Bismillahir Rohmanir Rohiym
Kitob xolis suhbatdosh, to‘g‘riso‘z va sodiq do‘stdir. Sizdan malollanmaydigan hamrohdir. Mol-dunyoingiz uni qiziqtirmaydi.
Sizga makr-hiyla ham qilmaydi, munofiqlarcha aldamaydi, yolg‘on so‘zlamaydi. Kitob haqiqiy do‘stdir.
Kitobga qaraganingiz sari undan foyda olasiz, zavq-shavq tuyasiz va rohatlanasiz, zehningiz oydinlashadi, tilingiz ravon bo‘ladi, ifodangiz ko‘rkam, ruhingiz tetik, qalbingiz obod bo‘ladi, sizga xalq hurmatini, podshohlar sadoqatini in’om etadi.
Kitob sizga tunu kun va har yerda yaxshilik qiladi.
Kitob bir lahza ham orom olmaydi. U bedorlikdan charchamaydigan, keragida sizga yordamlashib keladigan muallimdir.
Undan yiroqlashsangiz ham sizdan ranjimaydi, berayotgan foydasini to‘xtatib qo‘ymaydi, sizga itoat qilishda davom etaveradi.
Agar dushmanlaringiz ishi yurishib qolsa, sizni tashlab ular tomonga og‘ib ketmaydi. Qachon u bilan birga sizni yuksaklarga eltuvchi pillapoyaga qadam qo‘ysangiz yoki ma’rifat arqoniga osilsangiz, ya’ni mashaqqat bilan yetiladigan qaysi ishga kirishsangiz, siz uchun uning o‘zi yetarli yordamchidir.
Ko‘proq kitob o‘qishni hammamiz ham hohlaymiz, albatta. Lekin bunga doim ham imkon topmaymiz yoki himmat qilmaymiz.
Avvalo nima uchun kitob o‘qish kerakligini tushunib yetishimiz kerak.
Niyatni aniq qilib olishimiz kerak.
O‘zimizga vazifa belgilab olishimiz lozim. (Masalan, 10 bet o‘qiyman).
Mutolaani qiziqarli, hajmi kichikroq kitoblardan boshlashimiz kerak.
Bo‘sh vaqtdan unumli foydalanishimiz kerak. (Bo‘sh vaqt bo‘ldi deguncha kitob mutolaa qilishga oshiqishimiz lozim, telefonga emas).
Kitob o‘qishdan chalg‘itadigan omillarni cheklashimiz darkor.
Qog‘oz kitoblarni ko‘p o‘qishlik kerak. (Elektron qurilmalarda kitob o‘qiyotganimizda internetga kirib ketamiz va mutolaani tashlab qo‘yamiz).
Kutubxonalarga ko‘proq borishni odat qilishlik kerak.
Ovqatlanish va boshqa reflekslarimiz bo‘lganidek, ko‘proq kitob o‘qishni ham refleksga aylantirishimiz lozim.
Kitob bilan birga ekanmiz, o‘zimizni yolg‘iz va chorasiz his qilmaymiz. Hech bo‘lmaganda, kitob bizni uyimiz, ish joyimiz oldidan o‘tuvchi yo‘lovchilarga maqsadsiz qarab o‘tirishdan saqlaydi. Bu bilan biz dunyo va oxiratda juda katta foydaga erishgan bo‘lamiz inshaalloh.
Muhammad Quddus Abdulmannon,
“Yetti chinor” jome masjidi imom-noibi.
Biz aytayotgan aqida faqat ash’ariy yo moturidiyniki emas, balki bu butun ummatning aqidasidir. Bu aqidaga til uzatayotganlar aslida ahli sunna val jamoaning aqidasini ayblashayotgan bo‘ladi. Ahli sunnaning hujjatlari oldida ne-ne bid’at toifalarning bo‘yni egilmagan deysiz. Zindiq va faylasuflardan tortib, Mo‘tazila, Botiniyalar ham bir bosh ko‘targanday bo‘lishdiyu, baribir oxirida yo‘q bo‘lib ketishdi. Zotan, Alloh bu ummatni zalolat jarligidan qutqargan edi, biron adashgan toifa unga nish suqa olmagan.
Bu ummat shuncha asrlardan beri o‘z aqidasi bid’at ekanini, salaflarga va sunnatga xilof ekanini anglamay yurishi yo haqdan adashgan holda gandraklab yurishiyu, keyin “buyuk” salafiylar kelib hammani hidoyatga chaqirib qo‘yishi hech bir mantiqqa to‘g‘ri kelmaydi.
Ma’sum zot Rasululloh sollallohu alayhi va sallam bu ummat shirkka qaytmasligini aytish bilan bir qatorda zalolat, jaholatda ham jam bo‘lmasligini aytganlar. Ammo salafiylarning da’vosiga ko‘ra ummat adashib kelayotgan emish.
Bizga ta’na qilayotgan bu kabi odamlar ilmoniylardan ko‘p ham farq qilmaydi. Mana ko‘ring, ilmoniylar malomat qilib, naqliy dalillarga qotib qolishgan, aqlni birinchi o‘ringa qo‘yishmaydi, aqlga katta o‘rin ajratgan faylasuflarni siquvga olishgan, deb bizni ayblashadi. Aqlni naqldan ustun qo‘yishgani uchun mo‘tazilani kuch berib olqishlashadi.
Ilmoniylar buni g‘arblik mustashriqlardan o‘rganishgan. Bu buzuq fikrni avval mustashriqlar ekkan, so‘ngra ilmoniylar parvarishlab sug‘orishgan. Ilmoniylar fuqaholarimizga va to‘rt mazhabga tosh otishi tabiiy hodisa. Ammo hozirgi kundagi ko‘p salafiylar ash’ariy-moturidiylarga til uzatishda ilmoniylardan ham oshib tushishdi.
Ey salafiylikni da’vo qilib chiqayotgan odamlar! Bu ummatni zalolat va bid’atda ayblab o‘zinglar ham ilmoniylarning manhajida yurayotgan bo‘lsangiz, ularga fikriy raddiyalar berib nima qilasizlar? Ulardan avval o‘zingizga adovat qiling. Malomat aslida ulardan ko‘ra sizlarga munosib. Zero, ular sizlarning yo‘lingizdan yurishgan. O‘zingizni odamlarga olim ko‘rsatib, ulamolar, buyuk imomlarni johilga chiqarib qo‘ygan siz emasmi? Kitoblaringizda “ahli sunnaga xilof keladigan zalolat va bid’at toifalar mo‘tazila, jahmiya, rofizalar...” deb, ketidan “jumladan, ash’ariylar (yo moturidiylar) ham” deb yozib qo‘yganlar ham ayni siz edingiz. Doim tortishib yuradiganingiz, zalolat va kufrda ayblaydiganingiz ilmoniylardan sizlarning qanchalik farqingiz qolyapti?
Doktor Ahmad Muhammad Fozil,
Istanbuldagi Sulton Muhammad Fotih jome’asi, islomiy ilmlar kulliyasi doktori
Hadis ilmi maktabi o‘qituvchisi
Abdulbosit Abdulvohid o‘g‘li tarjimasi