07 Феврал, 2026, 19 Шаъбон, 1447
07 Феврал, 2026, 19 Шаъбон, 1447
Ҳозир кўпчилик ёшлар телефонига термулган. Бошини кўтарай демайди. Доимо ёнида олиб юради. Уйғонса, аввал телефонига қарайди. Уйқуга ётганда ҳам телефонига тикилиб ухлаб қолади. Бир таниш йигит бор. У ҳам кўпчилик қатори телефон шайдоси. Қаерга борса, нима иш қилса, нима еса, нима ичса, кимлар билан ўтирса, ҳаммасини расмга олиб, интернетга жойларди. Агар ўша йигитга:
“Ука китоб ҳам ўқиб тур. Доим телефонга термулиб ўтирасан. Нуқул селфи қилиб, расмингни қўяверасан. Вақт, умр ғанимат. Буни совурма” десам, нима деб жавоб бериши мумкин, буни аниқ билмаймиз. Тахмин қилиб кўрамиз.
Бироз уялиб, хижолат бўлиб, “Фойдали маълумотларни телефонда ўқийман. Расм қўйгим келаверади-да. Қаерда юрганимни, нима қилаётганимни, нима еб ўтирганимни қўйиш одат бўлиб қолган” деб ёки шунга ўхшаш маънода жавоб берса керак.
Мен яна ундан: “Китобнинг ўзидан ўқиган бошқа. Устозларимиз айтишганки, китобнинг муқовасини ушлаб, аста очиб, қўлинг билан варақлаб-варақлаб ўқиганинг бошқа. Унинг таъсири ҳам бошқача бўлади. Бундан ташқари сен еб ўтирган овқатни ея олмайдиганлар бор. Шуни ўйласанг бўлмайдими?!” деб сўрасам, у “Хўп, энди ўзимнинг расмларимни камроқ қўйиб, кўпроқ китоб ўқишга ҳаракат қиламан” деб ёки шунга ўхшаш маънода жавоб берса керак.
Охирида мен унга: “Ўқигин! Кўпроқ Қуръон ўқигин!” дейман. У эса “Хўп бўлади, раҳмат” деб айтса керак.
Азизлар, вақтимизнинг қадрига етайлик. Бу умр чегараланган. Бир кун тугайди. Ҳар бир дақиқамиздан савоб олишни йўлга қўяйлик. Бунинг учун аввало қиладиган ишимиз шариатга мувофиқ бўлсин. Кейин ўша ишни бажаришимиздан олдин ниятимизни чиройли қилиб олайлик!
Зеро, Муоз ибн Жабал розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай марҳамат қилганлар:
“Қиёмат куни то тўрт нарса ҳақида сўралмагунича банданинг қадами жойидан силжимайди:
1) Умрини қандай ўтказгани ҳақида;
2) Ёшлигидан қандай фойдалангани ҳақида;
3) Молини қаердан топиб, қаерга сарф қилгани тўғрисида;
4) Билган нарсасига қанчалик амал қилгани тўғрисида”.
Аллоҳ таоло бизни вақтнинг қадрига етиб, ундан унумли фойдаланадиган бандаларидан қилсин!
Нозимжон Ҳошимжон тайёрлади
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Мўминлар таваккул қилишга омматан амр қилинишлари ўтган Расулларнинг тиллари орқали келди. Масалан, уларни қавмларига ушбу шаклда жавоб беришларини кўришимиз мумкин:
﴿قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطَانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ﴾
“Пайғамбарлари уларга: «Биз сизга ўхшаш башардан ўзга ҳеч нарса эмасмиз. Лекин Аллоҳ Ўз бандаларидан кимни хоҳласа, ўшанга (Пайғамбарлик) инъом қилур. Биз ўзимизча сизга бирор ҳужжат келтира олмаймиз, илло Аллоҳнинг изни ила. Мўминлар фақат Аллоҳгагина таваккул қилсинлар”[1].
Ёки бўлмаса Мусо алайҳиссаломнинг асҳобларидан бўлган икки кишининг қавмларига Муқаддас ерга киришда жабр қилувчиларнинг жабридан қўрқмасликларини айтган сўзларида кўриш мумкин:
﴿قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبَابَ فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ وَعَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ﴾
«Улардан (Аллоҳдан) қўрқадиганлардан бўлган ва Аллоҳ уларга неъмат ато этган икки киши: “Уларнинг устига эшикдан кириб боринглар. Агар унга кирсангиз, албатта, ғолиб бўласизлар. Агар мўмин бўлсангиз, Аллоҳга таваккул қилингиз”, дедилар»[2].
Иймон мустаҳкам бўлиши учун таваккул қилиш шарт қилинди. Юқоридаги оятлар биздан олдингиларга айтилган дейилмайди. Бунда бизга ибрат ҳам, намуна ҳам йўқ дейишлик ҳато ҳисобланади. Бу фикр Қуръонда келган оятга хилофдир. Шариатимиз таваккул қилишни бекор этмади балки, таъкидлашни зиёда қилди. Аллоҳ таоло таваккулни содиқ мўминларнинг сифатларидан санади:
﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آَيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ﴾
“Албатта, Аллоҳ зикр қилинса, қалблари титрагувчи, оятлари тиловат этилса, иймонларини зиёда қилгувчи ва Роббиларига таваккул қилгувчиларгина мўминлардир”[3].
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа 