Ёши улуғ инсонларни эъзозлаш, уларга ҳурмат-эҳтиром кўрсатиш ҳам динимиз талаби, ҳам миллий қонунларимиз инъикосидир. Зеро, Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳу ривоят қилган ҳадисда Набий алайҳиссалом: «Кичикларимизга раҳм қилмаган, катталаримиз ҳақларига риоя қилмаган киши биздан эмас», деб марҳамат қилганлар (Имом Абу Довуд ривояти).
Тошкент шаҳар бош имом-хатиби Абдуқаҳҳор домла Юнусов пойтахтимиздаги Ижтимоий қўллаб-қувватлаш марказига ташриф буюриб, у ерда доимий яшаётган ўзгалар кўмагига муҳтож кекса отахону онахонлар ҳолидан хабар олдилар.
Абдуқаҳҳор домлани Фарангиз Акрамова кутиб олди.
Вазирлар Маҳкамасининг "Кексалар ҳафталиги" доирасида ўтказилаётган ушбу тадбир ёши улуғларимизни мамнун этмоқда.
Шундан сўнг отахону онахонлар эъзозу эҳтиром ила махсус автобусларда «Tashkent city» кўнгилочар масканига олиб борилиб, саёҳат уюштирилди.
Ёши улуғ инсонлар пойтахтимизнинг қоқ марказидаги обод масканларни айланиб, томоша қилиб, кўнгиллари тоғдек кўтарилди. Юртимизда амалга оширилаётган бунёдкорлик ва ободлик ишларига юксак баҳо бериб, бу эзгу ишларнинг бошида турган азиз инсонларнинг ҳақларига хайрли дуолар қилдилар.
Сўнгра азиз меҳмонлар «Райҳон» миллий таомлари ошхонасида тушлик қилишди.
Автобусларда ёши улуғ инсонлар яна ўз манзилларига етиб олишди. Уларга Тошкент шаҳар вакиллиги жамоаси томонидан совғалар, ҳадялар улашилди.
Ҳа, кексаларимизнинг ҳолидан хабар олиш, уларнинг хизматини қилиш – катта савоб. Чунки бир инсоннинг кўнглини кўтариш, оғирини енгил, узоғини яқин қилишдан банда-ку севинади, Яратган ҳам рози бўлади.
Аллоҳ таоло хайрсевар инсонлардан рози бўлсин.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
Гуноҳга сабаб бўлмаса, отаонанинг буюрганларини албатта бажариш; ота-онага мулойим сўзлаш; уйга кирганларида, ҳурматлари учун ўрнидан туриш; ҳар тонг салом бериш, уйқудан олдин хайрли тун тилаш; мол-мулкларини сақлаш; сўраган нарсаларини бериш; улардан маслаҳат сўраш; ота-она ҳақига дуо ва истиғфор айтиш; улар меҳмон кутишса, ёнларида мунтазир бўлиб туриш; уларнинг айтишларини кутмай, уларни хурсанд қиладиган ишларни бажариш; уларнинг ҳузурларида овозни баланд кўтармаслик; гапларини бўлмаслик; изн беришмаган жойга бормаслик; ухлаётганларида безовта қилмаслик; аҳли аёли, фарзандларини улардан устун қўймаслик; ота-она хатога йўл қўйсалар, билмасликка олиш, дарҳол кечириб, унутиш; кулгили гап бўлса ҳам, уларнинг ҳузурларида ўзини тутиш; улар яхши кўрадиган таомни илиниш; улардан олдин таомга қўл чўзмаслик; уларнинг олдиларида чўзилиб ётмаслик, оёқ узатмаслик; уйга улардан олдин кирмаслик, олдиларига тушиб юрмаслик; чақирганларида тезлик билан жавоб бериш; уларнинг ҳаётликларида ҳам, вафот этганларидан кейин ҳам дўстларини ҳурмат қилиш; ота-онасининг ҳурматини қилмайдиганлар билан дўстлашмаслик; уларнинг ҳақларига дуо қилиш; вафотларидан кейин Аллоҳнинг қуйидаги каломини кўп айтиш: «Эй, Раббим! Мени улар гўдаклик чоғимда тарбиялаганларидек, Сен ҳам уларга раҳм қилгин!» (Исро сураси, 24-оят).
Иброҳимжон ИНОМОВ тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2026 йил 10-сонидан
http://hidoyatuz.taplink.ws