Бир қизалоқ тақинчоқ дўконига кириб сотувчига қараб чиройли зирак кўрсатишини сўради. Сотувчи қизалоққа ҳайратланганча қараб тураверди. Шунда қизалоқ бир зиракни кўрсатиб: “Мана буни чиройли қилиб ўраб бероласизми?!”, деди. Сотувчи: “Пулинг борми?” деб сўради.
Қизалоқ чўнтагидаги бир нечта тангани чиқариб,:“Бор пулим шу, етадими?” деб сўради. Сўнгра у: “Биласизми, мен опамга шу зиракни совға қилмоқчиман. Чунки у онамиз оламдан ўтганидан кейин бизга ғамхўрлик қилиб келмоқда. Мен опамни хурсанд қилишни жуда хоҳлардим. Менда бори шу”, деди пулга ишора қилиб.
Бир неча сониядан сўнг сотувчи зиракни чиройли қутига солиб, қизчанинг қўлига берди. У хурсанд бўлганича уйига шошиб кетди.
Бир фурсатдан сўнг дўконга бир ўрта ёшли қиз кириб, дўкончига ўша қизалоқ олган зиракни кўрсатиб: “Буни сиздан олганмиди?” деб сўради. Сотувчи тақинчоқга қараб: “Ҳа” деб жавоб берди. Қиз тақинчоқни нархи қанчалигини сўради. Сотувчи: “Бу харидор ва менинг келишувим” деб жавоб қилди. У: “Синглимда бир неча танга бор эди. Бу эса жудаям қимматлигини биламан. Бунга пулимиз етмайди” деб зиракни қайтариб бермоқчи бўлди.
Шунда сотувчи: “Синглингиз бор будини берди. Бу нархни ҳеч ким бера олмайди”, дея тақинчоқни қизга қайтариб берди.
Акбаршоҳ Расулов таржимаси
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ҳаётдан олган дарсларим:
Ҳаётда мен билан фақат Аллоҳнинг Ўзи бор;
Қоқилсам — Аллоҳ мени суяйди;
Бемор бўлсам — Аллоҳ шифо беради;
Муҳтож бўлсам — Аллоҳ ҳожатимни чиқаради;
Гуноҳ қилсам — Аллоҳ мағфират қилади.
Шунинг учун қўрқмайман, хавотирга тушмайман, ғам чекмайман — чунки Роббим Аллоҳ бор.
Мени ларзага солган ибора:
Бомдод намози худди урушдек — унда фақат мардларгина бўлади.
Агар сиз бомдод намозини вақтида ўқимайдиганлардан бўлсангиз, тўхтанг, ҳаётингизни қайта кўриб чиқинг ва тезда ислоҳ қилинг.
Чунки Аллоҳ бомдодга фақат Ўзига яқин ва хос бўлган бандаларини уйғотади.
Агар сизнинг биринчи қарорингиз — бомдод намозига вақтида туриш бўлмаса, куннинг қолган режаларининг қиймати йўқ.
Чунки сиз муваффақиятнинг бошланишини йўқотдингиз.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам айтадилар: “Эй Абдуллоҳ, фалончи каби бўлма, у тунлари ибодат қилар эди, кейин тарк қилди”.
Солиҳ зотлардан бири айтади: “Агар тунги ибодат бўлмаганида, бу дунёда қолишни истамаган бўлар эдим”.
Бомдод_намози — муаммолар ечимининг калити, мўъжизалар дарвозаси, имконсизликнинг давосидир.
Аллоҳдан сўрайдиган эҳтиёжингиз борми?
Туннинг охирги учдан бирида туринг, тунги намозни ўқинг, сажда қилиб, эҳтиёжингизни сўранг, сўнг қаранг — қандай қилиб ато этилишини.
Ё Роббим…
Бандаларинг орасида хавотири уйқусини қочирган, ғам-қайғулари чарчатган, ташвишлари елкаларини эзганлари бор.
Улар Сенинг ёрдамингни кутмоқда, карамингдан умид қилмоқда, меҳринга муштоқ бўлмоқда. Роббим, уларни кенг раҳматингдан, улкан фазлингдан ва мағфиратингдан маҳрум этма.
Ҳомиджон қори ИШМАТБЕКОВ