Har narsani yo‘qotish oson, ammo uni qayta­rish qiyin. Bugungi kunda “olomon madaniyati”, “madaniyat kushandasi”, deb hamma joyda ayti­lib, yoshlarni milliy urf-odat, milliy kiyim­lar kiyishga chaqirilmoqda. Ammo yo‘qotilgan ma­daniyatni qaytarib bo‘larmikan? Dunyoni ilmi bilan tebratgan ulamolar farzandlari o‘zla­rini g‘arblikka o‘xshatsa, ulamolar beshigini teb­ratgan ayollar sharmu hayosini unutib ular­dan oshib tushsa, ertaga bularni yo‘lga solib bo‘lar­mi­kin? Yomonlikka o‘rganish oson, yomonlikdan qaytish qiyin. Yomonlikka yetishish oson, xalqning xizmatini qilib rahmat, duo olish qiyin. Yoshlikda qilingan xatolarni tuzatish nihoyatda mushkul kechadi.

Dengiz suvi qurib bitsa, undagi baliqlar suvsizlikdan o‘lsa, kimga achchiq qilinadi? Yillar o‘tib, suv bilan dengiz to‘lsa, o‘lgan baliqlar hayotga qaytarmikan? dengizning o‘lgan baliqlarga to‘lishidan nima foyda?

Ey aziz farzand! Kimligingni unutma, qo‘­lingdagi imkoniyatlarni qo‘ldan boy berib ajdodlaring madaniyatini qo‘yib, o‘zgalardan xayriyat kutma. O‘zini qadrlamagan insonni o‘zgalar qadrlaydimi? O‘z tili, madaniyati, milliy urf-odati, odob-axloqi, sharmu hayo, ibosini unutganni o‘zga xalq nazar-pisand qilarmikin? “O‘z qadriga yetmagan, o‘zgalar qadriga yetarmidi?”  deb malomat toshlarining otilishidan saqlan­gin.

G‘isht qolipidan ko‘chganidan so‘ng,

Hayoning mash’ali o‘chganidan so‘ng,

Yillar o‘tib, hayo-imon nur taratsa,

Foyda bormi imonsiz o‘lgandan so‘ng?

Dengiz quribon, qirilsa baliq,

O‘rnini qoplasa sahroyi qumliq.

Vaqt o‘tib, yana dengiz suvga to‘lsa,

O‘lgan baliqqa foyda bormi aniq?

“Qasamini buzgan qiz” kitobidan