Umra ibodatini mukammal ado qilish uchun kishi o‘zini har tomonlama tayyorlaydi. Barcha amallar niyatga bog‘liq bo‘lgani uchun, ibodatda yagona maqsad Alloh taoloning roziligini istash bo‘lishi kerak.
Agar dunyo noz – ne’matlariga erishmoqchi, “hoji” yoki “umraga borgan” nomlarini qozonmoqchi, “ho‘ja ko‘rsin” yoki asosiy maqsadi o‘zga yurtlarni sayr qilib, bir yo‘la umrani ado etib kelmoqchi bo‘lsa, umra ibodati qabul bo‘lmaydi. Alloh taolo buyuradi:
“Haj va umrani Alloh uchun mukammal ado eting!”. Baqara surasi, 196.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan naql qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Umra keyingi umragacha qilgan gunohlariga kafforatdir...”. Sahihi Buxoriy, 1773.
Ato roziyallohu anhu rivoyat qiladilar: “Ibn Abbos roziyallohu anhu aytdilar: Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bir ansoriy ayolga: “....Ramazon oyi kelsa u oyda umra qilgin, chunki ramazon oyidagi umra haj qilgan bilan barobar savobga egadir”-dedilar. Termiziy rivoyati.
Mazhabimiz xulosasiga ko‘ra umra sunnati muakkadadir. U buyuk ziyoratdir! Zero, musulmon kishi bunda butun qalbi, ruhi va badani ila Alloh taolo uchun eng suyukli bo‘lgan joyni ziyorat qiladi. Bu omonlik diyorida ko‘ngillar xotirjam bo‘ladi, ko‘zlar esa uni ko‘rishlikka oshiq bo‘ladi. Bu diyor musulmonlar qalbidan ulkan o‘rin egallagan Makka va Madinadir.
Hammamizga ma’lumki, umra qilishni qasd qilgan har bir musulmon ulug‘ ibodatni to‘la-to‘kis ado etishni istaydi. O‘z-o‘zidan biz uchun bu nafaqat ibodat, balki uzoq masofali safar hamdir. Shu sababli, umra qilishni qasd qilgan har bir kishi umra qonun – qoidalari bilan bir qatorda safar qoidalari va odoblarini yaxshilab o‘rganishi lozimdir. Ular quyidagilardir:
“Astavdi’ukumulllohal-laziy la tazi’u vada’iuhu (ma’nosi: “Sizlarni Unga topshirilgan omonatlar zoye bo‘lmaydigan Zot Allohga omonat topshirdim”)”. Ibni Moja rivoyati;
Ibni umar roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam safarga chiqib tuyalariga o‘rnashsalar Allohga hamd (Alhamdulillah), tasbeh (Subhanalloh) va uch marotaba takbir (Allohu akbar)ni aytib shunday derdilar: “Subhanallaziy saxxoro lana haza va ma kunna lahu muqriniyn. Va inna ila Robbina munqolibun. Allohumma inna nas’aluka fiy safarina haza al-birro vat-taqva va minal amali ma tarzo. Allhumma havvin safarona haza vatvi anna bu’dahu. Allohumma antas-sohibu fis-safari val xolifatu fil ahli. Allohumma inniy a’uzu bika min va’sais-safar va kaabatil manzor va suil munqolab fil ahli val mali val valad” (ma’nosi: “Bizlarga bu (ulov)ni bo‘ysundirib qo‘ygan zotga tasbeh aytamiz. Bizlar o‘zimiz bunga qodir emas edik. Albatta, bizlar (barchamiz) Rabbimiz (huzuri)ga qaytuvchidirmiz. Yo, Alloh! Biz Sendan ushbu safarimizda yaxshilik, taqvo va O‘zing rozi bo‘ladigan amalni so‘raymiz. Yo, Alloh! Ushbu safarimizni yengillashtir va uzog‘ini yaqin qil. Yo, Alloh! Sen safarda hamroh va ahli-oilaga kafildirsan. Yo, Alloh! Men Sendan safar qiyinchiliklari, g‘amga soluvchi manzara hamda ahli-oila, mol va farzandga yomon holda qaytishdan panoh tilayman”).
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam safardan qaytganlarida esa: “Ayibuna taibuna abiduna lirobbina hamiduna” (ma’nosi: “Yo, Alloh! Qaytishimizni tavba qiluvchi, ibodat qiluvchi va hamd aytuvchi holda qilgin”), jumlasini qo‘shib qo‘yardilar. Muslim rivoyati.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam qachon ulovga minmoqchi bo‘lsalar oyoqlarini uzangiga qo‘yishlari bilan: “Bismilloh”, – der ekanlar. Egarga o‘rnashib olganlaridan keyin: “Alhamdu lillahi ala kulli hal. Subhanallaziy saxxoro lana haza, vama kunna lahu muqriniyn. Va inna ila Robbina lamunqolibun”, – deb qo‘yar ekanlar. Ulovga miniladigan hayvonlardan tashqari zamonaviy yo‘l vositalari ham kiradi.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Uchta duo borki, shaksiz mustajobdir. Mazlumning, musofirning va ota-onaning farzandiga qilgan duosi”. Termiziy rivoyati.
Abdulloh ibn Zubayr roziyallohu anhu aytdilar: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam shunday dedilar:“Mening ushbu masjidimda o‘qilgan namoz undan boshqa masjidlarda o‘qilgan mingta namozdan afzaldir. Faqatgina masjidul harom bundan mustasnodir. Masjidul haromda o‘qilgan namoz mening masjidimda o‘qilgan yuzta namozdan afzaldir”. Imom Ahmad rivoyati.
Alloh taolo umra ziyoratiga otlangan vatandoshlarimizning safarlarini bexatar, ibodatlarini o‘z dagohida qabul qilsin!
Jahongir Ubaydulloh,
T
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Cavol: Ehromdagi erkakning oyoq kiyimi qanday bo‘lishi kerak?
Javob: Bismillahir Rohmanir Rohiym. Erkak kishi ehrom vaqtida ikki oyog‘iga “to‘piq”larini yopmaydigan, ulardan past bo‘lgan oyoq kiyimni kiyadi. Fiqhiy manbalarda tahoratga doir hukmlarda kelishicha to‘piq deganda oyoqning ikki yonidan bo‘rtib chiqqan suyak tushiniladi. Haj va umra masalasida esa, to‘piq deb oyoq yuzasidagi poyafzal ipi bog‘lanadigan joydagi bo‘g‘im tushuniladi. Bu bo‘g‘im fan tilida (beshta uzunchoq) oyoq kaft suyaklari va (ponasimon va kubsimon) kaft usti suyaklari birlashgan joydir. Shunday ekan ehromdagi kishi ana shu bo‘g‘im ochiq turadigan oyoq kiyimlarni kiyishi kerak.
Bu borada “Fatovoi Hindiya” kitobida shunday deyilgan:
وَلَا يَلْبَسُ مَخِيطًا قَمِيصًا أَوْ قَبَاءً أَوْ سَرَاوِيلَ أَوْ عِمَامَةً أَوْ قَلَنْسُوَةً أَوْ خُفًّا إلَّا أَنْ يَقْطَعَ الْخُفَّ أَسْفَلَ مِنْ الْكَعْبَيْنِ ، كَذَا فِي فَتَاوَى قَاضِي خَانْ وَالْكَعْبُ هُنَا الْمَفْصِلُ الَّذِي فِي وَسْطِ الْقَدَمِ عِنْدَ مَعْقِدِ الشِّرَاكِ كَذَا فِي التَّبْيِينِ.
“Ehromdagi erkak kishi ko‘ylak, chakmon, shim, salla, do‘ppi, maxsiga o‘xshash tikilgan kiyimlar kiymaydi. Ammo mahsi to‘piqni pastidan kesilgan bo‘lsa, uni kiyish joiz. “To‘piq” deb bu joyda (ya’ni ehrom masalasida) oyoqni ustki qismidagi ip bog‘laydigan joydagi bo‘g‘im nazarda tutiladi. “Tabyin” kitobda shunday kelgan”.
Ushbu masalada “Muhitul Burhoniy” kitobida bunday deyilgan:
وتعتبر الكعب هنا العظم المربع في وسط القدم عند معقد الشراك
“To‘piq” bu yerda (ehrom masalasida) qadamni ustki qismidagi ip bog‘laydigan joydagi kubsimon suyak qismidir, deyilgan.
Muhaqqiq olim, alloma Muhammad Amin Ibn Obidin rahmatullohi alayh bu borada shunday deganlar:
وَإِذَا كَانَ وَجْهُهَا أَوْ وَجْهُ الْبَابُوجِ طَوِيلًا ، بِحَيْثُ يَسْتُرُ الْكَعْبَ الَّذِي فِي وَسَطِ الْقَدَمِ يَقْطَعُ الزَّائِدَ السَّاتِرَ أَوْ يَحْشُو فِي دَاخِلِهِ خِرْقَةً بِحَيْثُ تَمْنَعُ دُخُولَ الْقَدَمِ كُلِّهَا وَلَا يَصِلُ وَجْهُهُ إلَى الْكَعْبِ رد المحتار
ya’ni: “Agar ehromdagi kishining oyoq kiyimi yuzasi uzun bo‘lib, oyoq yuzasidagi to‘piqni (ip bog‘laydigan joydagi bo‘g‘imni) berkitib qo‘ysa, to‘piqni berkitib turgan qismini kesib olib tashlanadi yoki oyoq kiyimni ichiga biror narsa joylanadi. Shunda oyoq to‘liq kirmaydi va to‘piq ochiq qoladi" (“Raddul muhtor” kitobi).
Agar ehromdagi kishi tikilgan kiyim yoki to‘pig‘ini yopuvchi oyoq kiyimni kamida bir kunduz yoki bir kecha (ya’ni, 12 soat) to‘liq kiyib yursa, Haram chegarasida bitta qo‘y so‘yishi vojib bo‘ladi. U yerda mablag‘i bo‘lmagan kishi uyiga kelganidan keyin bo‘lsada bir qo‘yning qiymatini Haramga jonliq so‘yish uchun jo‘natadi. Agar bir kunduz yoki bir kechadan kam muddat tikilgan kiyim yoki to‘pig‘ini yopuvchi oyoq kiyimini kiysa, ikki kilogramm bug‘doy qiymaticha pul sadaqa qilishi vojib bo‘ladi.
Bu haqda “Javharotun-nayyiro” kitobida shunday deyiladi:
وَلَوْ لَبِسَ اللِّبَاسَ كُلَّهَا مِنْ قَمِيصٍ وَقَبَاءٍ وَسَرَاوِيلَ وَخُفَّيْنِ يَوْمًا كَامِلًا يَلْزَمُهُ دَمٌ وَاحِدٌ ؛ لِأَنَّهَا مِنْ جِنْسٍ وَاحِدٍ فَصَارَ كَجِنَايَةٍ وَاحِدَةٍ وَكَذَا لَوْ دَامَ أَيَّامًا لِمَا ذَكَرْنَا
“Agar hamma kiyimlarni: ko‘ylak, qubo (to‘n), shim yoki mahsini bir kunduz (yoki bir kecha) to‘liq kiyib yursa, bitta qo‘y so‘yishi vojib bo‘ladi. Chunki bu jinoyatlarning jinsi bitta, bitta jinoyat qilgandek bo‘ladi. Jinsi bittaligi sababli shu kiyimlarni bir necha kun kiyib yursa ham, bitta qo‘y so‘yadi”.
Hozirgi kunda ehromdagi hojilar kiyadigan aksariyat shippaklar yuqoridagi talablarga javob beradi. Lekin ehromdagilar gohida oyoq kaftining yuz qismini to‘liq yopadigan shippaklarni kiyishi ham uchrab turadi. Amallarimiz hanafiy ulamolarning fatvolariga muvofiq kelishi uchun esa mana shunday shippaklardan foydalanmaslik kerak bo‘ladi.
Shuni ham ta’kidlaymizki, hozirgacha yuqoridagi masalaga amal qila olmagan holda umra yoki hajni ado etgan kishilarga hech qanday gunohkorlik va jarimalar yuklanmaydi. Chunki ular o‘z davrlaridagi fatvolarga amal qilganlar. Qolaversa, mashhur shar’iy qoidaga ko‘ra, omma xalqning tutgan yo‘li ularga fatvo bergan ulamoning yo‘lidir. Vallohu a’lam.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Fatvo markazi.