muslim.uz

muslim.uz

Четверг, 05 Январь 2017 00:00

Ёлғиз оталар

Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади: «Раб­бингиз, Унинг Ўзигагина ибодат қилишингизни ҳамда ота-онага яхшилик қилишни амр этди. (Эй инсон!) Агар уларнинг бири ёки ҳар иккиси ҳузурингда кексалик ёшига етсалар, уларга “уф!.. ” дема ва уларни жеркима! Уларга (доимо) ёқимли сўз айт!» (Исро, 23).

Шокир ота аёли Ҳуринисо ая билан бахтли ҳаёт кечирди. Фарзандларининг барчаси ҳаётда ўз ўрнини топди... Неваралар ҳам бирин-кетин вояга ета бошлашди. Невара келин, невара куёв кўраман деб турган пайт Ҳуринисо ая хасталаниб, бандаликни бажо келтирди.
Фарзандлари онасининг ҳамма маъракаларини ўтказишди. Энг нуфузли тўйхоналарда юз килолаб ошлар дамланди. Аммо буларнинг ҳеч бири Шокир отанинг кўнглини ёритмади. Уйдаги ҳар бир нарса аёлини эслатар, хотираларини уйғотарди. Ўзи ёлғиз қолса, анча вақтгача кўзига уйқу келмасди. Кейинги пайтларда қон босими кўтариладиган бўлиб қолди. Энг қиммат дорилар ҳам, моҳир шифокорлар ҳам дардини аритолмасди.
           Отасининг ёлғизликдан қийналаётгани, кун сайин сўлиб бораётганини кўрган кичик ўғил бир куни аста гап бошлади:
– Гапни нимадан бошласам экан?.. Онамни  ҳаммамиз жуда яхши кўрардик. Бироқ тақдир экан! Нима ҳам қилардик? Энди биз учун муҳими – сизнинг борлигингиз, саломатлигингиз! Ким нима деса десин, менга сизнинг соғлигингиз, хотиржамлигингиз керак. Рози бўлсангиз, солиҳа бир аёлни топиб, никоҳлаб қўйсак?!
Шокир отанинг кўзида ёш кўринди. Кечагина дўсти Турғун ҳам шу ҳақида гапирганди. Эркак киши кексайганида бир дардкашга муҳтож бўлиб қолар экан.
         “Ўғлим, борингга шукр, раҳмат!” – дея олди ота.
Кичик ўғил отасини уйлантириш ҳақида акаси ва синглисига маслаҳат солганида, катта жанжал кўтарилди.

– Отам сенга оғирлик қиляптими?

– Уй-жойга эга чиқадиган керакми сенга?

– Онамни сен унутган бўлсанг унутгандирсан, бизлар унутганимиз йўқ!
           Шокир отанинг дили қаттиқ оғриди, кўзлари намланди. Аслида, онасининг хотирасини азиз тутиш ҳақида бонг ураётган шу фарзандлар, онаси хасталанганда унга силтаб муомала қилган, қарашни малол олган эдилар. Аммо онанинг вафотидан ке­йин маъракаларни эл кўзига, мен фарзандлик бурчимни аъло даражада бажариб қўйдим, деб ўзини кўрсатиш учун дабдаба билан ўтказаётган эдилар.

 Яхшиликни инсон тириклигида қилиш кераклигини ҳамма билади-ю, аммо... Ота-онаси, яқинлари ўтиб кетган инсонларнинг кўпчилиги марҳумларнинг руҳи шод бўлиши учун қозон-қозон ош беришни ўйлаб юришади-ю, ёлғиз қолган ота ёки онанинг, жигарларнинг, тирикларнинг ғамини ейиш, қалбига қулоқ солиш хаёлига келмайди. Бу қандай бедодликки, ёлғизланиб қолган, эрталаб уйғонаманми, йўқми, деб тонг оттираётган кексаларнинг ҳаётини бошига ёлғизлик тушмаган, қалби яримлик кўрмаган фарзандлар ҳал қилса!..        

Уларга оталар, оналар ҳаётини ҳал қилиш ҳуқуқини ким берди?!
Ёлғиз кексаларнинг кўнглига қараб, улар хоҳласалар, яна турмуш қуришларини бир оғиз айтиб ўтиш фарзандлардан лозимдир.
Бундай кексаларнинг таомини ҳозирлаш, кийим-кечагини бут қилиш билан уларнинг ярим кўнгли тўлиб қолмайди. Уларга бир ҳамдард, ҳамроҳ керак.
 

Мунира АБУБАКИРОВА,
Ўзбекистон мусулмонлари идораси мутахассиси

Четверг, 05 Январь 2017 00:00

Эзгу амал мукофотсиз қолмайди

2015 йили “Ҳидоят” журнали ва “Ислом нури” газетасига 2016 йил учун уюштирилган обуна мавсумида фаоллик кўрсатган вилоят, шаҳар, туман вакилликлари, жоме масжидлар аниқланди.

Қуйидагилар Ўзбекистон мусулмонлари идораси Олий ҳайъати ва “Мовароуннаҳр” нашриётининг Фахрий ёрлиғи ҳамда қимматбаҳо совғаси билан тақдирланди:

Қорақалпоғистон Республикаси қозиёти (қози Шамсиддин Бауатдинов);

Андижон вилояти вакиллиги (бош имом-хатиб Нуриддин Холиқназаров);

Сурхондарё вилояти вакиллиги (бош имом-хатиб Эргашали Рустамов);

Навоий вилояти, Навоий шаҳри (бош имом-хатиб Тоҳир Рўзиев);

Фарғона вилояти, Бағдод тумани (бош имом-хатиб Соҳибжон Аҳмедов);

Хоразм вилояти, Боғот тумани (бош имом-хатиб Рашид Эрназаров);

Андижон вилояти, Асака туманидаги “Холид ибн Валид” жоме масжиди (имом-хатиб Шаҳобиддин Парпиев);

Фарғона вилояти Қувасой шаҳридаги “Ислом” жоме масжиди (имом-хатиб Алишер Наимов);

Самарқанд вилояти, Иштихон тумани “Иштихон” жоме масжиди (имом-хатиб Абдулҳамид Яхшиликов).

2015 йили “Ҳидоят” журнали ва “Ислом нури” газетасига 2016 йил учун уюштирилган обуна мавсумида фаоллик кўрсатган қуйидаги жомелар Ўзбекистон мусулмонлари идораси Олий ҳайъати ва “Мовароуннаҳр” нашриётининг Ташаккурномаси ҳамда китоблар жамланмаси билан тақдирланди:

Андижон вилояти: “Рамазон қори”, “Яккатут”, “Хонобод”, “Хонақоҳ”, “Абу Бакр Сиддиқ”, “Сўфи Аллоҳёр”, “Муҳаммад Розиқбой”, “Бурҳониддин Марғиноний” ҳамда “Юнусали охун” жоме масжидлари.

Бухоро вилояти: “Баҳоуддин Нақшбанд”, “Хожа Абдухолиқ Ғиждувоний”, “Пири Дастгир”, “Хожа Ориф ар Ревгарий Моҳитобон”, “Имом Бухорий” ва “Соктари” жоме масжидлари;

Фарғона вилояти: "Хўжа Аҳмад Валий", "Муҳаммад Жаҳонгирхон Ғозий", "Хожа Муҳаммад Валий", "Йўлдош ҳожи", "Пошшопирим", "Имом Заҳириддин", "Абу Ҳанифа", "Ҳазрати Билол ибн Рабоҳ", "Ҳусан қори" жоме масжидлари.

Жиззах вилояти: "Қўшчинор", "Нурул Ислом", "Боймоқли", "Қусам ибн Аббос", "Жиззахлик", "Греҳкуша", "Қоратепа" ва "Абдусаттор ҳожи" жоме масжидлари.

Наманган вилояти: “Обидқори ҳожи”, “Мирғойиб Эшон”, “Ҳаққулобод”, “Умарул Форуқ”, “Машҳад мозор”, “Худойберди Эшон”, “Ҳазрати ибн Аббос”, “Зайд ибн Ҳориса”, “Абдураззоқ қози”, “Ал-масжидун Набавий”, “Кичик Хўжаобод”, “Мавлоно Лутфулллоҳ” жоме масжидлари.

Навоий вилояти: “Ҳазрат Алишер Навоий”, “Боязид Бастомий”, “Шайх Гадойселкин” ҳамда “Михота” жоме масжидлари.

Қашқадарё вилояти: “Кўкгумбаз”, “Талимаржон”, “Абу Бурҳониддин”, “Чоргумбаз”, “Ҳазрати Имом”, “Ҳазрати Мири Жанда”, “Ҳазрати Мир Алишер Навоий”, “Яккабоғ” ва “Юсуф Эшон бобо” жоме масжидлари.

Қорақалпоғистон Республикаси: “Юсуф Эшон бобо”, “Шайх Аббос Валий бобо”, “Тўрткўл” жоме масжидлари.

Самарқанд вилояти: "Чўбин", "Иштихон", "Қори Муҳаммадрасул", "Ислом нури", "Абдуқаҳҳор", "Хожа Аҳрор Валий", "Нурул Ислом", "Амир Ҳамза", "Боғишамол", "Хўжа Абду Дарун", "Дамариқ", "Оқмасжид", "Хожа Амон" ҳамда "Ипакли" жоме масжидлари.

Сирдарё вилояти: “Аҳмад Яссавий”, “Қул Хожа Аҳмад Яссавий”, “Ҳазрати Али”, “Пахтаобод”, “Зайд бинни Ҳориса”, “Нурли йўл”, “Исо ўғли Мусо”, “1-Боёвут” жоме масжидлари.

Сурхондарё вилояти: "Мурчбобо", "Саримозор", "Мангузар", "Имом Бухорий", "Сўфи Оллоҳёр" жоме масжидлари.

Тошкент шаҳри: "Новза", "Ҳазрати Али", "Шайх Зайниддин", "Аҳмаджон қори", "Масжидул Хайр" ҳамда "Хўжа Аламбардор" жоме масжидлари.

Тошкент вилояти: "Қорабоғ", "Эски Қовунчи", "Бешкаппа", "Яллама”, "Янги маҳалла”,"Нодирхон қори", "Кўктерак", "Сирли", "Рамазони шариф", "Найман", "Дўрмон", "Амир Ҳамза", "Ҳамд" жоме масжидлари.

Хоразм вилояти: "Дарвеш бобо","Охун бобо", "Усмон Саййид бобо", "Шоҳпир", "Шаҳобиддин бобо" ҳамда "Шайх Мухтор Валий" жоме масжидлари.

  2017 йил учун обуна мавсуми илғорлари, Худо хоҳласа, шу йил октябрь, ноябрь ойларида маълум қилинади.

“Мовароуннаҳр” нашриёти

Тўлиқ исми Ибн Ҳажар ал-Асқалоний – Абу Фазл Аҳмад ибн Али ибн Муҳаммад ал-Киноний аш-Шафиъийдир. У ҳадис илмининг етук олими, оқил мураббий, адолатли қози, Пайғамбаримиз Муҳаммад (с.а.в.)нинг Суннатларига амал қилувчилардан бўлган. У ҳижрий 773 йил шаъбон ойида Мисрда таваллуд топган.

Унинг болалик даври туғилиб ўсган ерда Қуръони каримни, “Хави” ва Ибн ал-Хожибнинг “Мухтасар” ва бошқа шу каби  ақидавий асарларни тўлиқ ёд олиш билан ўтди. Кейинроқ васийлардан бирининг қарамоғида Маккага йўл олди, у ерда таниқли Ислом олимларидан дарс олди. Кўп ўтмай Аллоҳ Аҳмаднинг кўнглига ҳадисларга меҳр солиб қўйди, шунда у бор кучини ҳадис илмига, изланишга сарфлади. Бу йўлда у Ҳижозга, Шомга ва Мисрга борди. Унинг ҳаётида аз-Зайн ал-Ироқийнинг олдида ўтказган 10 йил муҳим аҳамият касб этган.

Унга Ал-Балқоний, Ибн ал-Мулаққин ва бошқа кўпгина имомлар устозлик қилишган. У Қуръон ва ҳадисдан Ал-Иъзз ибн Жамаъадан, араб тилидан Ал-Амаридан, тил стилистикасидан ал-Мажид ал-Фейрузободдан, адабиёт ва шеъриятдан эса ал-Бадр ал-Муштакидан дарс олган. Машаққатли илм олиш ва изланишлардан сўнг ибн Ҳажарнинг илмини тан олишди ва унга Қуръон, ҳадисдан дарс беришга ҳамда китоб ёзиб ҳаттоки фатво чиқаришга рухсат беришди. 

Ибн Ҳажар Қуръон тафсири, фиқҳ, нотиқлик санъати каби йўналишларда бер нечта мадрасада дарс берган. У ўқитган ўқувчилар ичидан кўпгина таниқли Ислом олимлари чиққан. У Ал-Азҳарда маъруза ўқир эди, Аъмр ибн ал-Аъсо жоме масжидида воизхонлик қилар эди. Ибн Ҳажар 21 йилдан ортиқ муддат фиқҳ билан шуғулланган. Олдинига у Мисрда қозилик қилди, кейнчалик эса Шомда. Узоқ йиллар давомида у олий (юқори) қози лавозимидан бош тортди, аммо ҳижрий 827 йилнинг 12 муҳаррамида бу лавозимни қабул қилишига тўғри келди. Бир мунча вақт ўтгач у истеъфога чиққан бўлса-да, бу лавозимда яна 7 маротаба бўлишига тўғри келган. Охирги маротаба у ҳижрий 852 йили истеъфога чиққан.    

Ибн Ҳажар Ислом илмининг барча жабҳаси бўйича 150дан зиёд асар ёзган. Унинг барча меҳнатлари у вафот этишидан аввал тан олинган, баҳоланган ва машҳурликка эришган. Улардан баъзилари раҳбарлар ва ёрдамчилари томонидан фойдаланилган. Ибн Ҳажарнинг энг машҳур асар “Фатҳ ал-Бари шарҳ Саҳиҳ ал-Бухари”дир. Бу машҳур муҳаддис Имом Бухорийнинг “ал-жомеъ ас-саҳиҳ” асарига ёзилган шарҳлардир. Ушбу муқаддима ва асосий қисмга бўлинган 13 та жилддан иборат ўлган китобни суннат амаллар қомуси деса ҳам бўлади. Ибн Ҳожар ҳижрий 813 йили бу китобнинг муқаддимасини ёзган. Орадан 4 йил вақт ўтгачгина китоб устида иш бошлаган ва ҳижрий 842 йил ражаб ойида батамом ёзиб тугатган. Шу муносабат билан катта зиёфат уюштирган, ушбу базмга кўпгина таниқли Ислом олами олимлари, таниқли кишилари ташриф буюрганлар. Кейинроқ бир мусулмон раҳбар ушбу китобни 300 динорга сотиб олмоқчи бўлди. Айтиб ўтиш жоизки, ўша уюштирилган биргина зиёфатга ибн Ҳажар 500 динор сарф қилганлар.  

Ибн Ҳожар замондошлари уни нафақат Ислом оламининг буюк олими сифатида, балки ажойиб инсон, вафодор дўст, сабр ва камтарликда тенги йўқлиги, мулоҳазалилиги, дунё ҳаётидан узилганлиги ва қаноатлилиги, фидокорлиги ва саҳийлиги каби хислатларини эслашар эди. У жазирама иссиқ кунларда рўза тутишни ва тунлари ибодатда қойим бўлишни хуш кўрар эди. Шундай бўлса-да у ҳизиллашишни ва қизиқ воқеаларни тинглашни яхши кўрар эди. У ўзининг ёқимли ва қизиқ суҳбатига барчани жалб эта оларди, хоҳ у қари диндор ёки ёш талаба бўлсин. У бир мулоқот қилсак инсон ҳар сафар унинг ажойиб аҳлоқи ва одоб эгаси эканига шоҳид бўлган. Буюк Ислом олими ибн Ҳажар ал-Асқалони ҳижрий 852 йил 18 зулҳижжа ойи, шанба куни ҳуфтон намозидан сўнг бу дунёни тарк этган.

 

 

 

Сурияда ажойиб лойиҳа иш бошлади – мамлакат жанубида жойлашган қочоқлар лагерида ғилдиракли мактаб номли лойиҳа фаолият олиб бормоқда.

Ушбу дастурни амалга оширишдан мақсад 5 йил давомида Сурия ҳудудида давом этаётган уруш туфайли болалар ўқишдан ортда қолишмоқда, ана шу бўшлиқни нисбатан бўлса ҳам тўлдиришдир. Ғилдиракли кўчиб юрувчи мактаб – автобус ичини мактаб хонаси сингари жиҳозлаб, парта ва доска ўрнатиб, дарс ўтишдир. Бу ерда ўқувчиларга керакли ўқув анжомлари ва китоблар берилади.
Ҳозирда бундай автобус мактаблар 2  дона, келгусида уларни сонини кўпайтириш режалаштирилмоқда.

Моҳира Зуфарова,

Халқаро алоқалар бўлими мутахассиси 

БААда янги, антиқа рекорд ўрнатилди. Бу сафар Дубайда оғирлиги 17,86 килограммга тенг бўлган икра сотилди.
Уни 7 юлдузли Burj Al Arab меҳмонхонасида ўтказилган фуршетда сотувга қўйилган. Банкадаги икрани тарозда тортиш ишлари тугагач меҳмонлар маҳсус ўймакорлик билан безатилган ялтироқ қошиқларда икрадан татиб кўрдилар.

Моҳира Зуфарова,

Халқаро алоқалар бўлими мутахассиси 

Страница 10 из 167
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…