— Yaqinda shom namozidan keyin kasal ko'rgani borgan edim. Bemorning yaqinlari shomdan so'ng kasal ko'rilmaydi, deb meni bemorning oldiga qo'yishmadi. Yana sut, qatiq kabi oqliklarni ham shomdan keyin olib bo'lmaydi, degan gaplar ham bor… Shu to'g'rimi?
— Bemorni ziyorat qilish, uni ko'rishga borish sunnati muakkada hisoblanadi, hatto Imom Buxoriy rahimahulloh vojib ham deganlar. Abu Muso Ash'ariy roziyallohu anhu rivoyat qilgan hadisda Nabiy alayhissalom: “Ochni to'ydiringlar, bemorni ziyorat qilinglar, asirni ozod qilinglar”, deganlar (Imom Buxoriy rivoyati).
Kasal ko'rishga borish aynan biror vaqtga belgilab qo'yilmagan. Odamlarning vaqti va bemorning sharoitiga qarab ziyoratga borilaveradi.
Hazrati Ali roziyallohu anhudan rivoyat qiladi: Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam shunday dedilar: “Kim ertalab kasal ko'rgani borsa, u bilan birga etmish ming farishta birga boradi va kun botgunicha u uchun istig'for aytadi. U jannatda xurmo mevalari bilan mukofotlanadi. Kun botganidan keyin kasal ko'rgani borgan kishi bilan ham etmish ming farishta birga boradi va tong otguncha unga istig'for aytadi hamda u jannatda xurmo mevalari bilan mukofotlanadi” (Imom Abu Dovud rivoyati).
Demak, kecha-yu kunduz bemorlarni ziyorat qilish mumkin. Muhimi, bemorga malol keladigan vaqtda ziyorat qilmasa bas.
Sut, qatiq kabi oqliklarni ham shomdan keyin olib bo'lmaydi, degan gaplarning dinga umuman aloqasi yo'q. Asosi bo'lmagan gaplardir.
Muhammad Ayyub HOMIDOV
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Inson har bir a’zosining alohida vazifasi bor. Masalan, ko‘zning vazifasi ko‘rish, quloqniki eshitish, tilga so‘zlash vazifasi yuklatilgan, qalbning ishi esa sevishdir. Qalb yo Alloh taoloni sevadi yoki U zotning maxluqlarini yaxshi ko‘radi. Bandaning qalbida yo oxirat muhabbati yoki dunyo muhabbati bo‘ladi. Oxiratning muhabbati bilan qalb yaxshiliklarga shoshadi. Dunyo muhabbati borasida esa hadisi sharifda bunday ta’riflanadi:
حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ
“Dunyo muhabbati barcha yomonliklarning boshidir” (Imom Bayhaqiy rivoyati).
Ulamolarimiz ushbu hadisning sharhini bunday bayon qilganlar:
وَ تَرْكُهَا مِفْتَاحُ كُلِّ فَضِيْلَةٍ
“Dunyoning muhabbatini )qalbdan( chiqarish har bir fazilatning kalitidir”.
Ya’ni, dunyo muhabbatini qalbdan chiqarib tashlab, Alloh taoloning muhabbatini qalbga joylash mukammal mo‘minlikdan dalolatdir.
"Ilohiy ishq" kitobidan
Nodir Odinayev tarjimasi