Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Бу умматдан етмишминг киши ҳисоб китобсиз жаннатга кирадилар. Улар ушбу сифатга эгадирлар. Дам солдирмайдилар (сеҳр жоду), шумланиб, ирим қилмайдилар, ўзини бирор нарса билан куйдирмайдилар ва Роббиларига таваккул қиладилар”[1], дедилар (Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтадилар: “Аллоҳим сенга таслим бўлдим ва сенга иймон келтирдим ва сенга таваккул қилдим ва сенга қайтаман ва сен учун хусумат қиламан, Эй Аллоҳим мени адаштиришингдан сени иззатинг билан паноҳ сўрайман, сендан бошқа Илоҳ йўқ, сен тириксан вафот топмайсан, жин ва инсонлар эса вафот этадилар”[2] (Имом Муслим ривояти).

Умар розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда: “Агар сизлар Аллоҳ таолога ҳақиқий таваккул қилганингизда Аллоҳ қушни ризқлантирганидек сизларни ҳам ризқлантирган бўлар эди. Қуш тонгда оч ҳолда учиб кетиб, тўқ ҳолда қайтиб келади”[3].

Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бундай дедилар: “Кимда ким уйидан чиқаётиб “Бисмиллаҳи таваккулту аълаллоҳ валаа ҳавлаа валаа қуввата иллаа биллаҳ”, деса. Унга, ҳидоят қилиндинг, ҳимоя қилиндинг ва кифоя қилиндинг, дейилади. Шайтон бошқа бир шайтонга шундай дейди: Қандай қилиб сен, ҳидоят қилинган, ҳимоя қилинган ва кифоя қилинган кишини адаштиришинг мумкин?”[4].

Абу Молик Ашъарийдан ривоят қилинган ҳадисда: “Агар бир киши уйига кирса, "Аллоҳим сендан кириладиган жойнинг яхшисини ва чиқадиган жойнинг яхшисини сўрайман. Аллоҳнинг номи билан кирдик ва Аллоҳнинг номи билан чиқдик ва Роббимиз Аллоҳга таваккул қилдик", деб айтсин, сўнг аҳлига салом берсин”.[5]