Ўзбекистон мусулмонлари идораси раисининг ўринбосари, "Вақф" хайрия жамоат фонди раҳбари Зайниддин дома Эшонқулов "Ҳасана" ташкилотининг Ўзбекистон бўйича вакиллари Ҳусайн Карага ва Намик Демирканни қабул қилди.
Самимий ва дўстона руҳда ўтган учрашувда "Ҳасана" вакиллари "Вақф" хайрия жамоат фонди билан бир неча йиллардан буён ҳамкорлик қилиб келишини, ташкилот турли хайрия ва саховат тадбирларида иштирок этишини таъкидлаб, яқинлашиб келаётган Қурбон ҳайитида ҳам бу анъана давом этишидан умидвор эканлигини қайд этиб ўтишди.
"Вақф" хайрия жамоат фонди раҳбари меҳмонларни Ўзбекистонда кўриб турганидан хурсандлигини билдириб, Қурбон ҳайити муносабати билан юртимизда кўплаб эзгу ишлар амалга оширилаётганини, Юртбошимиз ташаббуси билан юзлаб оғир аҳволдаги болажонларнинг даволаниш харажатлари давлат томонидан қоплаб берилаётгани таъкидлаб ўтди. Фонд "Ҳасана" билан бўладиган ҳамкорликдаги ишларга доим тайёрлигини айтиб, эҳтиёжманд, кам таъминланган оилаларга наф берадиган ҳар қандай хайрли лойиҳанинг амалга ошишидан хурсанд бўлишини қайд этиб ўтди.
Мулоқот давомида "Ҳасана" вакиллари фонд томонидан амалга оширилаётган хайрли лойиҳаларни эътироф этиб, таълим, тиббиёт ва бошқа йўналишларда ҳам фонд билан ҳамкорлик қилишга келишиб олишди. Бу сафар муборак Қурбон ҳайити муносабати билан 10 бош қорамол қурбонлик қилиб, талаба ва кам таъминланган оилаларга тарқатишни режалаштираётганини айтиб ўтишди.
"Вақф" хайрия жамоат фонди Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўтган асрнинг саксонинчи йилларида ўсмир эдим. Ўсмирлик шундай даврки, инсон ўзини катта бўлиб қолган, ҳеч ким унга тенг келолмайдигандек ҳис қилади.
Бир куни онам билан орамизда келишмовчилик чиқди. Аниқ нима сабаб бўлганини эслолмайман, лекин бир нарсани яхши эслайман: мен онамга овозимни баландлатган эдим.
Отам ишдан уйга қайтгач, онам унга бўлган воқеани айтиб берди. У мени дарҳол чақирди:
– Гаплашайлик, – деди.
Биз меҳмонхонада ёлғиз қолдик. Отам, Аллоҳ раҳмат қилсин, кўп гапирадиган инсон эмас эди. Аммо у гапирса, сўзлари олтиндек қадрли бўларди.
У аввал менинг гапларимни, вазиятга менинг кўзим билан қараб тинглади. Сўнг бироз сукут сақлаб:
– Ўғлим, эҳтиёт бўл. Онангга овозингни кўтаришингдан бошқа ҳамма нарсани тушуниш мумкин. Аммо бунга йўл қўймайман. Агар ўзингни тарбиялай олмасанг, сени тартиб-интизом ўргатиладиган жойга юбораман. У ерда сенга одоб ва ҳурматни ўргатишади. Тушундингми? – деди.
Шу билан суҳбат тугади.
Шундан сўнг онамга бирорта марта овозимни кўтарганим йўқ.
Отам уришмади, менга бақирмади ҳам. Аммо бир неча сониялик қатъий сўзи билан ҳаётим давомида ўтиб бўлмайдиган чегарани белгилаб қўйди.
Бугун, орадан йиллар ўтиб, ўша лаҳзани эслар эканман, ўсмирлик даврида отанинг қандай катта қалқон эканини тушунаман.
Она – оиладаги меҳр ва ҳурматни сақловчи зот. У жонини хавфга қўйиб фарзандни дунёга келтиради, тунларини бедор ўтказади, чарчоқларини яширади...
Аммо айрим фарзандлар улғайгач бу қийинчиликларнинг барчасини унутиб, онасига бепарво муносабатда бўлади. Ана шундай пайтда отанинг ҳақиқий вазифаси намоён бўлади.
Ҳақиқий ота қўпол бўлиши билан эмас, балки керакли пайтда қатъиятлиги билан оиласини ҳимоя қилади.
Ота – оиланинг умуртқа поғонасидир. Агар у заифлашса, бутун оила зарар кўради.
Бугун англаяпманки, отамнинг ўша куни айтган сўзлари таҳдид эмас, балки онамни ҳимоя қилиш эди. Бу – мени келажакда ҳурматли инсон бўлиб улғайишим учун қилинган ҳимоя эди.
Отам ҳақида қанча шеър ёзмайлик, қанча сўз айтмайлик, унинг қадрини тўлиқ ифодалаб бўлмайди. Шунинг учун отангиз борида унинг қадрига етинг. Унинг кетишини кутманг. Чунки айрилиқдан кейинги кўз ёшлар тирикликдаги меҳрнинг ўрнини боса олмайди.
Даврон НУРМУҲАММАД