– Гуноҳ кетидан гуноҳ қилаверса, банда назарида катта гуноҳ ҳам кичкина бўлиб қолади;

– гуноҳ содир этган киши тоат-ибодат лаззатидан маҳрум бўлади;

– гуноҳ инсон қалбини қорайтиради, юзини шувит қилади;

– гуноҳлар қалбнинг, тананинг кучини қирқади. Шунинг учун осий банда танаси кучсиз,

иродаси бўш бўлади;

– гуноҳкор юзидан ҳаё пардаси кўтарилади;

– гуноҳ туфайли шаръий илмдан барака кетади, киши ўқигани хотирасида қолмайди. Чунки 

илм қалбга нур бағишлайди, маъсият эса дил нурини сўндиради;

– гуноҳ инсон зеҳнини пасайтиради;

– гуноҳ кетидан гуноҳ қилавериш қалбни тошдек қотириб юборади;

– гуноҳкор ўзини ёлғиз, ҳимоясиз сезади;

– гуноҳкор банданинг ҳаёти оғирлашади, ишлари юришмайди, ҳар қадамда қандайдир

муаммога дуч келаверади;

– гуноҳкор банда тириклигида, қабрда, охиратда танг аҳволда қолади;

– гуноҳлар сабаб банда қўлидаги неъматдан айрилади;

– гуноҳлар умрни қисқартиради;

– гуноҳ туфайли кишининг топган-тутганидан барака кетади;

– гуноҳкор одамнинг боши балодан чиқмайди, қачон қарасангиз қандайдир фалокатга 

йўлиқаверади;

– Қуръон, жаннат дўзаҳ ҳақидаги оятларни эшитса ҳам таъсир қилмай қолади.

Олдинлари менда чинакам қалб тақвоси бор эди. Ҳар доим Аллоҳдан қўрқиб юрар эдим. Аллоҳни зикридан бошқа сўзни умуман сўзлашни хохламас эдим. Аллоҳни зикр қилганимда қалбим янада очилиб борарди. Қуръон оятларини, дўзаҳ ҳақидаги оятларни эшитганимда сесканиб кетар эдим. Ҳозир эса қалбим жуда қорайиб кетган. Хатто баъзида мен ҳам мусулмонманми? Деб юрадиган бўлиб қолганман. Аллоҳим қалбларимизни тўғри йўлингга бургин. Бизларни бу тўрт кунлик дунё матоҳлари билан фитналантириб қўймагин.