Аллоҳ таолога ҳамд ва унинг пайғамбари бўлган Муҳаммадунил аминга салоту саломлар айтамиз. Аллоҳ бизни гўзал бир шариат ходими бўлишлигимизни насиб қилди. Ислом шариати Аллоҳ таоло томонидан туширилган ва унинг ҳимоячиси Аллоҳнинг Ўзидир ва рози бўлган дини ҳам мана шу ислом динидир. Аллоҳ таоло Ўзининг каломида марҳамат қилиб: “Сизларга исломни дин деб рози бўлдим” деди. (моида сураси 3- оят)
Аллоҳнинг охирги ва рози бўлган дини бу исломдир, инсонлардан қабул қиладигани ҳам мана шу диндир. Чунки, бу дин, тинчлик ва нафис диндир. Расули акрам алаҳиссалоту вассалом ислом динини олиб келганларида мушриклар турли туман фитналар ва турли озорлар пайида бўлишди. Саҳобалардан Абу Бакр розияллоҳу анҳу: “Бир инсонни Аллоҳ дегани учун ўлдирасизларми?” дедилар.
Мушриклар турли фитналар, азиятлар ва ҳаттоки мусулмонлар билан олди бердини кесишди бу ишлари билан исломни йуқотиш пайида эдилар. Улар айтишардики: “Агарда Муҳаммадни ўлдирсак унинг дини ҳам йуқолади”. Мана шундай ислом душманларининг номлари исломда ёмонлик билан муҳрланди, лекин Аллоҳ Ўз динини ҳимоя қилди. Биргина ҳазрат Билол розияллоҳу анҳуни олайлик, мусулмон бўлганларида у кишини исломдан қайтариш учун мушриклар қанчалар ҳаракат қилишди қанчалар азиятлар етказишди. Лекин пок қалбли, қалбини исломнинг гўзаллиги қоплагани учун бир лаҳза бўлсин “Аллоҳ бирдир, Аллоҳ ягонадир” деган сўздан тонмадилар.
Бу дин бизгача мана шундай қийинчиликлар билан етиб келди. Бу йўлда кўпгина машаққатлар чекилган. Ислом динининг ҳимоячиси Аллоҳдир бу динга фитна уйғотадиганлар албатта ўз қаршисида Аллоҳни кўради. Чунки, ислом динида фитна уйғотадиган, ва мусулмонларни бир бирига тушурадиган фитнакорлар бу фитналари билан фақатгина ўзларига зарар етказадилар.
Ҳозирги кунда исломни ниқоб қилиб, баъзиларнинг кафиллигида туриб, исломни бузмоқчи бўлганлар, узоқларда туриб ўз юртидаги исломни, мусулмонларни ёмонлаётганлар, афсуски йўқ эмас. Булар ислом дининиг ҳимоячилари эмас балки, бузувчиларидир. Бир олимни сўзини эшитганда, уни масхаралаб унга ёмон сўзларни айтиш минг афсуски мусулмончилик эмас. Ҳозирги кунда баъзи илмсизлардан мана шундай мусулмонга тўғри келмайдиган амалларда кўришлигимиз мумкин. Бирор олимнинг сўзи ёки маърузаси ижтимойи тармоқларда қўйилса унга ўзининг салбий фикрларини билдирадиган илмсизлар оз бўлса ҳам бор ваҳоланки, Пайғамбаримиз ўзларининг ҳадиси мубораракларида: “ҳақиқий мусулмон уки, унинг қўлидан ҳам тилидан ҳам бошқалар омонда бўлганлар” деб марҳамат қилганлар. Мусулмон ман деган киши қўли билан бўлсин ёки тили билан бўлсин бировга озор етказмайди. Мана шу йўл Муҳаммадий таълим ва тарбиядир.
Аллоҳ динимизни, миллатимизни фитначилар фитнасидан асрасин.
Муҳаммадхон Нуриддинов
Шу кунларда жойларда Ватанимиз давлат мустақиллигининг 35 йиллигини нишонламоқда. О‘тган йилларга назар ташласак, истиқлол нафақат сиёсий ва иқтисодий мустақиллик, балки буюк аждодлар мероси ва ма’навий илдизларига қайтиш имконини берганини янада чуқур ҳис этамиз.
Айниқса, кейинги йилларда Янги О‘збекистонда Президент Шавкат Мирзиёев ташаббуси билан илм-ма’рифат, диний та’лим ва буюк алломаларимиз меросини о‘рганиш соҳасида амалга оширилаётган кенг ко‘ламли ислоҳотлар бу борада мутлақо янги босқични бошлаб берди.
Президентимиз 2017 йилдаёқ юртимизда шаклланган буюк илмий мактабларни қайта тиклаш, хусусан, Самарқандда ҳадисшунослик мактабини ташкил этиш ташаббусини илгари сурган эди. Орадан ко‘п о‘тмай бу эзгу г‘оя амалий ифодасини топди. Давлатимиз раҳбарининг 2018 йил 16 апрелдаги «Диний-ма’рифий соҳа фаолиятини тубдан такомиллаштириш чора-тадбирлари то‘г‘рисида»ги Фармони асосида Самарқандда Ҳадис илми мактаби ташкил этилди. Шу йилнинг 1 ноябрида қабул қилинган Ҳукумат қарори билан унинг фаолиятининг ташкилий-ҳуқуқий асослари белгилаб берилди.
Бу воқеа, бизнингча, шунчаки янги та’лим муассасасининг очилиши эмас эди. Бу – Имом Бухорий, Имом Термизий, Имом Доримий каби буюк муҳаддисларни етиштирган заминда ҳадис илмининг узоқ асрлик ан’аналарини замонавий асосда давом эттириш ё‘лидаги тарихий қадам бо‘лди.
Ҳадис илми мактаби олдига Қур’они карим ва ҳадисларнинг асл моҳиятини теран англайдиган, ҳадис илмининг илмий-назарий асосларини пухта эгаллаган, буюк муҳаддисларимиз меросини чуқур о‘рганадиган ва мустақил илмий тадқиқот олиб бора оладиган етук мутахассисларни тайёрлаш вазифаси қо‘йилди. Энг муҳими, ҳадисларда мужассам бо‘лган эзгулик, ҳалоллик, адолат, баг‘рикенглик, ватанпарварлик, ота-онага эҳтиром, инсон қадрини улуг‘лаш сингари умуминсоний г‘ояларни халқимиз, айниқса, ёш авлодга то‘г‘ри ва илмий асосда етказиш та’лим даргоҳининг муҳим вазифаларидан бирига айланди. Бугун Ҳадис илми мактабида та’лим жараёни назарий билим бериш билан чекланиб қолмай, амалий машг‘улотлар билан ҳам узвий бог‘ланган. Талабалар ҳадисларни тахриж қилиш, я’ни уларнинг асл манбаларини аниқлаш, ривоят ё‘ллари ва санадларини о‘рганиш, ҳадис матнларини шарҳлаш ва илмий таҳлил қилиш, уларни мавзу ва мазмунига ко‘ра таснифлаш, шунингдек, ҳадис манбалари ва илмий асарларни тадқиқ қилиш бо‘йича амалий ко‘никмаларни эгалламоқдалар.
Айни пайтда, Ҳадис илми мактабининг Имом Бухорий халқаро илмий-тадқиқот маркази билан ёнма-ён фаолият юритаётгани ҳам о‘зига хос илмий-ма’рифий муҳитни юзага келтирмоқда. Буюк муҳаддис Имом Бухорий ҳазратларининг бой илмий меросини о‘рганиш, уни жаҳон илм аҳлига етказиш, замонавий тадқиқотлар билан бойитиш ё‘лида амалга оширилаётган ишлар ёшларимиз учун улкан илмий мактаб вазифасини о‘тамоқда.
Бугун Самарқанд заминида Имом Бухорий номи билан бог‘лиқ улкан бунёдкорлик ишларининг амалга оширилиши ҳам халқимизнинг о‘з буюк аждодига бо‘лган юксак эҳтиромининг ифодасидир. Имом Бухорий мажмуасининг замон талаблари асосида қайта бунёд этилиши, уни илм-ма’рифат, тарбия ва зиёрат масканига айлантиришга қаратилган ишлар нафақат юртимиз, балки бутун ислом олами учун катта аҳамиятга эга.
Янги О‘збекистонда диний-ма’рифий соҳага бо‘лган муносабатнинг энг муҳим жиҳати шундаки, аждодлар мероси фақат тарихий фахр сифатида эмас, балки бугунги ва келажак авлод тарбиясига хизмат қиладиган улкан ма’навий хазина сифатида о‘рганилмоқда. Имом Бухорийнинг илмга садоқати, ҳақиқатни излашдаги матонати, ҳадисларни қабул қилишдаги юксак илмий мезонлари бугунги ёшларимиз учун ҳам ибрат мактабидир.
Со‘нгги йилларда юртимизда Ислом цивилизацияси маркази, Имом Бухорий, Имом Мотуридий, Имом Термизий, Баҳовуддин Нақшбанд илмий-тадқиқот марказлари, Ҳадис илми мактаби каби қатор илм ва ма’рифат масканларининг ташкил этилгани ҳам ушбу сиёсатнинг узвий натижасидир.
Буларнинг барчаси замирида битта буюк мақсадни ко‘риш мумкин: ма’рифатли, о‘з тарихини биладиган, аждодлари мероси билан фахрланадиган, айни пайтда замонавий билим ва тафаккурга эга авлодни вояга етказиш. Биз, Ҳадис илми мактаби жамоаси, яратиб берилаётган бундай имкониятларни катта ишонч ва юксак мас’улият сифатида қабул қиламиз. Чунки буюк муҳаддислар юртида ҳадис илмини о‘рганиш ва о‘ргатиш фақат касбий вазифа эмас, балки аждодлар олдидаги ма’навий бурч ҳамдир.
Мустақиллигимизнинг 35 йиллиги арафасида ортга назар солиб, бугунги натижаларни сарҳисоб қилар эканмиз, истиқлолнинг қадрини яна бир бор теран ҳис этамиз. Агар мустақиллик халқимизга о‘з тақдирини о‘зи белгилаш ҳуқуқини берган бо‘лса, Янги О‘збекистондаги ислоҳотлар миллий ва диний-ма’рифий меросимизни чуқур о‘рганиш, уни дунёга муносиб тарзда намоён этиш учун янги имкониятлар эшигини очди. Эндиликда бизнинг вазифамиз – ана шу имкониятлардан самарали фойдаланиб, Имом Бухорий ва бошқа буюк алломаларимиз қолдирган илмий меросни янада чуқур тадқиқ этиш, унинг инсонпарварлик ва ма’рифатпарварлик г‘ояларини ёш авлод қалбига етказишдир. Зеро, о‘з о‘тмишини англаган, илмни қадрлаган ва ма’рифатга таянган халқнинг келажаги ҳамиша порлоқ бо‘лади.
Барот Амонов, Ҳадис илми мактаби ректори.
О‘збекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати