Жорий йил 2 феврал куни “Ҳидоя” ўрта махсус ислом билим юрти 2-курс, 42-гуруҳ талабалари гуруҳ раҳбари Абдуносир Бобамирзаев бошчилигида Наманган шаҳридаги Президент мактабига экскурсия уюштирилди.
Экскурсия давомида Президент мактаби директори Пирназаров Абдурасул ҳамда мактабнинг маънавий-маърифий ишлар бўйича директор ўринбосари Зокиров Ойбеклар мактабнинг ташкил этилиш тарихи, талабалар ҳаёти ҳамда ўқув жараёни ҳақида батафсил маълумотлар беришди. Талабалар матабнинг барча бинолари, ўқув хоналари, спорт зал, ўқувчиларга мўлжалланган сузиш ҳавзаси, ошхона, кутубхона ҳамда талабалар турар жойларида яратилган шароитларни кўздан кечиришди.
Танишиш жараёнида талабалар, Президент мактабига чет эл давлатларидан жалб этилган малакали ўқитувчилар билан инглиз тилида суҳбатлашиб, билим юртимиз ва унда яратилган шарт-шароитлар, ўқитиладиган фанлар ҳақида сўзлаб беришди.
Мактабнинг айрим ўқувчилари билан учрашиш чоғида билим юрти ўқиувчиси Абдулносир Бобамирзаев мактабда яратилган шароитлар шукрорнаси ўлароқ ўқувчилар билим олиш йўлида янада тиришқоқ бўлишлари, илм-фан ривожи ва халқимиз фаровонлиги учун хизмат қиладиган, юртимизни дунёга танитадиган юксак кадрлар бўлиб етишиб чиқишга ҳаракат қилишлари юзасидан кўрсатмалар бериб, ўқитилаётган фанларни янада яхшироқ ўрганиш, келажакда етук алломаларимиз каби олимлар бўлиб етишишга бор ғайратлари билан ҳаракат қилиш кераклиги ҳақида гапириб ўтди.
Экскурсия сўнгида ўқитувчи ва талабаларга яратиб берилган қулайликларни қадрига етиш, юртбошимиз бошчиликларида олиб борилаётган ислоҳотлардан тўғри, унумли фойдаланиб, яратилган шароитларнинг барчаси тинчлигимиз, мустақиллигимизнинг шарофатидан эканлигини таъкидлаб шукроналик руҳида яшашликка чақирдилар ва эсдалик учун суратга тушдилар.
Абдулносир БОБАМИРЗАЕВ,
“Ҳидоя” ўрта махсус ислом
билим юрти ўқитувчиси
Гуноҳга сабаб бўлмаса, отаонанинг буюрганларини албатта бажариш; ота-онага мулойим сўзлаш; уйга кирганларида, ҳурматлари учун ўрнидан туриш; ҳар тонг салом бериш, уйқудан олдин хайрли тун тилаш; мол-мулкларини сақлаш; сўраган нарсаларини бериш; улардан маслаҳат сўраш; ота-она ҳақига дуо ва истиғфор айтиш; улар меҳмон кутишса, ёнларида мунтазир бўлиб туриш; уларнинг айтишларини кутмай, уларни хурсанд қиладиган ишларни бажариш; уларнинг ҳузурларида овозни баланд кўтармаслик; гапларини бўлмаслик; изн беришмаган жойга бормаслик; ухлаётганларида безовта қилмаслик; аҳли аёли, фарзандларини улардан устун қўймаслик; ота-она хатога йўл қўйсалар, билмасликка олиш, дарҳол кечириб, унутиш; кулгили гап бўлса ҳам, уларнинг ҳузурларида ўзини тутиш; улар яхши кўрадиган таомни илиниш; улардан олдин таомга қўл чўзмаслик; уларнинг олдиларида чўзилиб ётмаслик, оёқ узатмаслик; уйга улардан олдин кирмаслик, олдиларига тушиб юрмаслик; чақирганларида тезлик билан жавоб бериш; уларнинг ҳаётликларида ҳам, вафот этганларидан кейин ҳам дўстларини ҳурмат қилиш; ота-онасининг ҳурматини қилмайдиганлар билан дўстлашмаслик; уларнинг ҳақларига дуо қилиш; вафотларидан кейин Аллоҳнинг қуйидаги каломини кўп айтиш: «Эй, Раббим! Мени улар гўдаклик чоғимда тарбиялаганларидек, Сен ҳам уларга раҳм қилгин!» (Исро сураси, 24-оят).
Иброҳимжон ИНОМОВ тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2026 йил 10-сонидан
http://hidoyatuz.taplink.ws