Илоҳий муҳаббатнинг аломатларидан бири шуки, Аллоҳ таоло кимни севса, биз ҳам уни яхши кўришимиз лозим. У зот кимни душман тутса, биз ҳам уни душман деб билишимиз лозим. Ҳадиси муборакда Абу Умома Боҳилийдан ривоят қилинади:

عَنْ أَبِيْ أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَ قَالَ رَسُوْلُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَ أَبْغَضَ لِلَّهِ وَ أَعْطَى لِلَّهِ وَ مَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَلَ الْاِيْمَانَ.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Ким Аллоҳ йўлида яхши кўрса ва Аллоҳ йўлида нафрат қилса ва Аллоҳ учун (садақа) берса, ва Аллоҳ учун ман қилса, дарҳақиқат, иймонини комил қилибди”, дедилар (Имом Абу Довуд ва Имом Табароний ривояти).

Бу ҳадисдан олинадиган хулосалардан бири шуки, токи қалбда Аллоҳ таолонинг муҳаббати бўлмас экан, имоннинг ҳақиқий лаззатини ҳис қилиб бўлмайди.

Шайх Зулфиқор Аҳмад Нақшбандий раҳимаҳуллоҳнинг
"Илоҳий ишқ" китобидан Нодир Одинаев таржимаси