Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
22 Апрел, 2026   |   4 Зулқаъда, 1447

Тошкент шаҳри
Бомдод
04:08
Қуёш
05:33
Пешин
12:27
Аср
17:10
Шом
19:14
Хуфтон
20:33
Bismillah
22 Апрел, 2026, 4 Зулқаъда, 1447

Пешонамиз саждадан ярақласин

16.05.2024   858   2 min.
Пешонамиз саждадан ярақласин

Мусулмон – пешонаси ярақ­лаган инсон. Чунки у ўзининг қанчалик ожиз, Холиқ тао­лонинг улуғлигини эътироф этган ҳолда бошини сажда қўйганидаги ҳузур-ҳаловатни туйиши катта неъматдир.

Мўминнинг ана шу сифати ояти каримада: “Улар намозларида ўзларини камтар тутувчилардир” (Муъминун сураси, 2-оят), деб мақталади. Намозхоннинг доимо хушу билан бошини ерга қўйиши унинг пешонасида сажда изларининг пайдо бўлишига, бу белгилар дунё ва охиратда унинг пешонаси ярақлаганига, яъни танилишига сабаб бўлади.

Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади: “Муҳаммад Аллоҳнинг расулидир. У билан бирга бўлган (мўмин)лар кофирларга қаҳрли, ўз ораларида (мўминларга нисбатан) эса раҳм-шафқатлидирлар. Уларни (мудом) Аллоҳдан фазл ва розилик тилаб руку ва сажда қилаётган ҳолларида кўрарсиз. Уларнинг юзларида сажда асоратидан (қолган) белгилари бордир...” (Фатҳ сураси, 29-оят). 

Мўминларнинг шундай сифатлари Таврот ва Инжилда ҳам келган.

Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва сал­лам: “Дўзах Одам боласининг сажда изини­гина емайди. Чунки Аллоҳ дўзахга сажда изини ейишни ҳаром қилган”дедилар (Имом Бухорий ривояти). 

Имом Муслим ривоят қилган хадисда Сав­бон розияллоҳу анҳу бундай дейди: «Расулул­лоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламдан мени жаннатга киритадиган амал ҳақида сўрадим. У зот: “Кўп сажда қил, чунки сен Аллоҳ учун бир марта сажда қилсанг, Аллоҳ таоло бу билан сени бир даража юксалтиради ва сендан битта хатони ўчиради”, дедилар.

Демак, кўп сажда қилиш туфайли гуноҳлар ўчи­рилади.

Аллоҳ таоло ибодатларимизни қабул, вужудимизда сажда изларини барқарор айласин! 

Руҳиддин АКБАРОВ

 
Мақолалар
Бошқа мақолалар
Мақолалар

Абу Бакр розияллоҳу анҳунинг Расулуллоҳ ﷺга муҳаббатлари: 2-қисм

22.04.2026   49   1 min.
Абу Бакр розияллоҳу анҳунинг Расулуллоҳ ﷺга муҳаббатлари: 2-қисм

Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм

Бир куни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам мушриклар ҳужумига дуч келдилар. Масжиди Ҳарамда намоз ўқиётганларида мушриклар бостириб кириб, у зотнинг жонларига қасд қилмоқчи бўлишди. Бўйинларига арқон солиб, бўғмоқчи бўлишди. Бу ҳолни кўрган Ҳазрат Абу Бакр розияллоҳу анҳу мушрикларнинг ёнига бориб, уларга қарата: «Бир одамни "Роббим Аллоҳ" дегани учун ўлдирмоқчимисиз?» деб хитоб қилдилар. У зот ўзларини ўртага қўйиб, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни қутқариш фикрида эдилар. Ҳазрат Абу Бакр розияллоҳу анҳу муваффақият қозондилар, мушриклар Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламни ўз ҳолига қўйиб, уларга қарши чиқаётган ҳазрат Абу Бакр розияллоҳу анҳуга юзланишди. Ёлғиз ўзлари уларга қарши чиқдилар. Умрида бирор инсон билан жанжаллашмаган ҳазрат Абу Бакр розияллоҳу анҳу атрофини қуршаган мушрикларнинг тарсакилари, мушт ва тепкиларига ўзларини тутиб бердилар. Бу ҳам Расулуллоҳга бўлган муҳаббатдан бошқа нарса эмас эди.

Шайх Зулфиқор Аҳмад Нақшбандийнинг
"Ишқи Расул" китобидан Нодиржон Одинаев таржимаси

Мақолалар