Абу Мусо Ашъарий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Росулуллоҳ соллоллоҳу алайҳи васаллам:” “Албатта қиёмат олдидан кечанинг зулматли қисмига ўхшаш фитналар бўлади. Ўшанда киши мумин бўлиб тонг оттириб, кофир бўлиб кеч киритади. Мумин бўлиб кеч киритиб, кофир бўлиб тонг оттиради. Унда ўтирган тургандан яхши, турган юргандан яхши, юрган ҳаракат қилгандан яхшидир. Ўшанда комонларингизни синдиринг, (ундаги) ипларингизни узинг ва қиличларингиз билан тошни уринг. Бирингизнинг (уйига) кирилса, одам болаларининг яхшиси каби бўлинг”, дедилар” (Имом Ибн Можа ривояти)
Ҳазрат Ашраф Али Таҳавоний айтадилар: “ Ҳожи Сохиб” “Дўстим ҳеч ким билан тортишма. Бирор ишда жанжал ва тортишув бўлса, у ишни ташлаб кет”, деб васият қилган эдилар. Менинг одатим ҳамиша шу васиятга амал қилиш бўлган.
Яна тортишмаслик мулойим бўлишни такидан айтиб дедиларки: “Тасаввуф илмининг усулига чукур назар солсангиз, ҳаммаси табиий илмардан экани маълум бўлади. Табиати салгина саломат бўлган одамнинг қалбига ҳам ўз-ўзидан улуғлар айтган ўша усул, қоидалар келади.”
Юқоридаги хадисга қарасак; Камонни синдириб, унинг ипини узинг. Ўзингиз ҳам, ўзгалар ҳам камон ипи билан нохушликка қўл урмасин. Қилич ёки унга ўхшаган совуқ қуролларни тошга уринг, ўтмас бўлиб яроқсиз холга келсин. Бу хар қачон қаерда фитна чиқса, албатта ўша ерни тарк қилинг деганидир аллоҳ барчамизни фитналардан сақласин.
Тўғри йўлидан адаштирмасин.
Машрабжон Қозоқов,
Мингбулоқ тумани "Мулла Назар охун" жоме масжиди имом-хатиби
Гуноҳга сабаб бўлмаса, отаонанинг буюрганларини албатта бажариш; ота-онага мулойим сўзлаш; уйга кирганларида, ҳурматлари учун ўрнидан туриш; ҳар тонг салом бериш, уйқудан олдин хайрли тун тилаш; мол-мулкларини сақлаш; сўраган нарсаларини бериш; улардан маслаҳат сўраш; ота-она ҳақига дуо ва истиғфор айтиш; улар меҳмон кутишса, ёнларида мунтазир бўлиб туриш; уларнинг айтишларини кутмай, уларни хурсанд қиладиган ишларни бажариш; уларнинг ҳузурларида овозни баланд кўтармаслик; гапларини бўлмаслик; изн беришмаган жойга бормаслик; ухлаётганларида безовта қилмаслик; аҳли аёли, фарзандларини улардан устун қўймаслик; ота-она хатога йўл қўйсалар, билмасликка олиш, дарҳол кечириб, унутиш; кулгили гап бўлса ҳам, уларнинг ҳузурларида ўзини тутиш; улар яхши кўрадиган таомни илиниш; улардан олдин таомга қўл чўзмаслик; уларнинг олдиларида чўзилиб ётмаслик, оёқ узатмаслик; уйга улардан олдин кирмаслик, олдиларига тушиб юрмаслик; чақирганларида тезлик билан жавоб бериш; уларнинг ҳаётликларида ҳам, вафот этганларидан кейин ҳам дўстларини ҳурмат қилиш; ота-онасининг ҳурматини қилмайдиганлар билан дўстлашмаслик; уларнинг ҳақларига дуо қилиш; вафотларидан кейин Аллоҳнинг қуйидаги каломини кўп айтиш: «Эй, Раббим! Мени улар гўдаклик чоғимда тарбиялаганларидек, Сен ҳам уларга раҳм қилгин!» (Исро сураси, 24-оят).
Иброҳимжон ИНОМОВ тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2026 йил 10-сонидан
http://hidoyatuz.taplink.ws