Динимизда ростгўйлик юксак инсоний фазилатлардан ҳисобланади. Ростгўйлик, аҳдга вафо ва омонатдорлик жамият ҳаётида муҳим ўрин тутади. Ростгўйлик йўқ жойда ўзаро ишонч ва садоқат йўқолади. Агар бундай хислатлар ҳаётимиздан йўқолиб бораверса, ўзаро ишончсизлик кучайиб, инсонлар орасига адоват уруғини ташлайди. Натижада жамиятда турли ҳил муаммолар юзага келади. Жамият тараққиёт йўлидан илгарилаб бориши учун уни ташкил этувчи фуқаролар ўзаро ишонч билан, бир-бирини қўллаб-қувватлаб яшаши лозим. Бу хислатлар ҳаётнинг бир маромда давом этишини таъминлайди десак, асло муболаға бўлмайди.
Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло инсониятга юборган пайғамбарларнинг хулқларида кўзга ташланиб турадиган улуғ ҳислатлардан бири ростгўйлик ва садоқат эди. Аксинча, ёлғончилик, ишончсизлик ва хиёнат каби иллатлар пайғамбарларга ёт бўлган.
Аллоҳ таоло: “Эй мўминлар, Аллоҳдан қўрқингиз ва иймонларида ростгўй бўлган зотлар билан бирга бўлингиз”, деб марҳамат қилади. Демак, мўмин-мусулмонлар, аввало Аллоҳ таолодан қўрқишга, сўнгра иймонида ростгўй инсонлар билан бирга бўлишга буюрилмоқда.
Ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Ростгўйлик яхшиликка олиб боради. Яхшилик эса жаннатга олиб боради. Киши рост сўзлаб юради. Ҳаттоки, Аллоҳ ҳузурида сиддиқ (ростгўй) деб ёзилади. Ёлғончилик ёмонликка олиб боради. Ёмонлик эса дўзахга олиб боради. Киши ёлғон сўзлаб юради. Ҳаттоки, Аллоҳ ҳузурида каззоб (ёлғончи) деб ёзилади”, дедилар (Муттафақун алайҳи).
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам бу ҳадиси шарифларида ростгўйлик ва ёлғончиликнинг ўртасини ажратиб бериб, ҳар бирининг олиб борадиган манзилини ҳам таъкидлаб келтирмоқдалар. Ҳар бир мўмин-мусулмон Роббисининг ҳузурида сиддиқ (ростгўй) деб ёзилмоқлиги учун ёлғончиликдек динимизда катта гуноҳ бўлган ишлардан ўзини сақламоқлиги лозим экан.
Ростгўйлик ва садоқат жамият учун ҳам жуда зарур. Қайси жамиятда аҳдга вафо, садоқат ва ростгўйлик кенг ёйилса, ана шу жамият ислоҳ топиб, фуқаролар ўртасида ўзаро ишонч ортади, меҳр-оқибат кучаяди, олди-берди ва савдо-сотиқ ишларида хиёнат ва алдамчилик барҳам топади.
Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло барчаларимизни гуноҳ ишлардан ўзи сақлаб, дунё ва охиратимизга манфаатли бўладиган амалларга йўлласин амин.
М.Муҳаммаджонов,
Учкўприк тумани “Кушки туркон” масжиди имом-ноиби
Манбалар асосида тайёрланди
Туркиянинг оммабоп “61 Saat” янгиликлар порталида Ўзбекистоннинг зиёрат туризми имкониятлари ва миллий-маънавий меросига бағишланган мақола эълон қилинди, деб хабар бермоқда “Дунё” АА.
Мақола муаллифи, туркиялик санъатшунос олима Шейда Сағлам Тошкент, Самарқанд ва Бухорога қилган саёҳати таассуротлари билан ўртоқлашди. У Ўзбекистондаги қадамжолар ҳар қандай сайёҳни узоқ тарих қаърига етаклашини алоҳида таъкидлаган.
Хусусан, Самарқанднинг меъморий улуғворлиги, Регистон майдони, Гўри Амир мақбараси ва Шоҳи Зинда мажмуасининг жозибадорлиги туристларни бир зумга бўлса-да ўтмиш билан юзлашишга ундайди. Буюк олим ва астроном Мирзо Улуғбек ҳамда калом илмининг асосчиларидан бири Имом Мотуридий мероси орқали ушбу заминда илм-фан ва маънавият асрлар давомида узвий ривожланганига эътибор қаратилган.
Нашрда кўҳна Бухоро шаҳрининг ислом оламидаги юксак мавқеи алоҳида эътироф этилган. Калон минораси ва Исмоил Сомоний мақбарасининг меъморий мукаммаллиги, Баҳоуддин Нақшбанд мажмуасидаги маънавий муҳит саёҳатчиларга унутилмас онларни туҳфа этиши қайд этилган. Муаллиф нақшбандия таълимотининг асосий ғояси — “Қўлинг ишда, қалбинг Аллоҳда бўлсин” ҳикмати бугунги кунда ҳам ўз аҳамиятини йўқотмаганини баён қилган.
Туркиянинг нуфузли медиа майдонида эълон қилинган ушбу мақола икки қардош халқ ўртасидаги кўп асрлик маданий-маънавий кўприкларни янада мустаҳкамлашга ҳамда туркиялик зиёратчиларнинг Ўзбекистонга бўлган қизиқишини янги босқичга олиб чиқишга хизмат қилади.
Ўзбекистон мусулмонлар идораси Матбуот хизмати