Илоҳий ишқ шундай бир неъматки, унинг натижасида инсон ҳаёт мазмунини топади. Шунинг учун киши Аллоҳ таолога дуо қилиб сўраса, Унинг Ўзини, муҳаббатини ва ишқини сўрасин.

Бугун Аллоҳ таолодан мол-дунё сўрайдиганлар кўп. Обрў-мартаба сўрайдиганлар ҳам етарлича топилади. Лекин У зотдан ўзини сўрайдиганлар афсуски жуда оз. Икки кафтини очиб: “Ё Роббим! Мен Сенинг розилигингни сўрайман. Мен Сенинг муҳаббатингни сўрайман”, деб дуо қиладиганлар кам учрайди.

Азиз дўстим! Агар кишилар обрў-мартаба, хотин, бола-чақа, бордию хатто бутун дунёнинг молини сўрасалар ҳам ишонгинки, улар Аллоҳ таолодан ҳеч нарса сўрашмабди.

Биродарим, агар Аллоҳ таолодан Унинг муҳаббатини сўрагин. Шунда барча нарсани қўлга киритасан. Дунё матоҳларининг барчаси Аллоҳ таолонинг ишқи олдида арзимас нарсадир. Шунинг учун бутун вужудимиз билан Ундан томиримиздан гуноҳ илдизларини суғуриб ташлайдиган ишқини сўрайлик.

Шайх Зулфиқор Аҳмад Нақшбандийнинг "Илоҳий ишқ" китобидан
Нодир Одинаев таржимаси