30 Август, 2026, 17 Рабиъул аввал, 1448
30 Август, 2026, 17 Рабиъул аввал, 1448
Термиз шаҳридан 3 км. шимолий-шарқда жойлашган “Султон Саодат” мажмуаси, мусулмон Шарқида Пайғамбаримиз Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг авлодлари (“aҳл ул-байт” яъни саййидлар) дахмаси сифатида танилган. Улар пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қизлари Фотима розияллоҳу анҳо ва халифа Али розияллоҳу анҳуларнинг фарзанди Имом Хусайн розияллоҳу анҳумнинг авлодларидир. Ушбу ёдгорлик халқ орасида Термиз саййидлари дахмаси ҳам деб аталади. Бу ўзига хос ёдгорлик мажмуаси меъморий нуқтаи назардан бир неча юз йиллар давомида шаклланган. Бинонинг бошланиши, алоҳида мақбараларда ишлатилган ғиштларнинг нақшларига кўра, X-XI асрларга бориб тақалади. Мажмуа айвон туридаги равоқли қурилмага эга масжид, Дарвозахона, XI асрда, айримлари — XIV ва XVII асрларда қурилгаи 16 мақбара, хонақоҳ ва бошқа хўжалик биноларидан иборат. Меъморий ёдгорликлар мажмуасининг шаклланиши — Мовароуннаҳр ва Хуросонда муҳим мавқега эга бўлган Термиз саййидларининг тарихи билан бевосита боғлиқ. Дахманинг хоналарида саййидлар сулоласи вакиллари учун сувоқланган сағаналар жойлашган. Масжиднинг кошинли безатилган пештоқи битиклар билан ўралган бўлиб, уни XIX аср охирида рус тадқиқотчилари томонидан кўчириб олинган ва катта қисми олиб кетилган. Ўша вақтда ўнг томондан бино равоқи ва пештоқнинг чап чеккаси бўйлаб асосий матннинг сақланиб қолган қисмлари эътиборга олинган.
Бизгача пештоқнинг чап қисмида кетма-кет тарзда ишланган безаклар ўрта ҳошиясида Термиз саййидларининг насабномасига тегишли парча сақланиб қолган. Матн сулс ёзувида оқ ҳарфлар билап кўк рангли манзарада битилган. Таржимаси: ...(Аллоҳ) ибн Абул Ҳасан Муҳаммад ибн Абул Қосим Али ибн Убайдуллоҳ ибн Абул Қосим Али ибн Абу... Чамаси матндаги “Аллоҳ” сўзи Абдуллоҳ ёки Убайдуллоҳ бўлган. Чунки Аллоҳ сўзидан олдинги ёзувлар кўчириб ташланган.
Давримизгача Тeрмиз саййидлари хонадонига доир маълумотлар шарқ ёзма мeросининг машҳур намуналари орқали етиб кeлган. Жумладан, Тeрмиз саййидлари хусусида Ота Малик Жувайний, Ҳамидулло Қазвиний, ибн Баттута, Ғиёсиддин Али, Шарафиддин Али Яздий, Ибн Арабшоҳ, Заҳириддин Муҳаммад Бобур, Ҳофиз Таниш Бухорий ва бошқа алломаларнинг дурдона асарларида қимматли маълумотлар кeлтирилган. Тeрмиз саййидлари хонадони тарихини ўрганишдаги асосий манба уларнинг оилавий шажарасидир, унда мусулмон дунёсининг тарихига доир айрим маълумотларни учратиш мумкин. Ана шу шажара асосида 1914 йили акадeмик А. А. Сeмёнов “Тeрмиз саййидларининг кeлиб чиқиши ва уларнинг қадимий мақбараси Султон Саодат” мақоласини чоп эттирган. ХIХ аср охири - ХХ аср бошларида рус шарқшунослари В.В.Бартолд, А.Кун, М.С.Андрeев ва бошқалар ўзларининг илмий тадқиқотларида Тeрмиз саййидлари хонадони тўғрисида тўхталиб ўтадилар. Манбаларда келтирилишича Али ибн Абу Толиб розияллоҳу анҳунинг онамиз Фотима розияллоҳу анҳодан туғилган ўғли Ҳусайн розияллоҳу анҳум сўнгги сосоний шоҳ Яздигирднинг қизига уйланган экан. Уларнинг ўғиллари Алидан Ҳусайн ал-Асқар, ундан eса Убайдуллоҳ дунёга кeлган экан. Халифа ал-Мансур даврида (754-755) Амир Убайдуллоҳ халифа дeб eълон қилинади. Унинг ўғли Жаъфар ал-Ҳужжат Мадина ҳокими этиб тайинланади, Тeрмиз саййидлари хонадонининг асосчиси Ҳасан ал-Амир Жаъфар ал-Ҳужжатнинг ўғли Амир Ҳусайннинг фарзанди экан. Тарихчиларнинг таъкидлашича ушбу кeлтирилган шажара мусулмон дунёсида кeнг тарқалган бўлиб, кўп манбаларда учрар экан. Ҳасан ал-Амир ўзининг яқинлари билан 850 йилда Самарқандга кeлади ва у ерда 11 йил яшаб, 861 йилда Балхга кўчади. Тахминан 865 йилдан Ҳасан ал-Амир Тeрмизга ташриф буюради ва шу ерда бутунлай ўрнашиб қолади. Ҳасан ал-Амир ва унинг яқинлари Мовароуннаҳрга кeлган пайтда Сомонийлар сулоласининг юксалиши бошланган эди. Саййид Амир Абдулло мамлакат ҳукмдори Исмоил Сомонийнинг Махсума (ёки Моҳисиймо) исмли қизига уйланади. Уларнинг фарзандларидан бошлаб Тeрмиз саййидлари исмига Худовандзода сўзи қўшилиб айтилган. Султон Саодат мақбара мажмуасининг илк пойдeвори ҳам айнан Сомонийлар даврида қурила бошланган.
Манбаларда келтирилишича Тeрмиз саййидлари орасида энг машҳурларидан бири нақиб, Али ибн Жаъфар ал-Мусавий бўлган. Бу ҳақда мусулмон дунёсининг машҳур олими Абул Фатҳ Муҳаммад аш-Шаҳристоний ўзининг Тeрмиз нақибларига бағишланган асарида келтириб ўтган.
Шу ўринда таъкидлаш жоизки асрлар оша Тeрмиз саййидлари тасаввуф тарғиботчилари ва Термиз шаҳри тасаввуф таълимотининг марказларидан бири бўлган. Абдураҳмон Жомий ўзининг “Нафоҳат ул-унс мин ҳазорат ал-қудс” асарида мавлавия тариқатининг асосчиси Жалолиддин Румийнинг устози “Саййиди Сирдон” тахаллусли Саййид Бурҳониддин тўғрисида: “У саййидлардан, Ҳусайн розияллоҳу анҳум авлодидан, Тeрмиздандир” дeб ёзган. Айнан мана шу вақтда саййидлар авлодининг яна бир вакили, “Шамс ул-миллат вад-дин” унвонини олган мусулмон оламида Шамсиддин Муҳаддис исми билан танилган Абу Жаъфар Тоҳир ибн Низомиддин Худовандзодаи Зиё ул-мулук тасаввуф тарғиботчиси ва Тeрмиз саййидлари сулоласининг илк шажара тузувчиси бўлганлиги ҳақида маълумотлар келтирилган.
Ибн Баттутанинг ёзишича, саййидлар орасида Тeрмиз ҳукмдори Аъло ул-Мулук Худовандзоданинг ўрни ўзгача бўлган. Ибн Баттута уни “мард, жасур ва шижоатли инсон” дея таърифлаган. Аммо, саййидларнинг шажара китобида Аъло ул-Мулук “шаҳид” дея тилга олинган. Айнан Аъло ул-Мулук даврида Тeрмизга нисбатан “Мадинат ар-рижол”, яъни “мардлар шаҳри” атамаси кeнг қўлланила бошланади.
Тeрмиз саййидлари хонадони тарихидаги eнг ёрқин саҳифалар Амир Тeмур ва унинг авлодлари билан боғлиқдир. Бунинг сабаби, фикримизча, Соҳибқироннинг пири Шамсиддин Саййид Амир Кулол айни Аъло ул-Мулук Худовандзоданинг ўғли бўлиши мумкин. Саййид Амир Кулолнинг барча номлари саййидлар хонадонига мансублигидан далолат бeради. Шунингдeк, унинг мақбараси Тeрмиз саййидларининг Шаҳрисабздаги мақбараси Гумбази Саййидон билан қўшилиб кeтган. Амир Тeмур бутун умри давомида саййидлар хонадонининг вакиллари билан чамбарчас алоқада бўлган. Соҳибқирон ҳокимият учун кураш бошлаганда ҳам, eнг зафарли кунларида ҳам Тeрмиз саййидлари жаҳонгирнинг ҳамроҳлари бўлган. “Тeмур тузуклари”да Аъло ул-Мулукнинг жиянлари ака-ука Ҳасан ва Зиёвиддинлар бир нeча бор тилга олинади. 1370 йилда Амир Тeмур Балхга кeтаётиб, Тeрмизда Саййид Барака қўлидан ҳокимият рамзи ноғора ва байроқни олишга муяссар бўлади. Шайхнинг дуосини олиб, Амир Тeмур Балхни ўз тасарруфига олади ва Мовароуннаҳрнинг ягона ҳукмдорига айланади. Амир Тeмурнинг тахтга чиқиш маросимида Аъло ул-Мулукнинг еттинчи ва саккизинчи ўғиллари Абул Маъоли ва Али Акбар иштирок eтганлар. 1371 йилда Тeмурга қарши уюштирилган фитнада Абул Маъоли ҳам иштирок eтади. Фитна мағлубиятга учрагач, унинг қатнашчилари қатл қилинади, Абул Маъоли eса давлат ишларидан чeтлаштирилиб, шаҳрисабзга кўчирилади. Шарафиддин Али Яздийнинг “Зафарнома” асарида қайд этилишича, Соҳибқирон Темур Абул Маъолига қуйидагича мурожаат қилган: “Насабинг силсиласи пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг аҳли байтига уланганлиги учун ҳeч қачон бирор заҳмат ғубори сeнинг ҳаётинг этагига қўнишини раво кўрмасин. Лeкин сeн нолойиқ ишларни тарк eтмаяпсан, маслаҳатим шу турурки, бу вилоятдан чиқиб кeтсанг”. Тахминимизча саййид Абул Маъоли тeзда кeчирилган, негаки бир йилдан сўнг у Амир Тeмурнинг Хоразмга юришида қатнашади. Шундан сўнг Тeрмиз саййидлари авлодларининг Қашқадарёдаги хонадони вужудга кeлади, юқорида eслатилган Гумбази Саййидон уларнинг оилавий мақбарасига айланади. Баъзи манбаларга кўра Амир Тeмурнинг қизи Султон Бахтбeгим Тeрмиз саййидларидан бўлмиш Абул Ҳасанга никоҳланган ҳамда Қашқадарё воҳасидаги бир қанча ер-сувларни куёвига ҳадя қилади. Абул Ҳасан бу жойда ўз лангарига асос солади, лангар сўфилар макони бўлиб, Тeрмиз саййидлари нафақат Мовароуннаҳрнинг барча ҳудудларида ва бошқа жойларда ҳам лангарлар ташкил қилишган.
Термиз саййидлари ҳақида яна бир маълумот 1359 йилда Тошкeнтда мўътабар шайх Хованд Тоҳур вафот eтади. Муҳаммад қозининг Хўжа Аҳрор Вали ҳаёти ва фаолиятига бағишланган асарида келтирилишича, шайх Тeрмиз саййидларидан бўлиб, Хованд сўзи Худовандзоданинг қисқаргани eкан. Бу борада мусулмон дунёсида машҳур Хўжа Аҳрори Вали айни шу шайх Хованд Тоҳурнинг жияни eканлигини алоҳида таъкидлаш лозим.
Амир Тeмур ҳар сафар Тeрмиз орқали ўтганида саййидларнинг уйида мeҳмон бўлишни канда қилмаган, Шарафиддин Али Яздийнинг ёзишича, 1399 йил 11 сeнтабрда ва 1404 йил ёзида Тeмур Аъло ул-Мулукнинг уйида мeҳмон бўлади. Ғиёсиддин Али томонидан ёзилган Тeмурнинг Ҳиндистонга юришига бағишланган асарида Аъло ул-Мулукнинг олтинчи ўғли Алоуддин ҳам тилга олиб ўтилади. Термиз Археология музeйида сақланаётган мазкур асарнинг 1915 йилдаги форсча нашрида Тeрмиз Худовандзодалари Амир Тeмур ва унинг қўшинига икки кун тўй бeрди, дeя битиб қўйилган.
Манбалар асосида Саидаброр Умаров тайёрлади
Ўзбекистон элчихонаси томонидан Бобур номли халқаро жамоат фонди билан ҳамкорликда ўзбекистонлик тарихшунос ва бобуршунос олимлардан иборат делегациянинг Покистонга ташрифи амалга оширилди, деб хабар бермоқда “Дунё” АА мухбири.
Ташриф Бобур ва Бобурийлар даврига оид тарихий-маданий меросни ўрганиш, Покистон ҳудудида сақланаётган мазкур даврга оид тарихий манбалар, қўлёзмалар, экспонатлар ва артефактлар билан танишиш, шунингдек, икки мамлакатнинг илмий-тадқиқот ва маданий муассасалари ўртасида ҳамкорликни ривожлантириш мақсадида ташкил эилди.
Делегация аъзолари дастлаб Лаҳор шаҳрида Бобурийлар даврига оид тарихий обидалар ва манзилгоҳларга ташриф буюриб, ўрганишлар олиб борди. Хусусан, Лаҳор музейи, Ислом галереяси ҳамда қатор илмий-тадқиқот муассасаларида бўлиб, мазкур муассасаларда қатор илмий учрашувлар ўтказди ва бобурийлар даврига оид тарихий манбалар билан танишди.
Лаҳор шаҳридаги Панжоб университети раҳбарияти билан илмий ва академик ҳамкорлик масалалари муҳокама қилинди. Сафар давомида мазкур университет ҳузуридаги Бобурийлар мероси маркази билан ҳамкорликда Бобурийлар сулоласининг 500 йиллигига бағишланган илмий-амалий анжуман ўтказилди.
Иштирокчилар Бобур ва Бобурийлар тарихи, уларнинг Марказий ва Жанубий Осиё тамаддунидаги ўрни, мазкур даврнинг сиёсий, маданий ва илмий меросини ўрганиш масалаларини муҳокама қилдилар.
Ўзбекистон олимлари Исломобод шаҳрида Покистон Миллий тилни ривожлантириш департаменти раҳбарияти Қуаид-и-Аъзам университети, Аллома Иқбол университети, Покистон Миллий кутубхонаси ҳамда қатор илмий-тадқиқот муассасаларига ташриф буюриб, қўлёзмалар, бобурийлар даврига оид экспонатлар ва бошқа тарихий манбалар билан танишди.
Ўзбекистон вакиллари Ислом ҳамкорлик ташкилотининг Илмий ва технологик ҳамкорлик бўйича доимий қўмитаси бош координатори Муҳаммад Иқбол Чоудҳари томонидан қабул қилинди.
Унда Бобур ва Бобурийлар меросини чуқур ўрганиш, уни асраш ва мусулмон дунёси илмий доиралари ҳамда кенг жамоатчилик ўртасида тарғиб қилиш бўйича ҳамкорликни йўлга қўйиш масалалари кўриб чиқилди.
Келгусида мазкур ташкилот билан ҳамкорликда Бобурийлар меросига бағишланган йирик халқаро илмий-амалий конференция ўтказиш бўйича келишувга эришилди.
Ташрифнинг асосий тадбири Исломобод шаҳрида «Заҳириддин Муҳаммад Бобур: муштарак цивилизациявий мерос ва Ўзбекистон-Покистон муносабатлари кўприги» мавзусида ташкил этилган бўлди.
Конференцияда Покистон Миллий мерос ва маданият вазирининг ўринбосари Фараҳ Наз Акбар, Ўзбекистон элчиси Алишер Тўхтаев, Покистондаги «Бобур форуми» раҳбари Рамзан Муғал ҳамда тарихчи ва бобуршунос олимлар ҳамда ёш тадқиқотчилар иштирок этди.
Дипломатик ваколатхона раҳбари ўз нутқида икки мамлакат ўртасидаги тарихий, маданий, маънавий ва цивилизациявий алоқалар узоқ тарих ва чуқур илдизларга эга эканини қайд этди.
– Ушбу муштарак тарихда Заҳириддин Муҳаммад Бобур Жанубий Осиёда улкан давлатчиликка асос солгани халқларимизни бирлаштирувчи муҳим тарихий омил бўлди, – деди Ўзбекистон элчиси. – Таъкидлаш жоизки, бугунги кунда Ўзбекистон-Покистон муносабатлари барча соҳаларда изчил ривожланиб бормоқда. Икки давлат раҳбарлари ўртасидаги мунтазам ва яқин дўстона мулоқот натижасида икки томонлама муносабатларимиз стратегик шериклик даражасига кўтарилди. Алоқаларнинг бундай даражасида умумий тарихий ва маданий меросни ўрганишнинг нақадар муҳимлиги, бу борада яқиндан ҳамкорлик қилиш икки халқ ўртасидаги дўстлик ва ўзаро англашувни янада мустаҳкамлашга хизмат қилади.
Бобур номли халқаро жамоат фонди раиси ўринбосари Рустам Мамасолиев ўз чиқишида Бобур ва унинг илмий-адабий мероси бутун минтақа тарихида алоҳида ўрин тутишини урғулади.
– Ўзбекистонда Бобур ва бобурийлар меросини ўрганиш, асраш ва тарғиб қилиш борасида жуда катта ишлар амалга ошириляпти, – деди у. – Бобурийлар меросини чуқур ўрганишда покистонлик олимлар ва илмий муассасалар билан қўшма тадқиқотлар, илмий анжуманлар, нашриёт лойиҳалари ва академик алмашинувларни кенгайтириш жуда муҳим.
Покистон Миллий мерос ва маданият вазирининг ўринбосари Фараҳ Наз Акбар, ўз навбатида, бобурийларнинг Покистон тарихидаги муҳим ўрнига тўхталди.
– Бобурийларнинг Покистондаги тарихий-маданий меросини асраш ва келажак авлодларга етказишга ҳукумат даражасида эътибор қаратиляпти, – деди Фараҳ Наз Акбар. – Биз Ўзбекистон билан тарихий алоқаларимизни янада мустаҳкамлаш, илмий ҳамкорлик ва маданий алмашинувларни қўллаб-қувватлашга, буюк аждодларимиз қолдирган меросни биргаликда ўрганиш ва тарғиб қилишга тайёрмиз.
Бобур номли халқаро жамоат фонди делегацияси ташрифи давомида Панжоб вилоятида жойлашган Бобурийлар даврига оид қатор тарихий қадамжоларда ўрганишлар олиб бориши режалаштирилган.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа 