Жаъфар ибн Абу Толиб (розияллоҳуанҳу) хилқатда ҳам хулқда ҳам Набий (соллаллоҳу алайҳи ва саллам)га ўхшарди. Бу ҳақда Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи ва саллам): “Эй Жаъфар сен хилқат ва хулқ жиҳатдан менга ўхшайсан”, деганлар.
Абу Ҳурайра (розиялллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: “Набий (соллаллоҳу алайҳи ва саллам): “Жаъфарни жаннатда фаришталар билан учиб юрганини кўрдим”, дедилар” Шунинг учун Жаъфар (розияллоҳу анҳу) “Жаъфарут тайёр (учувчи Жаъфар)” лақабини олган.
Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: “Жаъфар ибн Абу Толиб камбағал-бечораларни ва мискинлар жуда яхши кўрарди. Улар билан бирга бўлиб, уларга яхшиликлар қилиб, хизматларини бажарарди. Шу сабаб Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) Жаъфар (розияллоҳу анҳу)га “Мискинлар отаси” деб куня берганлар”
ЎМИ Матбуот хизмати
Тили ва дили билан иймон келтириб, унинг тақозосига кўра гўзал ҳаёт кечирган инсон комил мўмин дейилади. Бундай кишилар дўзах юзини кўрмай, Аллоҳнинг фазли-марҳамати ила тўғри жаннатга кирадилар. Тили ва дили билан иймон келтириб, катта гуноҳлар қилиб, тавба қилмай вафот этган инсон фосиқ мўмин ҳисобланади...
Тили билан иймон келтириб, қалбида иймони бўлмаган кимса мунофиқ ҳисобланади. Бундай кишига дунёда мўминларга ўхшаб муомала қилингани билан охиратда улар учун ҳеч қандай насиба бўлмайди, Аллоҳ асрасин.
Шайх Нуриддин ХОЛИҚНАЗАРнинг “Раббоний нидолар” китобидан