29 Октябр, 2026, 18 Жумадул аввал, 1448
29 Октябр, 2026, 18 Жумадул аввал, 1448
Ҳикоя
Курсдошим Норқобилни учратиб қолганим яхши бўлди. У дарҳол уйига таклиф қилди. Ҳангомалашиб ўтирар эканмиз, пешайвон токчасида, қуёш шуъласида калтароқ сопли кетмонча диққатимни тортди. Кетмончанинг азизлаб қўйилганидан ажабланганимни пайқаган Норқобил бундай деди:
“Кетмонча 90 ёшли отамдан эсталик. Ҳар сафар унга кўзим тушганда, кўз олдимда отам гавдаланади. Шу кетмон отамга доимий ҳамроҳ бўлган. Шунинг учун ҳам ҳар уч кунда артиб, тозалаб токчага олиб қўяман. Ҳар-ҳарда ишлатиб ҳам тураман. Бундан уч ой олдинги воқеа содир бўлмаганида отам 100 ёшга кирармиди... Аллоҳ билгувчи, лекин ўша кунги ишимни эсласам виждоним азобланади. Ўзимни койиб гоҳида кўрнамаклик қилдим деб маломат ҳам қиламан.
Отамни ҳар куни гоҳ помидор, гоҳ ловия орасида кетмон чопаётганини кўраман.
– Қуёшнинг иссиғида нима зарур, сизга, – десам.
– Эрмакда болам, – деб қўярди.
Отамни кетмон кўтариб юрганини кўрганлар мени койийди.
– Отангга дам берасанми, йўқми?!
– Сенинг отангда қасдинг борми?
Бу гапларни қайта-қайта эшитаверганимдан бир куни ўзимни тутиб тура олмадим. Ишдан барвақт келган эдим. Отам кетмончада кечки сабзининг ариғини ковлаётган экан.
– Сизга нима зарур, ота, уйга кириб дамингизни олсангиз бўлмайдими? Шу кетмончани менга беринг, дедим-у, қўлидан олиб, ирғитиб юбордим.
Отам бўлса:
– Бу нима қилганинг, болам! Суянчиғимдан айирдинг-а! – деди. Яна бир нималар деб ғулдираганча хонасига кириб кетти.
Бир соатлар чамаси ўтди. қилмишимдан пушаймон бўлиб узр сўрагани кирсам иситмаси чиқиб алаҳсираб ётибди. Дарров дўхтир чақирдим. Дори-дармон қилдик, фойдаси бўлмади. Саҳар чоғида жон таслим қилди. Отамнинг ўлимига мен сабабчи бўлиб қолдим. Ўзимни ҳеч кечиролмайман. Отам 100 ёшга кирармиди деган фикр хаёлимдан ўтаверади...”
Дўстимнинг юзини ёш томчилари қоплаб олди. Мен эса қўлларимни дуога очдим.
Абдусаттор ҒОФУРОВ
Тошкент ислом институти ректори Уйғун домла Ғафуров ҳамда илмий ишлар ва фан бўйича маслаҳатчи Соатмурод домла Примов Истанбул шаҳридаги “Дорул-ҳадис ал-Аввомийя” илмий-тадқиқот марказига ташриф буюрдилар.
Ташриф давомида марказ асосчиси Шайх Муҳаммад Аввома ҳамда раҳбари доктор Муҳйиддин Аввома билан учрашув ўтказилди.
Мулоқотда Тошкент ислом институтида ислом илмларини ўқитиш анъаналари, жумладан, алломаларимизнинг мўътабар асарларини хатмул-кутуб услубида ўрганиш амалиёти ҳақида маълумот берилди. Шунингдек, Имом Бухорий ва Имом Термизийнинг ҳадис тўпламлари уларнинг мақбараларида хатм қилиниши таъкидланди.
Шайх Муҳаммад Аввома ҳазратлари Ўзбекистонда шахсан Давлат Раҳбари Шавкат Мирзиёевнинг буюк алломаларнинг илмий мероси ва хотирасини асраб-авайлаш, чуқур ўрганиш ва келажак авлодга етказиш ва уларнинг мақбара ҳамда қадамжоларини обод этишга алоҳида эътибор қаратилаётганини таъкидлади.
Шайх Муҳаммад Аввома ҳазратларининг учрашув чоғида: «Агар дунёда Макка ва Мадина бўлмаганида эди, умримнинг қолган қисмини Ўзбекистонда яшаб, шу юртда вафот этишни орзу қилган бўлардим», дея билдирган самимий фикрлари эса алоҳида эътиборга молик.
Зеро, бу сўзлар юртимизда диний-маърифий соҳада амалга оширилаётган кенг кўламли ислоҳотлар, исломий илм-фан ва таълимга қаратилаётган юксак эътибор ҳамда бой илмий-маънавий меросимизни асраб-авайлаш ва ўрганиш борасидаги саъй-ҳаракатларга хориждан туриб берилаётган самимий ва юксак баҳодир.
Учрашувда ислом илмлари соҳасида замонавий илмий ёндашувларни таълим жараёнига татбиқ этиш, илмий-тадқиқотлар сифатини ошириш, ТИИнинг профессор-ўқитувчиларининг марказда малака оширишини йўлга қўйиш масалалари келишиб олинди.
Шунингдек, онлайн маҳорат дарслари ва илмий суҳбатлар ташкил этиш, қўшма илмий изланишларни амалга ошириш ҳамда халқаро илмий ҳамкорликни янада ривожлантириш истиқболлари юзасидан фикр алмашилди.
Учрашув якунида “Дорул-ҳадис ал-Аввомийя” илмий-тадқиқот маркази ва Тошкент ислом институти ўртасида ҳамкорликни йўлга қўйиш бўйича англашув меморандуми имзоланди.
Тошкент ислом институти Матбуот хизмати
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа 