Қадим замонда Африкада бир подшоҳ бўлиб, унинг дўсти бор экан. Дўстининг бир одати бор эканки, у нима иш содир бўлса, яхши бўлса ҳам, ёмон бўлса ҳам, "Бу яхши!" дер экан.
Подшоҳ овга чиққан пайтида дўстини ўзи билан олиб борар, у шоҳга милтиғини ўқлаб бериб турар экан. Бир куни милтиқни нотўғри ўқлагани сабабли подшоҳ ундан отганида бош бармоғи узилиб кетибди. Буни кўриб подшоҳнинг дўсти ҳар доимгидек "Бу яхши!" дебди. Оғриқдан ғазабланган подшоҳ: "Йўқ, бу яхши эмас", деб дўстини қамаб қўйишни буюрибди.
Орадан бир йил ўтиб, подшоҳ яна ов қилиб юрганида одамхўр қабила аъзолари уни ўғирлаб кетибди. Подшоҳни устунга боғлаб, ўтин ҳозирлай бошлашибди. Одамхўрлардан бири тасодифан подшоҳнинг битта бармоғи йўқлигини кўриб қолибди. Улар ирим қилиб ногиронларни ейишмас экан. Шу сабабли подшоҳни қўйиб юборишибди. Подшоҳ одамхўрлардан қутилишига сабаб бўлган воқеани эслаб, қилган ишидан уялиб, тезда зиндонга бориб, дўстини чиқариб олибди ва унга бўлган воқеани айтиб берибди. Дўсти унинг гапларини тинглаб "Бу яхши!" дебди. Подшоҳ ҳайрон бўлиб сўрабди: "Нега яхши бўлади, ахир мен сени бир йил зиндонда сақладим-ку?!" "Яхшилиги шундаки, агар мен зиндонда бўлмаганимда сиз билан овга борар ва одамхўрларга ем бўлар эдим".
Хулоса. Ҳар бир ишда бир яхшилик бўлади. Баъзида биз яхшилик деб ўйлаган нарсанинг кетидан ёмонлик келиши ва баъзан биз ёмонлик деб ўйлаган нарсанинг кетидан яхшилик келиши мумкин.
Акбаршоҳ Расулов тайёрлади
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Имом Суютий раҳимаҳуллоҳ айтадилар: "Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам га кўп салавот айтиш ризқларни кўпайтиради, баракаларни зиёда қилади, ҳожатларни қондириб беради, ғам-ташвиш ва барча қайғуларни кетказади".
Ибн Қаййим ал-Жавзия раҳматуллоҳи алайҳи айтадилар: "Агар мўминлар Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламга салавот айтишнинг фазилатини билганларида, тиллари ҳеч қачон ундан тўхтамас эди. Албатта, Пайғамбарга салавот айтиш қалбингдаги барча ниятлар ижобат бўлишига сабаб бўлади. Унинг самараларидан бири — Қиёмат куни сирот кўпригида собит туриш ва ундан ўтишга ёрдам бериши".
Ибн ал-Жавзий раҳимаҳуллоҳ айтадилар: "Агар Аллоҳ бир бандасига яхшиликни истаса, унинг тилини Муҳаммад ﷺ га салавот айтишга осон қилади".
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламга кўп салавот айтишда қуйидаги фазилатлар бор: "Гуноҳлар кечирилиши, хатоларнинг ювилиши, дуоларнинг қабул бўлиши, ҳожатларнинг қондирилиши, қийинчилик ва ғамларнинг кетиши, яхшилик ва баракаларнинг келиши, Ер ва Осмон Роббисининг розилигига эришиш. Шунингдек, у қабрда эгаси учун нур бўлади ва турли балолардан нажот беради".
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламга салавот айтиш сенинг ғамингни кетказади ва гуноҳларингни кечирилишга сабаб бўлади. Шу билан сен дунё ва охират бахтига эришасан.
Аллоҳ таоло бундай марҳамат қилади: “Албатта, Аллоҳ ва Унинг фаришталари Пайғамбарга салавот айтадилар. Эй иймон келтирганлар! Сизлар ҳам унга салавот айтиб, салом йўлланглар”.
Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламга салавот ва саломлар бўлсин.
Ҳомиджон домла ИШМАТБЕКОВ