Юз берган кучли тўфондан бир бой кишининг барча мол-дунёси сувга ғарқ бўлибди. Бутун бойлиги бирпасда йўқ бўлганига чидамаган бой кўчаларда фарёду-фиғон чекиб йиғлаб кетаётса, қаршисидан бир одам чиқиб қолибди:
- Кап-катта одамга йиғлаш нимаси? - дея савол берибди ажабланиб.
- Мен йиғламай ким йиғласин? - дебди у. - Бир зумда ҳамма мол-мулкимдан айрилиб, фақир-қашшоқ бўлиб қолдим-ку!..
- Кўп ғам чекма, - дея овутишга тушибди йўловчи киши. - Умр йўлдошинг борми?
- Бор, - дебди бой бироз ҳайрон бўлиб.
- Унинг ақлу-ҳуши, фаросати борми? Бой бир зум ўйланиб қолибди ва:
- Ҳа, бу жиҳатдан бахтиёрман! Фаросатли, солиҳа, ҳар доим кайфиятимга қараб яшайдиган жуфти ҳалолим бор, - дебди бой.
- У ҳолда нега йиғлайсан, эй ғофил банда?! Бу дунёда мато учун ҳам кўз-ёш тўкадими, одам? Сабоқ учун бир гап айтай сенга, мен шундай бир хотинга уйланганманки, эрнинг қадр-қимматига етмайди. Сен фалокатнинг нималигини билмас экансан. Агар сен ҳам ақли калта, тили узун, жағи тинмас бир хотинга уйланган бўлганингда, ўшанда билардинг ҳақиқий фалокат нималигини! Дўконларинг сувга ғарқ бўлган бўлса, сен соғ экансан-ку, ҳаммасини топасан. Фақат ёнингда кўнглингдагидек аёлинг сенга мададкор бўлса, маънавий қувват бериб турса тезда ўзингни ўнглаб оласан, - дебди, йўловчи.
Халқимизда "Яхши хотин ярим давлат" деган гап бежиз айтилмаган. Дарҳақиқат, солиҳа, оқила аёл фақат жуфти ҳалолининг эмас, бутун жамиятнинг гултожи ҳисобланади. Чунки, тарбияси гўзал аёл аввало, ота-оналарини эъзозлайди, турмуш ўртоғини ардоқлайди, асосийси, фарзандларига чиройли тарбия бериб, жамиятга комил инсонларни вояга етказиб беради.
ТИИ талабаси
Тожиддинов Абдуссомад
Рамазон кетмайди… агар унинг асари қалбимизда қолса.
“Хайр, эй Рамазон”, деманглар. Балки: “Рамазонда бошлаган ҳаётимиз хуш келибсан”, денглар.
Чунки мўмин бир ибодатни тарк этмайди — балки бошқасига ўтади, бир яхшилик эшиги ёпилмайди — балки қалбида яна бошқа эшиклар очилади.
Доимо эсда тутинглар: Рамазоннинг Парвардигори — бутун йилнинг ҳам Парвардигоридир. Шунинг учун У билан бўлган аҳдни ой тугаши билан бузманглар.
Рўза — бу мактабдир. Ким ҳалол нарсалардан бир ой ўзини тийса, у ҳаромдан бутун умр ўзини тийишга қодир бўлади.
Қуръон — дўстдир. Уни Рамазонда кўз ёшларингиз ва қалб нурингиз билан безаган бўлсангиз, энди уни чанг босиб кетишига йўл қўйманглар.
Ийдни Рамазоннинг тугаш нуқтаси эмас, балки янги саҳифанинг бошланиши деб билинглар.
Қалбингизга тушган ўша сокинликни, руҳингизни поклаган ўша мусаффоликни асранглар.
Рамазондан кечиримлиликни олинглар, рўзадан сабрни, тунги ибодатдан Аллоҳга яқинлик лаззатини олинглар ва шу билан ҳаёт йўлларингизда давом этинглар.
“Ибрат фақат рўза тутиб, тунни қоим қилганда эмас, балки тавбаси қабул бўлиб, истиқоматда собит қолган кишидадир”.
Ҳомиджон қори ИШМАТБЕКОВ