12 Ноябр, 2026, 2 Жумадул сони, 1448
12 Ноябр, 2026, 2 Жумадул сони, 1448
Юз берган кучли тўфондан бир бой кишининг барча мол-дунёси сувга ғарқ бўлибди. Бутун бойлиги бирпасда йўқ бўлганига чидамаган бой кўчаларда фарёду-фиғон чекиб йиғлаб кетаётса, қаршисидан бир одам чиқиб қолибди:
- Кап-катта одамга йиғлаш нимаси? - дея савол берибди ажабланиб.
- Мен йиғламай ким йиғласин? - дебди у. - Бир зумда ҳамма мол-мулкимдан айрилиб, фақир-қашшоқ бўлиб қолдим-ку!..
- Кўп ғам чекма, - дея овутишга тушибди йўловчи киши. - Умр йўлдошинг борми?
- Бор, - дебди бой бироз ҳайрон бўлиб.
- Унинг ақлу-ҳуши, фаросати борми? Бой бир зум ўйланиб қолибди ва:
- Ҳа, бу жиҳатдан бахтиёрман! Фаросатли, солиҳа, ҳар доим кайфиятимга қараб яшайдиган жуфти ҳалолим бор, - дебди бой.
- У ҳолда нега йиғлайсан, эй ғофил банда?! Бу дунёда мато учун ҳам кўз-ёш тўкадими, одам? Сабоқ учун бир гап айтай сенга, мен шундай бир хотинга уйланганманки, эрнинг қадр-қимматига етмайди. Сен фалокатнинг нималигини билмас экансан. Агар сен ҳам ақли калта, тили узун, жағи тинмас бир хотинга уйланган бўлганингда, ўшанда билардинг ҳақиқий фалокат нималигини! Дўконларинг сувга ғарқ бўлган бўлса, сен соғ экансан-ку, ҳаммасини топасан. Фақат ёнингда кўнглингдагидек аёлинг сенга мададкор бўлса, маънавий қувват бериб турса тезда ўзингни ўнглаб оласан, - дебди, йўловчи.
Халқимизда "Яхши хотин ярим давлат" деган гап бежиз айтилмаган. Дарҳақиқат, солиҳа, оқила аёл фақат жуфти ҳалолининг эмас, бутун жамиятнинг гултожи ҳисобланади. Чунки, тарбияси гўзал аёл аввало, ота-оналарини эъзозлайди, турмуш ўртоғини ардоқлайди, асосийси, фарзандларига чиройли тарбия бериб, жамиятга комил инсонларни вояга етказиб беради.
ТИИ талабаси
Тожиддинов Абдуссомад
Шайх Абдулфаттоҳ Абу Ғудда раҳимаҳуллоҳ айтадилар: “Маҳмуд ибн Умар Замахшарийнинг бир гапини эслайман... Ҳикматли сўзлар жамланган “Сўз дурдоналари” деган китобида бундай ёзади: “Савдогарнинг шуҳрати унинг ҳамёнида, олимнинг шон-шарафи эса китобларида”.
Илгари олимлар китоблар сотиб олиш учун озиқ-овқат ва кундалик эҳтиёжларига сарфлайдиган маблағларни тежар эдилар. Имом Aҳмаднинг шогирди Иброҳим Ҳарбий (Aллоҳ уни раҳмат қилсин) жуда қашшоқлашиб қолди. Унинг икки ёш қизи бор эди. Аҳли оиласи очликдан қаттиқ азият чекишди.
Аёли унга: “Эй Иброҳим, мен очликка чидай оламан, лекин бу икки қиз бунга қандай чидайди?” деб шикоят қилди.
У: “Нима қилишим керак?” деб сўради.
Аёли: “Китобларингиздан бирортасини сотинг”, деди.
Иброҳим: “Сабр қилинг, сабр қилинг”, дедида, уйидан ташқари чиқиб кетди.
Бир киши Иброҳим Ҳарбийнинг уйини излаб, ўтган-кетгандан сўраб юрарди. Ниҳоят одамлар кўрсатган йўл бўйлаб юриб, бир уйнинг олдида тўхтади ва: “Иброҳим Ҳарбийнинг уйи қаерда?” деб сўради.
“Мана шу”, деди.
“Иброҳим Ҳарбий ким?” деб сўради.
“Менман”, деб жавоб берди.
“Нима истайсиз?” деб сўради.
“Хуросонлик бир киши сизга бу икки туяга юкланган нарсани юборди. Мен уларни сизга етказишга масъулман”, деди.
Иброҳим Ҳарбий ундан: “Бу қаердан келди?” деб сўради.
У: “Хуросонлик бир одамдан”, деб жавоб берди.
Иброҳим: “У ким?” деб сўради.
“Сир сақлашга қасам ичганман”, деди.
Бундан Иброҳим Ҳарбий ҳайратда қолди. Икки туядан озиқ-овқат ва кийимлардан иборат юкларни туширди.
Иброҳим Ҳарбий очликка чидади, лекин китобларидан бирини сотишга чидай олмади. Чунки китоблар унинг ҳаёти эди.
Баъзан ўн баравар қимматга бўлса ҳам, китоб сотиб олардим. Чунки бу китобни ҳаётимда бир марта сотиб оламан, пулни яна топишим мумкин, лекин бу китобни бошқа топа олмаслигимдан қўрқаман. Ҳатто нархи беш ёки олти фунтга баҳоланган китобни 70 фунтга сотиб олганман.
Энг муҳими инсон “китоблар қурти” бўлиши керак. Бундай одам китобларни ўқийди, ўрганади, керакли жойларини ёзиб қўяди, ёдлайди, ўқиганлари унинг хулқ-атворида акс этади...”.
Даврон НУРМУҲАММАД
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа