Шоҳ Фазлур Раҳмон Ганжмурод Ободий Нақшбандия силсиласининг улуғ шайхларидан эдилар. Кунларнинг бирида у зотнинг ҳузурларига Ашраф Али Таҳонавий раҳимаҳуллоҳ келадилар. Шунда ҳазрат у кишига: “Эй! Ашраф Али қачон сажда қилсам, Аллоҳ мени севишини ҳис қиламан. Агар Қуръон ўқисам, худди Аллоҳ таоло билан суҳбатлашаётгандек бўламан. Мен бундан шундай лаззат топаманки, агар жаннатда ҳурлар менинг олдимга келсалар, уларга: “Хонимлар, менга озгина Қуръон ўқиб беринглар”, дейман.

Субҳаналлоҳ! Қаранг, Аллоҳнинг валий бандалари ибодатдан қанчалик лаззат олишган!

Шайх Зулфиқор Аҳмад Нақшбандийнинг "Илоҳий ишқ" китобидан
Нодир Одинаев таржимаси