Эй, менга етган шиддатли ғамлар,
Кетинг, келмоқда тонг отар дамлар.

Ҳашамат, дабдаба ва исроф билан яшаётганлар ҳаётига ҳавас қилманг, чунки уларнинг воқеликлари жуда аянчли ва хурсанд бўладиган эмас. Улар мақсадлари нафслари ва шаҳватлари учун исроф қилиш бўлган, бор кучларини роҳатланиш учун сарфлайдиган, ҳалол ёки ҳаромлигига қизиқиб ҳам ўтирмай лаззатланишга интиладиган инсонлардир. Улар бахт-саодат ичида эмас, балки ғам-ташвиш ичидалар. Чунки Аллоҳ белгилаб қўйган чегарадан чиқиб кетган ва У зотга осийлик қилиб юрган инсонлар ҳеч қачон бахтни топа олмайди.

Исрофгар ва дабдабавоз инсонлар бахт-саодат ичида деб асло ўйламанг. Баъзи камбағал, оддий ҳаёт ичида яшаётган инсонлар қасрларда ипак матоларга бурканиб яшаётганлардан кўра бахтли бўлади. Чунки фақир бўлсада ибодатли ва солиҳа мўмина аёл осий аёлдан кўра бахтлироқдир.

Шуъла: Бахт-саодат ўзингизга боғлиқ, шунинг учун бор ҳаракатингизни, ўзингизни тўғирлашга қаратинг.

Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан