Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Миш-мишларга эътибор берманг... Фалончи сиз ҳақингизда мана бундай деяпти, фистончи мени ҳақимда ана ундай туҳмат тарқатаётган экан, дўстим мендан ўзини тортиб қолди ва ҳоказолар ҳақида ўйлашни бас қилинг. Фалончилар ва фалон нарсалар ҳақида фикрингизни беҳуда банд қилишдан сақланинг.
Бундай нарсалар сизга фақат муаммолар, кўнгилсизликлар ва ҳатто турли касалликлар келтиради ҳолос.
Сизга кимлар ноҳақлик қилгани, кимлардан ёмонлик кўрганингиз, қандай қилиб сиз уларга жавоб қайтармай юрганингиз каби ўтмиш воқеа-ҳодисаларни унутинг. Зеро, ўтмишдаги бундай ишларни эслаш қалбингизда қайтадан ғазаб ўтини ёқади, нафратингизни оширади, ўшанда қанчалик ожиз бўлганингизни ҳис қилдиради. Ўзингиздаги камчилик-нуқсонларга диққат-эътиборни қаратаверманг.
Анчагина маблағга муҳтожман, қаердан олсам экан? Қанийди мана бу дардга чалинмаганимда эди, кошки кенг уйим бўлганида эди… Ишонинг, агар сиз ўша орзу қилган нарсаларга эришсангиз, улар ҳам сизга оз кўринади ва унданда кўпроғини орзу қиласиз. Чунки қаноатсизлик инсонни ҳеч нарсадан қониқмаслигининг асосий сабаби.
Ҳеч қачон ўз ҳаётингизни бошқаларники билан солиштирманг. Сизда бор нарса балки, ўша сиз ҳавас қилган инсонда бўлмаслиги мумкин. Аллоҳ таоло одил Зот, ҳар кимга ризқини адолат ила тақсимлаб қўйган. Фалончи мендан ортиқроқ, менинг ҳам фарзандларим фистончининг фарзандларидек бўлганида эди, фалончи бахтли, мен бахтсизман... Бас, тўхтанг, ҳамма нарсани ўзингизни қосир ақлингиз, тор фикрингиз билан қиёслайверманг.
Сизга ҳар қанча ёмонлик қилган бўлсада, у одамдан ўч олиш ҳақида ўйламанг. Чунки ўч олиш нияти сизни ҳаётингизни издан чиқаради, қалбингизда адоват пайдо қилади. Бордию ўч ололмай қолсангиз, умрингиз давомида армонда ўтасиз.
Ҳаёт сиз ўйлаганданда буюкроқ, уни сизга машаққат туғдирадиган, асабингизни бузадиган ишлар билан ўтказиб юборишингиз ярамайди. Ҳаёт инсонга берилган катта имконият, буюк фурсат.
Атрофингизга ибрат назари билан боқинг, сиздан кўра бахтсизроқ, сизданда оғирроқ мусибатларга мубтало бўлганлар бор. Очликдан ўлаётган, сувсизликдан қийналаётган, доимий уруш алангалари ичида юрак ютиб яшаётган халқлар бор.
Бирорта руҳий хасталиклар касалхонасига бориб кўринг, ўзингизни ҳолингизга мингдан-минг шукр, ҳамду санолар айтиб юборасиз. Уларнинг мусибати олдида сизники ҳеч нарса эмаслигига тан берасиз, амин бўласиз.
Хонадонингизда қувирдан оқиб турган муздек зилол сувдан қониб ичингда, ҳаётдан ҳузурланиб, умр неъматидан унумли фойдаланинг.
Ҳомиджон домла ИШМАТБЕКОВ
Мақолалар
Ҳар қандай кўнгилсизлик, бало ва мусибатлар аслида банда учун имтиҳон, синовдир. Шунинг учун дунёда бахтлилару бахтсизларни, бойлару йўқсилларни, соғлару беморларни, ориғу семизларни, новчаю паканаларни учратасиз.
Албатта, бундай хилма-хилликнинг замирида кўплаб ҳикматлар бор. Имом Аҳмад раҳимаҳуллоҳ Убай ибн Каъб розияллоҳу анҳудан ривоят қилиб айтади: «Аллоҳ таоло “Алмийсоқ” кунида Одам зурриётларининг барчасини руҳлар ҳолида жамлаб, уларга сурат-шакл бериб, улардан аҳду паймон олди… Одам алайҳиссалом уларга назар солиб, бойини ҳам, фақирини ҳам, чиройлисини ҳам, хунук бўлганларини ҳам кўргач: “Эй Раббим! Бандаларингни ўзаро тенг, бир хил қилиб қўйсанг эди”, деди. Шунда Аллоҳ таоло: “Мен уларнинг шукр қилишларини яхши кўраман (яъни ҳар ким ўзидан ёмонроқ аҳволда бўлганларни кўриб, ўзининг ҳолига шукр қилади)”, деб марҳамат қилди».
Имом Ибн Можа келтирган юқоридаги ҳадисда ана шундай ҳолатда банда қандай йўл тутиши баён қилинмоқда.
“Ким бирор балога йўлиққан кишини кўрганида…” У бало дард-иллат, фақирлик, чорасизлик ёки бошқа ҳар қандай мусибат бўлиши мумкин.
“Кўриш”дан мурод назар солиш, у ҳақда эшитиш каби хабардор бўлишнинг ҳар қандай туридир.
“Уни мубтало қилган бу нарсалардан мени омон қилган ва мени Ўзи яратган кўплаб махлуқотларидан афзал қилиб қўйган Аллоҳга ҳамд бўлсин!” Яъни ушбу калималар би лан ўзига берилган неъматлар, офият ва омонликлар учун Аллоҳ таолога шукрона, ҳамд айтади… Албатта, буни мусибатзада киши эшитмайдиган қилиб, паст овозда, пинҳона айтиши керак. Акс ҳолда, унинг ярасига туз сепгандек бўлади.
“…деб (ихлос ила махфий) айтса, ўша бало унга ҳеч қачон етмайди”, яъни ана шу шукронаси, уни ўша балога йўлиқмаслигига сабаб бўлади. Чунки ҳеч ким бундай балога йўлиқмаслигидан кафолатланмаган. Зеро, Аллоҳ таоло бандани унинг қилган холис дуоси туфай ли асрайди ва унга раҳм қилади.
Шундай экан, банда ҳар доим Аллоҳнинг унга берган неъматларини эслаб юриши, бошқа бандаларнинг ҳолатига қараб ибрат олиши ва ўзидаги бор неъматларнинг барчаси фақатгина Аллоҳ таолодан эканини эътироф этиши лозим.
Азизбек ХОЛНАЗАРОВ
тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2026 йил 15-сонидан
http://hidoyatuz.taplink.ws