Таъкидлаш керакки, Малайзия халқаро ислом университети халқаро ислом университетлари рейтингида 2-ўринда туради. Ушбу университет хорижий тилларда дебат қилиш бўйича дунёнинг энг кучли университетлари рейтингида 41-ўринни эгаллаган.
Тадбирда Малайзия халқаро ислом университети билан Ўзбекистон халқаро ислом академияси ўртасида ҳамкорлик истиқболлари муҳокама этилди.

Проректор Муҳаммад Фавзан Нуриддин барча йўналишларда Ўзбекистон билан ҳамкорликка тайёр эканини таъкидлади.
Шунингдек, Малайзия халқаро ислом университети Ислом билимлари факультети декани Шукран Абдураҳмон билан учрашув бўлиб ўтди.
Малайзия томонига Ўзбекистонда диний-маърифий соҳада амалга оширилаётган ислоҳотлар ҳақида кенг қамровли маълумот берилди.
– Президент Шавкат Мирзиёев томонидан диний соҳада амалга оширилаётган лойиҳалар мени ҳайратлантирди, – деди Шукран Абдураҳмон ўз сўзида. – Қисқа вақт ичида бу каби кенг кўламли ишларни ташкил этиш камдан-кам раҳбарнинг қўлидан келади. Ўзбекистон – ислом цивилизациясининг бешиги. Агар Ўзбекистон томони имконият берса, мен ҳам бу қадимий ўлкага бориб илмий тадқиқот қилган бўлар эдим.
Мулоқот самимий ва конструктив руҳда бўлиб ўтди.
Н.Усмонова,
ЎзА мухбири
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ