Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллалоҳу алайҳи васаллам айтдилар: “Мўмин ва мўминага ўзи, фарзанди ва мол-дунёси борасида доим мусибат етиб туради (булар гуноҳларни ўчириб тураверганидан) ҳатто Аллоҳ таолога зиммасида бирор гуноҳсиз ҳолатда йўлиқади” (Имом Термизий ривоят қилган).

Ҳадис шарҳи: Аллоҳ таоло бандаларини мусибат ва балолар билан синашни уларнинг гуноҳларига каффорат ва хатолари ўчирилиши учун жорий қилди. Бунинг сабаби Аллоҳ таоло бандасини яхши кўрар экан, гуноҳларини мағфират қилиш учун уни синайди. Натижада банда Аллоҳ таолога зиммасида бирор гуноҳсиз йўлиқади.

Бу ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам “Мўмин ва мўминага доим мусибат етиб туради” яъни: мўмин банда балолардан ажрамасдан доим мусибатда бўлиб, унга синовлар тушиши бардавом бўлади, “ўзида” яъни: руҳий ва жисмоний соғлиғида, “фарзандида”, яъни: фарзандларининг касал бўлиши, вафоти, оқ бўлиши ва бошқаларда, “молу дунёсида”, яъни: камбағаллик, тижоратини касодга учраши ва ризқ-рўзғоридаги қийинчиликларда бўлади, “ҳатто Аллоҳ таолога зиммасида бирор гуноҳсиз ҳолатда йўлиқади” дедилар, яъни Аллоҳ таоло бандадан бу синовлар сабабли барча гуноҳ ва хатоларини кечиради ва банда Аллоҳ таолога қилган барча гуноҳ ва хатоларидан пок ҳолатда йўлиқади. Бундай бандаларга қиёмат кунида гўзал мукофот бўлади.

Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам бундай деганлар: “Бу дунёдаги офиятда яшаганлар дунёда мусибатлар билан синалганларга Қиёмат куни мусибатлари эвазига кўп ажр-савоб берилганини кўриб ўзлари ҳам дунёда қайчилар билан терилари қийилишини ва эвазига мусибатдорлар қаторида бўлишни орзу қилиншади”.

Тоҳиржон СОБИРОВ,
Ҳадис илми мактаби талабаси.