Бугун Тошкент шаҳар бош имом-хатиби Абдуқаҳҳор домла Юнусов Чилонзор тумани имом-хатиблари билан туманда ёнғин содир бўлган бир хонадонга ташриф буюриб, мусибатзадалардан кўнгил сўрадилар.
Талафотни кўздан кечириб, хонадон аҳллларига сабр-бардошли бўлиш динимиз таълимоти эканини, иншоаллоҳ, Аллоҳ таоло бу мусибат ортидан, албатта, енгиллик беришини тушунтирдилар.
Шу билан бирга, ҳомийлар кўмагида хонадоннинг пойдевори, девори ва том қисми учун зарур бўлган қурилиш материллари ҳамда керакли ашёлар етказиб берилади. Иншоаллоҳ, тез орада хонадон қайтадан янгича қиёфада қад ростлаши учун имом-домлалар бел боғладилар.
Албатта, бу кўнгилсиз ҳодиса барчани қайғуга солди. Лекин мўмин киши Аллоҳ таоло таълим берганидек: «Биз сизлрни бироз қўрқинч ва очлик билан, мол-мулкка, жонга, меваларга нуқсон етказиш билан синаймиз. Сабрлиларга башорат беринг. Улар мусибат етганда: “Албатта, биз Аллоҳникимиз ва албатта, биз У Зотга қайтувчимиз” дерлар» (Бақара сураси, 155–156-оятлар), йўл тутади.
Ёши улуғ отахонларимиз дуога қўл очганда бежиз тилсиз ёв – ўт балосидан паноҳ тилашмаган.
Аллоҳ таоло тилсиз ёвдан барчамизни асрасин!
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Тошкент шаҳар вакиллиги
Матбуот хизмати
* * *
“Албатта, Аллоҳ таоло сизларнинг шифонгизни сизларга ҳаром бўлган нарсада қилган эмас!” (Имом Табароний ва Имом Байҳақий ривояти).
* * *
“Кишининг оғзига тупроқ солиши ҳаром луқма солишидан яхшироқдир”
(Имом Аҳмад ибн Ҳанбал ривояти).
* * *
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: “Ҳаромдан озиқланган ҳеч бир жасад жаннатга кирмайди”(Имом Абу Аъло ривояти).
Дуонинг қабул бўлиши учун иккита сабаб лозим. Биринчиси, ҳалол луқмадир.
Саъд ибн Абу Ваққос розияллоҳу анҳу Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳузурларига келиб, дуоси қабул бўлмаганидан арз қилганида, у зот: “Эй Саъд, ҳаромдан узоқ бўлгин! Чунки кимнинг қорнига ҳаром луқма кирса, унинг дуоси қирқ кунгача ижобат бўлмас”, дедилар.
Яҳё ибн Муоз айтади: “Ибодат Аллоҳ хазиналаридан биридир. Бу хазинанинг калити эса дуодир. Бу калитнинг тишлари эса ҳалол касб ва ҳалол луқмадир”.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: “Айрим кишилар Аллоҳнинг молига ноҳақ шўнғийдилар. Қиёмат кунида уларга дўзах бўлур” (Имом Бухорий ривояти).
Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам яна айтганлар: «Бир киши узоқ сафар қилади, сочи тўзғиб, уст-боши чанг бўлади. Қўлларини осмонга чўзиб: “Эй Раббим, эй Раббим”, дейди. Ҳолбуки, егани ҳаром, ичгани ҳаром, кийгани ҳаром ва ҳаромдан озиқланган. Бас, унинг дуоси қандай ижобат бўлсин?!» (Имом Муслим ривояти).
Нигора МИРЗАЕВА, тўплади.
“Ҳидоят” журналининг 2025 йил 9-сонидан