Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам ўзларининг муборак ҳадисларида «Бу илмни кейинги келган одамлардан тақводорлари кўтариб юрадилар, улар илмни ғулувга кетувчиларнинг ўзгартиришидан, ботилга чиқарувчиларнинг динни ўзиники қилиб олишидан ва жоҳилларнинг таъвилидан ҳимоя қиладилар», деганлар. (Имом Байҳақий ривояти).
Имом Мотуридий ва Имом Ашъарий раҳимаҳуллоҳ ҳам мусулмонлар эътиқодига турли хил ёт ғояларни кириб келишини олдини олган ва илмни жоҳилларнинг таъвилидан ҳимоя қилган олимлардан эди. Шу сабабли уламолар томонидан Имом Мотуридий раҳимаҳуллоҳни «Имамул ҳуда», «Мусаҳҳиҳу ақоиди аҳли сунна» деб аталган ва эътироф қилинган. Барча уламолар у зот ҳақида илиқ фикрларни билдиришган. Жумладан, Имом Кафавий раҳимаҳуллоҳ «Аъламул ахёр» китобида Имом Мотуридий ҳақида шундай ёзади: «Мотуридий раҳимаҳуллоҳ мутакаллимларнинг имоми, мусулмонларнинг ақидасини тўғриловчисидир. Аллоҳ у кишига сиротул мустақим, яъни тўғри йўлни насиб қилиш ила нусрат берди ва у киши дин нусрати йўлида юрди. Буюк китобларни тасниф этди ва ботил эътиқод соҳибларига раддия берди».
Ибн Ҳажар Ҳайтамий раҳимаҳуллоҳ «Завожир ан иқтирофил кабоир» китобларида Имом Мотуридий ҳақида қуйидаги фикрларни билдирган:
«Аҳли Сунна эътиқоди деганда Имом Абул Ҳасан Ашъарий ва Абу Мансур Мотуридий раҳимаҳумуллоҳнинг эътиқодлари назарда тутилади». Шайх Ҳасан ибн Абу Азуба раҳимаҳуллоҳ инсон қайси олимга эргашса Аҳли сунна тоифасига киришини баён қилиб шундай деган: «Шуни билки, Аҳли сунна вал жамоа эътиқодининг мажмуаси икки қутбнинг сўзидир. Бу икки қутб: Имом Абул Ҳасан Ашъарий ва Имом Абу Мансур Мотуридийдир. Бу икки имомнинг қай бирига эргашсанг, ҳидоятга эришиб бузуқ эътиқод ва тойилишдан саломат қоласан».
Юқоридаги эътирофлардан кўриниб турибдики аҳли сунна вал жамоа эътиқоди асосчиси бўлмиш икки қутб имоми Имом Мотуридий ва Имом Ашарийлар тузган ақида манҳажлари албатта энг тўғри манҳаж ҳиссобланади.
Шарифхон Пайзуллаев,
Наманган шаҳри "Ҳомиддин қори" жоме масжиди имом-ноиби
Манба: @Softalimotlar
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Оз қийинчилик етса нолиманг асло,
У етгунча юрдингиз неъматлар аро.
Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда уч киши ғорда ётган вақтида катта харсанг силжиб ғор оғзи беркилиб қолади. Шунда улар ўзаро келишиб ўзларининг энг яхши амалларини васила қилиб дуо қилишади. Шунда улардан иккинчи дуо қилгани айтади: “Аллоҳим, менинг аммамнинг қизи бор эди. Уни жуда қаттиқ яхши кўрар эдим. У эса мени рад этди ва то бир йили (қийинчилик) уни қуршаб олгунга қадар мендан бош тортиб юрди. Сўнг у (қийинчилик сабабли) менинг ёнимга келди ва менга ўзини бошқаришга имкон бериши эвазига 120 динор бердим, у шу ишни қилди. Унга эга бўлган (бир ривоятда: икки оёғи ўртасига ўтирган) вақтимда у менга: “Аллоҳдан қўрқ, муҳрни ноҳақдан бузма!” деди. Бу узун бир ривоятдан бир парчадир.
Ривоятдан аёл жуда тақволи эди, аввалига зино жуда катта гуноҳ бўлгани учун умуман рози бўлмади. Кейинчалик эса жуда қийин аҳволга тушиб қолиб ўша киши талаб қилган нарсага рози бўлишга мажбур бўлди, лекин буни умуман хоҳламасди. Шунинг учун ҳам унга Аллоҳни ва Ундан қўрқишини эслатди. Бу гапдан иймоний ҳислар жўшиб кетди, агар йигит хоҳласа никоҳ йўли билан бу ишни ҳалол қилиши мумкин эди, зино қилмасди. Шунинг учун ҳам йигит бу ишидан қаттиқ афсусланди ва Аллоҳга тавба қилди. Ушбу аёлнинг иймоний ва тақво ила айтган сўзи сабаб тавба қилган йигитнинг дуоси ғор оғзидаги харсанг тошнинг силжишига сабаб бўлди.
Шуъла: Қўрқув билан яшасангиз тез орада шу қўрқувдан ҳалок бўласиз.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан