Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Абу Ҳурайра ва Абу Саид Худрий розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам:
“Мўминга бирор касалликми, кулфатми, ғамми, ташвишми, хафаликми етса, ҳатто тикан кириб оғритса ҳам, албатта, Аллоҳ хатоларига каффорот қилади”, дедилар (Имом Аҳмад ривояти).
Суфёни Саврий раҳматуллоҳи алайҳининг биродари вафот этганида бир қанча киши таъзия билдириш учун келди.
Имом Аъзам раҳматуллоҳи алайҳи ҳам таъзия билдиргани келди. Суфёни Саврий раҳматуллоҳи алайҳи туриб, уни ўз ўрнига ўтқизади ва ўзи унинг олдига ўтиради.
Инсонлар кетганидан кейин талабалари Суфёни Саврий раҳматуллоҳи алайҳидан: "Ғалати иш қилганингизни кўрдик", дейишди.
У эса: "Бу киши аҳли илмдир. Илми учун турмасам ҳам ёши учун тураман. Ёши учун турмасам ҳам фиқҳи учун тураман. Фиқҳи учун турмасам ҳам тақвоси учун тураман", деб жавоб берди.
Манба: Ҳаравий. "Мирқотул мафотиҳ шарҳу Мишкотул масобиҳ". Ж. 1. - Б. 30.