Отанинг овози онанинг овозидан кучли. Лекин гап унинг баландлигида эмас... Оилада онанинг овози баланд чиқса, у билан фарзанднинг муомиласи тез орада тикланади. Чунки онанинг ҳиссиётларини бола онанинг қорнидаёқ ҳис қила бошлаган, онанинг кечинмалари қамровини билади. Аммо отанинг овози баланд чиқса, энди бу бошқа ҳиссиёт бўлади...
Болалар учун ота ҳаётдаги тиргак, ҳимоя воситаси дунёдаги барқарор ҳаёт тимсолидир. Ана шу мақом эгасининг овози баланд кўтарилса, ғазаби келса, бу фарзанд учун жуда жиддий масаладир.
Айни пайтда, масаланинг иккинчи томони ҳам бор. Бунда оталарга ҳам катта масъулият тушадики, улар оилада овозларини имкон қадар баланд кўтармасликлари лозим. Чунки бу билан фарзанд нафақат ғамгин бўлади, балки бунда қўрқув пайдо бўлиши, у ўз фикр ва ҳиссиётларини айтишга чўчиб қолиши мумкин.
Оталар фарзандларининг тушкунликка тушиб, сиқилиб қолишларига сабабчи бўлиб қолмаслиги лозим. Қолаверса, ота оиладаги муаммони овозни баланд кўтариш билан ҳал қиламан, деб ўйласа, бу ҳол фарзанд учун бора-бора оддий ҳолга айланиб қолади. Келажакда у ҳам шу йўлни тутади. Ҳатто, кун келиб, ота-онаси билан ҳам баланд овозда гаплашиши эҳтимоли бор. Демак, ҳақиқий оталик овознинг баландлигида эмас, балки меҳрибонлик ила ҳайбат ҳосил қилишда.
Баъзида ишдан уйга чарчаб келганимизда фарзандларимизнинг шўхлиги малол келиб қолса, сабрли бўлайлик. Уларга биз оталарнинг меҳри ва эътибори жуда кераклигини унутмайлик.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Аллоҳ кимнидир Ўзига дўстлик шарафи билан эъзозлабдими, албатта, унинг кўзига дунёни хунук қилиб қўяди.
Ҳадисда марҳамат этилибди: “Бирор бир қавм йўқки ораларига дунё аралашиб қолгудай бўлсаю Аллоҳ таоло шу сабаб ўрталарига буғзу адоват солмаган бўлса”.
Бутун дунё бойликлари Ҳақ субҳанаҳу ва таоло наздида пашшанинг қанотича қийматга эга эмас. Буни тушунган киши бирор бир Аллоҳни таниган солиҳ одамни дунёни тарк этганлиги сабабли мақтаб юрмайди. Чунки барча зоҳидлар ҳиссасига ўша “қанотча” бўлган дунёнинг бир кўзга кўринмас қисмидангина воз кечиш мажбурияти тушган холос. Шундай арзимас, қимматсиз нарсадан воз кечганни мақташ, аслида ўша воз кечилган нарсанинг, яъни дунёнинг баҳосини оширган, қадрини улуғлаган бўлади. Ҳақнинг хизматида бўлган содиқ ва хос ходимлар гўё бундай дейдиларки, “Биз бирор бир дунё аҳлини то ўша ўзига етган пашша қаноти бўлагини ташлаб, оёқости қилмагунича Ҳақ таоло даргоҳига йўлатмаймиз!”. Лекин дунёни севувчиларнинг ҳеч бири бунга журъат этолмайди.
Имом Шаъроний қуддиса сирруҳу дейдилар: “Биздан бу дунёнинг арзимас ва вафосиз эканлигини кўра олишлигимизни ва ундан кечиб абадий ҳаёт ободлиги учун интилишлигимиз лозимлиги ҳақида ваъдамизни олишган. Эй, менинг қадрдон дўстим, севимли оғам, оладиган ва чиқарадиган нафасларимиз ҳаммаси ҳисобли, уни энди ошишини ва камайишини ҳеч иложи йуқдир. Бу дунё абадий ҳаётнинг экинзоридир. Ким экиш вақти ялқовлик қилса, ўрим (хирмон) вақти қайғуда қолади. Аллоҳ таоло марҳамат этадики: “Ҳар бир инсонга ўз қилганидан бошқа нарса йўқ” (Нажм сураси, 39-оят).
Шунингдек, ризқу насиба ҳақида ҳам Аллоҳ бундай дейди: “Ер юзида ўрмалаган нарса борки, уларнинг ризқи Аллоҳнинг зиммасидадир. У уларнинг турар жойларини ҳам, борар жойларини ҳам билур. Ҳаммаси очиқ-ойдин китобдадир”. (Ҳуд сураси, 6-оят).
Аллоҳнинг биз учун кафил ва вакил бўлган нарсаларини қўлга киритишда ошиқча саъйу ҳаракат қилишимиз, аксинча буюрган нарсаларини талаб қилиш ва бажаришда ялқовлик ва бепарволик қилишимиз, айни нодонлик ва бемаъниликдир. Сенга шу нарса аниқ маълум бўлсинки, нафсоний хоҳиш ва дунё ишлари ҳақида ташвиш чеккан одам бамисоли бир илон тарбият қилувчидирки оқибат унинг заҳридан ўзи ҳалок бўлади. Ўткинчи дунё ҳаётига муккасидан кетиб, охиратини эсидан чиқарган банда гўё бир анқиган ўлаксага ташланган ит кабидир!
“Ахлоқус солиҳийн” (Яхшилар ахлоқи) китобидан
Йўлдош Эшбек, Даврон Нурмуҳаммад
таржимаси