Имом Ғаззолий шундай деди:
«Бола ота-онасининг қўлида омонатдир. Унинг қалби ҳар қандай нақш ва безакдан холи, нафис ва беғубор гавҳарга ўхшайди. У ҳар қандай нақшни қабул қила олади ва барча кўнгил интиладиган нарсага мойил бўлади. Агарда у яхшиликка одатлантирилса ва ўргатилса шунга қараб вояга етади. Ота-онасини ҳам ўз савобига шерик қилади. Бордию ёмонликка одатлантирилса ва қаровсиз ташлаб қўйилса бадбахтга айланади ва ҳалок бўлади. Унинг гуноҳи эса унга масъул бўлганлар ва валийлари бўйнига тушади».
Муҳаммад Али Муҳаммад Юсуф
таржимаси
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам:
"Бир банда: "Йа Робби лакал ҳамду кама янбағи лижалаали важҳика ва аъзими султоник" деди. Бу нарса икки фариштага(савобини ёзиш) қийин бўлди. Савобини қандай ёзишни билмай қолдилар.
Аллоҳнинг хузурига кўтарилиб: "Ё Роббимиз бир банданг бир сўзни айтди, уни қандай ёзишни билмаяпмиз" дейишди.
Аллоҳ бандасининг айтганини билгувчи бўлсада: "Бандам нима деди?" деди. Икки фаришта банданг: "Йа Робби лакал ҳамду кама янбағи лижалаали важҳика ва аъзими султоник", деди.
Аллоҳ таоло иккисига: "У калимани бандам айтганидек ёзиб қўяверинглар, Менга йўлиққанда Ўзим мукофотини бераман" деди (Ибн Можа ривоят қилган).
Алҳамдулиллаҳ, алҳамдулиллаҳ кама янбағи лижалаали важҳика ва аъзими султоник....