Бу дунё ҳаёти – синов.
Бу дунё ҳаёти – неъмат.
Бу дунё ҳаёти – омонат.
Бу дунё ҳаётида бахт қадрини билиш учун қайғу, сукунатни ҳис қилиш учун оламон, ёмғирни севиш учун жазирама, инсон қадрини билиш учун эса баъзан унинг йўқлиги керак бўлади...
Ақлли инсон билиб яшайдики, ҳар кун, ҳар дам ғанимат. Эртанги кунга кафолат берилмаган: “Бирор жон эртага нима иш қилишини билмас. Бирор жон қаерда ўлишини ҳам билмас. Албатта, Аллоҳ билувчи ва хабардор зотдир” (Луқмон сураси, 34-оят)
Биз эса, ҳаёт маънисини кўпинча мол-дунё, мансаб, шон-шуҳрат, роҳат билан деб ўйлаймиз. Лекин асл ҳаёт фақат бу дунё билан тугамайди. Демак, бу дунё ҳаёти – бир йўл, охират – манзил, бизлар эса йўловчилар эканмиз. Шундай экан, бизга манзилда керак бўладиган нарсаларга интилишимиз, шуларни захира қилишимиз лозим экан.
Акбаршоҳ Расулов
Ўзбекистон мусулмонлари идораси тасарруфидаги “Шамсуддинхон Бобохонов” нашриёт-матбаа ижодий уйининг “Ҳидоят” ва “Мўминалар” журналлари ҳамда “Ислом нури” газетасига 2027 йил учун обуна мавсумига старт берилди.
Шу муносабат билан ташкил этилган маърифий тадбирда соҳа мутасаддилари, имом-хатиблар ва отинойилар иштирок этди. Унда сўз олганлар жамиятда соф маърифатни ёйиш, аҳоли, айниқса, ёшларнинг маънавий-маърифий савиясини юксалтиришда диний-маърифий нашрларнинг ўрни беқиёс эканини таъкидладилар.
Тадбир давомида якунланаётган мавсумда обуна ишларини намунали ташкил этган фаол диний соҳа ходимларига миннатдорлик билдирилиб, янги йилда ҳам бу хайрли ишларни юқори савияда давом эттириш юзасидан фикр-мулоҳазалар алмашилди.
Барча юртдошларимизни “Ҳидоят”, “Мўминалар” журналлари ҳамда “Ислом нури” газетасига 2027 йил учун обуна бўлишга, хонадонларга зиё улашишдек савобли ташаббусда фаол иштирок этишга чорлаймиз.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати