ИККИНЧИ ДАЛИЛ

Аллоҳ таоло бундай марҳамат қилади:

﴿لاَ تَجْعَلُوْا دُعَآءَ الرَّسُوْلِ بَيْنَكُمْ كَدُعآءِ بَعْضِكُمْ بُعْضًا﴾

«Расулни ўз орангизда чақиришни бир-бирингизни чақиришга ўхшатманг» (Нур сураси, 63-оят).

Аллоҳ таоло ушбу оятда мўминлар бир-бирини қандай чақирсалар, Набий соллаллоҳу алайҳи васалламни ҳам шундай, яъни «Эй Муҳаммад», деб чақиришдан қайтарди, чунки бундай тарзда чақириш Аллоҳ таолога ҳам хуш келмайдиган беодобликдир. Аксинча, бунинг ўрнига «Ё Аллоҳнинг Расули», «Ё Аллоҳнинг Набийси», деб мурожаат қилиш айни одобдир. Аллоҳ таоло оятнинг давомида: «Расулуллоҳга нисбатан заррача беадаблик билан амалларингиз бекор бўлиб қолишидан ҳазир бўлинг», деб огоҳлантиради.

Аллоҳ таолонинг наздида Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг шу даражада иззат-икромлари борки, У Зотнинг Ўзи ҳам бу зотнинг исмларини айтиб хитоб қилмайди, мўминларни ҳам бундай тарзда чақиришдан қайтаради. Субҳаналлоҳ!