Дохадаги Ислом санъати музейида Жануби-Шарқий Осиё мамлакатларига оид экспонатларни намойиш этадиган янги кўргазма очилди, деб хабар бермоқда “Россия-1” телеканали.
Экспозицияда Ява оролидан XIX-асрга оид нодир Қуръони карим қўлёзмалари, индонезияликларнинг Маккага қилган зиёратига оид фотографик далиллар, араб хаттотлиги туширилган асарлар, шунингдек, заргарлик буюмлари, кийим-кечак ва уй-рўзғор буюмлари ўрин олган.
Тарихдан маълумки, Жанубий ва Шарқий Осиёда исломнинг тарқалиши Малайзия, Индонезия ва Хитойда мусулмон маданиятининг шаклланишига ёрдам берди.
“Жанубий-Шарқий Осиё санъат галереяларининг очилиши ташриф буюрувчиларга бу ер асосий мусулмон жамоаларининг уйи эканлигини эслатиши керак. Дунёнинг бошқа музейларидаги кўргазмалар жуда камдан-кам ҳолларда бу мавзуга бағишланади”, –деди музейнинг кўргазма лойиҳалари раҳбари Шайка Носир Aн-Наср.
Кўргазмада 800 йил аввал Ява денгизида чўкиб кетган кемада топилган топилмаларга алоҳида хона ажратилган.
“Ушбу витринда кема ҳалокатида топилган буюмлар намойиш этилган. Бу топилмалар ўша даврдаги мамлакатлар ўртасидаги иқтисодий ва маданий алоқалар ҳақидаги тушунчамизни кенгайтирди. Мадагаскардан биллур, шиша идишлар, Индонезиядан олтин, Хитой кулоллари буюмлари бор”, — дея қўшимча қилди Шайка Носир Ан-Насир.
Ушбу музей Форс кўрфазининг араб давлатларида пайдо бўлган биринчи турдаги музейдир. Қадимги ислом архитектураси услубида қурилган бино Прицкер мукофотининг биринчи лауреатларидан бири бўлган меъмор Бей Юминг томонидан ишлаб чиқилган бўлиб, ҳозирданоқ кўплаб ташриф буюрувчиларни ўзига тортмоқда. Март ойининг ўрталаридан бошлаб музей меҳмонлари учун янги галереялар очилади.
ЎМИ Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ