Мактаб даврларидаги имтиҳонларимиз онам олиб берадиган совғалар билан эсда қолган. Ҳар гал имтиҳон топширадиган кунимиздан олдин ёки топширганимиздан кейин натижалар қандай бўлишидан қатъи назар онам барчамизни бозорга олиб чиқар ва кўнглимизга ёқадиган ҳадялар олиб берар эдилар. Кимдирга кийим, кимдирга пояфзал, яна қайси биримизгадир анчадан бери орзу қилиб юрган ўйинчоғи... ҳаммамиз ўзимизда йўқ севинардик.
Бозордан келганимиздан кейин онам бизга “Бу совғаларни сизларнинг қилган меҳнатларингиз, илм олиш йўлидан қилган ҳатти-ҳаракатларингиз учун олиб бердим” дердилар. Шу гаплари онгимизда муҳрланиб қолган. Бундан ташқари унча-мунча оналар айтмайдиган яна бир ажойиб гаплари бор эди: “Эркак киши бир ишга киришдими, албатта уни охирига етказмай қўймаслиги керак. Натижа қандай бўлиши муҳим эмас, муҳими кишининг ҳаракати ва жидду-жаҳд билан меҳнат қилишидир”.
Доктор Абдуллоҳ Муҳаммад Абдулмуътининг
“Фарзанд тарбиясида 700 та сабоқ” китобидан
Ғиёсиддин Ҳабибуллоҳ, Камронбек Ислом таржимаси.
Тадбирда Фарғона вилояти бош имом-хатиби Убайдуллоҳ домла Абдуллаев иштирок этиб, ёш диний соҳа ходимлари билан самимий мулоқот ўтказди.
Суҳбат давомида мамлакатимизда ёшларга яратилаётган кенг имкониятлар ва улардан самарали фойдаланиш масалаларига алоҳида тўхталиб ўтилди. Шунингдек, ёш имомларга қуйидаги йўналишларда муҳим тавсиялар берилди:
Аҳоли ва жамоатчилик билан мулоқот маданиятини юксалтириш;
Таъсирчан ва мазмунли маърузалар тайёрлаш ҳамда воизлик одобига риоя қилиш;
Масжидлар фаолиятини замон талаблари даражасида тўғри ташкил этиш.
Мулоқотда ёш диний соҳа вакилларининг жамиятда тутган ўрни, айниқса, ёш авлодни ватанпарварлик, соф маърифат ва эзгулик руҳида тарбиялашдаги масъулияти юқори экани таъкидланди.
Очиқ ва самимий руҳда ўтган учрашувда иштирокчилар ўзларини қизиқтирган саволларга батафсил жавоб олдилар.
Тадбир якунида ёш мутахассислар вилоят вакиллиги ва соҳа мутасаддиларининг иш жараёни билан яқиндан танишдилар.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Фарғона вилояти вакиллиги
Матбуот хизмати