Хато эътиқоддаги одамни белгиланган вақтда портлайдиган бомбага ўхшатиш мумкин. Чунки унинг феъл-атворини тушуниб бўлмайди, олдиндан айтиб бўлмайди, ўзини қачон портлатишини билиб бўлмайди. Унинг фикрлаш тизимида хатолик бор, шунинг учун ўзидан бошқача фикрлайдиган ҳар қандай одамнинг фикри унга ғалати туюлаверади, у инсоний фикрлаш табиатидан чиқиб кетган. Бир қарасангиз, ҳеч ким эшитмаган гапларни айтади, ғалати фатволар беради, халқ орасида ғайриоддий ишлар қилади.
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Бас, қачон банда: “Алҳамду лиллаҳи Раббил аламийн”, деса,
Аллоҳ таоло бандам Менга ҳамд айтди, дейди.
Ва қачон: “Ар-Роҳманир Роҳийм”, деса, Аллоҳ таоло бандам Менга сано айтди, дейди.
Ва қачон: “Малики явмиддин”, деса, бандам Мени улуғлади, дейди.
Бас, қачон, “Ийяка наъбуду ва ийяка настаъийн”, деса, бу Мен билан бандам ўртасида, бандамга сўраган нарсаси бўлур, дейди.
Бас, қачон: “Иҳдинас сиротол мустақийм, сиротоллазийна анъамта алайҳим ғойрил мағзуби алайҳим ва лаззоллийн”, деса, бу бандам учундир ва бандамга сўраган нарсаси бўлур, дейди”.
Шайх Нуриддин ХОЛИҚНАЗАРнинг
“Раббоний нидолар” китобидан