«Аллоҳ таолонинг нозил қилганига хилоф бўлган жаҳолат, ҳавойи-нафс ва бидъатлар одамларнинг нубувват ва салафи солиҳлар замонидан узоқлашгани сари урчиб бормоқда. Бугун биз олдимизда ўзларини бошқалардан айро тутувчи ва салафи солиҳларга, Ашъарий ва Мотуридийлардан иборат Аҳли сунна вал жамоа имомларига хилоф қилувчи кишилар пайдо бўлди. Балки, улар ишни аксига ўгирмоқдалар: ўзларини «Аҳли сунна» кўрсатиб, асл Аҳли суннани «бидъатчи» қилиб кўрсатмоқда. Уларнинг даъволари салафларга эргашиш, аммо салафлар улардан беҳожатдир. Салафи солиҳлар ораларидан «Мушаббиҳа» ва «Мужассима» кабиларнинг чиқишидан покдирлар. Улар Аллоҳнинг энг яхши бандаларидир. Жаноби коинот соллаллоҳу алайҳи васалламнинг уларга «яхшилар», деган гувоҳликлари берилган.
Шуни билингки, Аҳли сунна вал жамоа деганда икки имом: Абул Ҳасан Ашъарий ва ҳидоят имоми Абу Мансур Мотуридий роҳимаҳумаллоҳларга эргашганлар тушунилади. Улар салафи солиҳлар, тўрт мазҳаб: Ҳанафий, Моликий, Шофеъий ва Ҳанбалийларнинг фазилатлиларига эргашганлардир. Улар бу умматнинг «Саводул аъзам»идир, бу мустаҳкам диннинг имомларидир. Биз ушбу ҳидоят аҳлига эргашишлик билан бошимизни Қуёшдан ҳам устун тутамиз!».
«Рофъул ғошия ъанил мажози ват таъвил» асаридан 7-Б, Шайх Низол Иброҳим Ола-Роший ҳафизаҳуллоҳ
Турк тили институти Илмий кенгаши аъзоси, филолог олим, профессор Зеки Каймаз Ўзбекистон мустақиллигининг 35 йиллиги арафасида “Дунё” АА орқали юртдошларимизга ўзининг самимий табриги ва эзгу тилакларини йўллади.
– Аввало, Ўзбекистон халқини истиқлолнинг 35 йиллиги муносабати билан чин кўнгилдан табриклайман. Ўттиз беш йил оз вақт эмас. Мен юз йилдан ошган мустақил Туркия фуқароси сифатида Сизларга ҳам яна кўп асрлар мустақиллик шодиёнасини нишонлашингизни тилайман.
Тарихга назар ташласак, Марказий Осиё, хусусан, Ўзбекистон билан яқин муносабатда бўлиб келганмиз. Айниқса, Туркиядаги миллий озодлик кураши даврида бизга бу диёрдан жўнатилган кўмакни доимо катта миннатдорлик билан ёдга оламиз.
Қардош ўзбек халқи биз учун доимо яқин биродар, қалин дўст бўлиб келган. Ўзбекистоннинг бугунги тараққиёти бизни жуда мамнун қилади. Ушбу заминга ҳар борганимда гўзал ва обод мамлакатни кўрамаз. Юртингизда маданият ва маърифат ўчоқлари бисёр. Албатта, бу тамаддун ва цивилизациянинг илдизлари узоқ ўтмишга бориб тақалади.
Марказий Осиёдаги илк ўрта асрлардаги Биринчи ренессанс ҳамда Амир Темур асос солган Иккинчи ренессанс даврларида бу заминда буюк цивилизация шаклланди. Тошкентда бунёд этилган Ислом цивилизацияси маркази, Самарқанддаги Имом Бухорий мажмуаси, Имом Мотуридий зиёратгоҳи каби маданий-маънавий масканлар ислом оламида муҳим аҳамиятга эга.
Геостратегик мавқеи нуқтаи назаридан, мен келгуси ўн йил ичида Ўзбекистонни туркий дунё, хусусан, Марказий Осиё давлатлари орасида ёрқин юлдуз сифатида кўраман.
Бунинг сабаблари бор, албатта. Аввало, мамлакатдаги кучли иқтисодиёт. Қолаверса, чуқур илдизларга эга бўлган бой маданият ва тарих. Туркия билан Ўзбекистон ўртасидаги мустаҳкам дўстлик ва яқин ҳамкорлик алоқалари ҳам муҳим аҳамият касб этади.
Тилагим – дўстлик ришталаримиз янада мустаҳкамлансин, давлатларимиз ўртасидаги ҳамкорлик алоқалари юқори даражага кўтарилсин.
Яна бир бор мустақиллик байрами билан чин қалбимдан табриклайман ва ўзбек халқига самимий саломларимни йўллайман.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати