Barchamizga ma'lumki, Islom dini tinchlik va omonlik dini bo'lib, u doimo insonlarni ahillik birdamlik va totuv yashashga, nafaqat insoniyat balki, noxaq biror jonzotga, atrof muhitga zarar etkazmaslikka chaqiradi.
Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam o'zlarining muborak hadislarida shunday marhamat qiladilar:“Qo'li va tili bilan o'zgalarga ozor bermagan kishi musulmondir”. Bizning diyorimizga ham islom dini kirib kelgandan buyon ajdodlarimiz, ota-bobolarimiz mujtahid ulamolarimiz tomonidan Qur'oni karim, hadisi nabaviyaga asoslangan mo''tadil hanafiy mazhabi ta'limotiga muvofiq e'tiqod bilan, mazkur mazhab asosida ibodatlarini ado qilib kelganlar.
Ma'lumki, tarixda nafaqat islom dini taraqqiyoti yo'lida, balki, dunyoviy ilm-fan rivoji yo'lida mutafakkir yurtdoshlarimizdan Imom Buxoriy, Imom Termiziy, Imom Moturidiy, Ahmad Farg'oniy, Beruniy, Ibn Sino kabi yuzlab allomalar munosib xizmat qilganlar.
Mamlakatimiz mustaqillikdek ulug' ne'matga erishgandan so'ng jafokash xalqimiz o'z milliy va diniy qadriyatlariga ega bo'ldi. Hususan, boshqa din vakillari qatorida musulmonlar uchun ham minglab masjidlar ochildi. Diniy ta'lim maskanlari faoliyat yurita boshladi. Ota bobolarimiz orzu qilib eta olmagan haj va umra safarlariga keng yo'l ochildi. Din erkinligi, vijdon erkinligi qonun bilan mustahkamlab qo'yildi. Shu boisdan mamlakatimizda amalda bo'lgan vijdon erkinligi va diniy tashkilotlar to'g'risidagi qonunda ham halqimiz ruhiga mos keladigan iymon e'tiqod mehr-oqibat, or-nomus iffat va hayo kabi ezgu fazilatlar o'z aksini topgan. O'zbekiston xududida yashovchi barcha xalqlarni urf-odatlari milliy an'analari hurmat qilinishi kafolatlangan. Yoshlarimiz tarbiyasida, xalqimizning ma'naviyatini yuksaltirishda imom-xatiblarimiz faol qatnashib kelishmoqda.
O'zga yurtlarda musulmonlar orasida turli xil ixtiloflar kelishmovchiliklar nizolar paydo bo'la boshladi. O'zlarini “vahhobiylar” deb nomlagan kimsalar yoshlarimizni Vatanga, xalqqa qarshi qilib tayyorladilar. Bu oqim ta'siriga tushgan ayrim kimsalar diniy ilmlarga ulkan hissa qo'shgan ajdodlarimiz tutgan yo'llarini qoralab, hattoki, o'tgan ulamolarimiz, avliyolarimiz qo'yinki, mazhabga amal qiluvchi musulmonlarni iymonsiz kofir va mushriklikda hayot kechirgan deya ularga qarshi chiqdilar.
Pokiza ajdodlarimizga otilgan bo'xton toshlari diyorimizdagi vahhobiylarning o'zlarini xor qildi. Hozirda ular yurtdan quvg'in holatda bevatan tog'u toshlarda hayot kechirmoqda. Bularning beodobligi, kattalarga hurmatsizligi oxiratda ham xor qiladi.
Mustaqillik tufayli erishilgan din va qadriyatlar erkinligiga noshukurlik qilgan johil kimsalar turli ekstremistik oqimlar ta'siriga tushib dinimizga, osoyishta hayotimizga zararli ixtiloflarni keltirib chiqarishdi. Tinchligimizni buzib qator xunrezliklarni amalga oshirdilar. Biz o'zligimizni, ajdodlarimiz kim ekanligini bilib, o'rganib o'z davrlarida butun Islom olamiga dars bergan allomalarimiz, ustozlarimiz izidan borib ahli sunnat val-jamoa e'tiqodida mahkam tursak, doimo ogoh bo'lsak, yoshlarimizni vahhobiy, hizbut-tahrir, akromiylar va shunga o'xshash buzg'unchi guruhlar ta'siridan saqlay olamiz. Payg'ambar alayhissalom: “Din nasihatdir” deb marhamat qilganlar. Nasihat deb birovni ezgulikka boshlash, mehr oqibatga targ'ib qilish, birdamlikka chaqirishga aytiladi. Aqidaparastlarning tafriqaga, shafqatsizlikka chaqirishlarini nasihat deb bo'lmaydi. Shunday ekan o'z diyorimizdan chiqqan ulamolar, fuzalolar bizlarga meros qilib qoldirgan kitoblar, bizni to'g'ri yo'lda yurishimizda kifoya qiladi. Muhtaram Prezidentimiz aytganlaridek: “Din odamzodni hech qachon yomon yo'lga boshlamaydi. Din bu dunyoni o'tkinchi ekanini, oxiratni eslatib turadi. Odam bolasini hushyor bo'lishga, harom yo'llardan uzoq yurishga, yaxshi bo'lishga, yaxshi iz qoldirishga undab turadi”.
Alloh hech birimizni o'zi ko'rsatgan to'g'ri yo'ldan adashtirmasin. Yurtimizni tinch, osmonimizni musaffo qilsin!
Ma'rufxon Aloxodjayev,
Namangan shahri “Abdulqodir qori” jome
masjidi imom-xatibi
Ulamolarning ba’zilari: “Barcha yaxshiliklar shu hadisda jamlangan”, degan bo‘lsalar, ayrimlari: “Ushbu hadis Islomning yarmidir, chunki hukmlar Haq taologa yoki maxluqotlarga tegishli bo‘ladi. Ushbu hadis maxluqotlarga tegishli hukmlarni yoritib bergan”.
“Jome’ul kabir” kitobida Muhammad ibn Abdulloh ibn Salom aytadi: «Kunlarning birida Rasululloh sollallohu alayhi va sallamning huzurlariga kelib: “Menga qo‘shnim ozor beryapti”, dedim. Shunda u zot: “Sabr qil”, dedilar. Ikkinchi marta kelganimda ham: “Sabr qil”, dedilar. Uchinchi bor kelganimda: “Ko‘ch-ko‘roningni yig‘ishtir-da, ko‘chaga olib chiq. Kim uchrasa, unga: “Qo‘shnim menga ozor bermoqda”, deb aytgin”, dedilar. Shu sabab o‘sha qo‘shning insonlarning malomatiga qoladi» deb, so‘ngra: “Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, yaxshi gap gapirsin yoki jim tursin. Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, qo‘shnisiga yaxshilik qilsin”, dedilar.
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa…” jumlasidagi “iymon”dan murod “mukammal iymon”dir. Alloh va oxirat kuniga xoslanganining hikmati shuki, Yaratgan Zotga va qiyomatda amaliga yarasha jazo berilishiga iymon keltirgan kishi “Yaxshi gap gapirsin yoki jim tursin”.
Imom Navaviy rahmatullohi alayh aytadi: “Agar bir kishi gapirishni xohlasa, gapiradigan gapi haqiqatan yaxshi va savobga loyiq bo‘lsa, gapirsin. Agar gapirmoqchi bo‘lgan gapi haromga yoki makruhga eltadigan bo‘lsa, tiyilsin”. Chunki Alloh taolo Qur’oni karimda: “U (inson) biror so‘zni talaffuz qilmas, magar (talaffuz qilsa), uning oldida hoziru nozir bo‘lgan bir kuzatuvchi (farishta u so‘zni yozib olur)”, degan (Qof surasi, 18-oyat).
Abu Muhammad ibn Abu Zayd Molikiy rahmatullohi alayh aytadi: “Barcha yaxshi odoblar to‘rt hadisdan tarmoqlanadi:
Luqmoni Hakim o‘g‘liga bunday vasiyat qilgan: “Agar gapirish kumush bo‘lsa, sukut oltindir”.
Ibn Muborak aytadi: “Agar gap Alloh taoloning toati borasida bo‘lsa, kumushdir, Alloh taologa gunoh qilishdan sukut qilmoq esa oltindir”.
Zunnun Misriy rahmatullohi alayh aytadi: “Insonlarning eng yaxshisi o‘z tiliga egalik qila olganidir”.
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, mehmonini hurmat qilsin”. Qo‘shniga yaxshilik qilish, unga ozor bermaslik mo‘min kishi Islomining to‘g‘riligi va iymonining komilligidan hisoblanadi. Alloh taolo O‘z Kalomida bunday degan: “Allohga ibodat qilinglar va Unga hech narsani shirk keltirmanglar. Ota-onaga, qarindoshga, yetimlarga, miskinlarga, yaqin qo‘shniga, yon qo‘shniga, yondagi sohibga, yo‘qsil yo‘lchiga va qo‘lingizda mulk bo‘lganlarga yaxshilik qilinglar. Albatta, Alloh dimog‘dor va maqtanchoq kimsani suymas” (Niso surasi, 36-oyat).
Imom Buxoriy rahimahullohdan rivoyat qilingan hadisda Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallam bunday marhamat qilganlar: «“Allohga qasam, mo‘min bo‘la olmaydi, Allohga qasamki, mo‘min bo‘la olmaydi, Allohga qasamki, mo‘min bo‘la olmaydi”. Shunda Rasulullohdan so‘raldi: “Ey Allohning Rasuli, kim u?” U zot: “Qo‘shnisi uning ozorlaridan, yomonliklaridan va aziyatlaridan omonda bo‘lmagan kishi”, dedilar».
“Kimning Allohga va oxirat kuniga iymoni bo‘lsa, mehmonini hurmat qilsin”. Bu xislat payg‘ambarlarning va solih kishilarning xulqlari, odatlari va Islomning go‘zal odoblaridandir. Ibrohim alayhissalom “Mehmondo‘stlarning otasi” deb kunyalangan. Chunki u zot bir yoki ikki mil (o‘rtacha 4000 qadam) yurib, shu asnoda duch kelgan kishini uyiga olib kelib mehmon qilgan.
O‘tkir MAHMUDOV,
“Xoja Buxoriy” o‘rta maxsus islom ta’lim muassasasi o‘qituvchisi
“Hidoyat” jurnalining 2025 yil 9-sonidan
http://hidoyatuz.taplink.ws