Otam uyga pul yig'adigan quti qo'yib uni “Qurbonlik qutisi” deb nomladilar. Keyin har birimizni bu qutiga pul yig'ishda o'z hissamizni qo'shishga targ'ib qildilar. Biz ham oiladagi va shaxsiy harajatlarimizdan orttirib har oylik olganimizda qo'limizdan kelganicha qutiga pul yig'ishda o'z hissamizni qo'shib turdik.

Qurbonlik kuni yaqinlashib qolgach, otam boshchiliklarida barcha oila a'zolarimiz bilan birgalikda qutini ochdik. Qarasak, o'zimiz bilmagan holda talaygina mablag' to'planibdi. Yig'ilgan pulga qurbonlik uchun qo'zi sotib oldik. Bu qurbonlikning o'zgacha ta'mi bor edi. To'g'ri, qurbonlik qo'zimiz shar'iy jihatdan har birimizning nomimizdan o'tmasa ham, lekin, biz har birimiz Alloh uchun qurbonlikka o'z molimizdan bir qismini bag'ishlashni o'rgandik.

Doktor Abdulloh Muhammad Abdulmu'tining

“Farzand tarbiyasida 700 ta saboq” kitobidan

G'iyosiddin Habibulloh, Kamronbek Islom tarjimasi.