– Gunoh ketidan gunoh qilaversa, banda nazarida katta gunoh ham kichkina bo'lib qoladi;

– gunoh sodir etgan kishi toat-ibodat lazzatidan mahrum bo'ladi;

– gunoh inson qalbini qoraytiradi, yuzini shuvit qiladi;

– gunohlar qalbning, tananing kuchini qirqadi. Shuning uchun osiy banda tanasi kuchsiz,

irodasi bo'sh bo'ladi;

– gunohkor yuzidan hayo pardasi ko'tariladi;

– gunoh tufayli shar'iy ilmdan baraka ketadi, kishi o'qigani xotirasida qolmaydi. Chunki 

ilm qalbga nur bag'ishlaydi, ma'siyat esa dil nurini so'ndiradi;

– gunoh inson zehnini pasaytiradi;

– gunoh ketidan gunoh qilaverish qalbni toshdek qotirib yuboradi;

– gunohkor o'zini yolg'iz, himoyasiz sezadi;

– gunohkor bandaning hayoti og'irlashadi, ishlari yurishmaydi, har qadamda qandaydir

muammoga duch kelaveradi;

– gunohkor banda tirikligida, qabrda, oxiratda tang ahvolda qoladi;

– gunohlar sabab banda qo'lidagi ne'matdan ayriladi;

– gunohlar umrni qisqartiradi;

– gunoh tufayli kishining topgan-tutganidan baraka ketadi;

– gunohkor odamning boshi balodan chiqmaydi, qachon qarasangiz qandaydir falokatga 

yo'liqaveradi;

– Qur'on, jannat do'zah haqidagi oyatlarni eshitsa ham ta'sir qilmay qoladi.

Oldinlari menda chinakam qalb taqvosi bor edi. Har doim Allohdan qo'rqib yurar edim. Allohni zikridan boshqa so'zni umuman so'zlashni xoxlamas edim. Allohni zikr qilganimda qalbim yanada ochilib borardi. Qur'on oyatlarini, do'zah haqidagi oyatlarni eshitganimda seskanib ketar edim. Hozir esa qalbim juda qorayib ketgan. Hatto ba'zida men ham musulmonmanmi? Deb yuradigan bo'lib qolganman. Allohim qalblarimizni to'g'ri yo'lingga burgin. Bizlarni bu to'rt kunlik dunyo matohlari bilan fitnalantirib qo'ymagin.