Qashqadaryo viloyati, Shahrisabz shahridagi “Oisha ona” va Shahrisabz tumanidagi “Yangi qishloq-1” jome masjidlari yangi binosiga ilk g'isht qo'yish marosimlari bo'lib o'tdi. Unda O'zbekiston musulmonlari idorasi mas'ul xodimi Iskandar domla Halilov, Qashqadaryo viloyati bosh imom-xatibi Rahmatillo domla Usmonov, Shahrisabz shahar va tuman bosh imom-xatiblari va nuroniy otaxonlar, jamoat vakillari bilan birga masjid poydevoriga ilk g'ishtni qo'yishdi.
Shuningdek, yig'ilganlar Alloh taolodan masjid qurilish ishlari tez orada yakunlanishi, uzoq yillar mo'min-musulmonlarga xizmat qilishi, masjid qurulishiga hissa qo'shayotgan saxovatpesha insonlar, usta-mutaxassislar, hasharchilarga ajru savoblarni yanada ko'paytirib berishini so'rab duo qilindi.
Ma'lumot uchun, ushbu masjidlarning eski binosi yangitdan hashar va xayriya yo'li bilan barpo etiladi. Uning qurilishida zamonaviy va milliy me'morchilik an'analari uyg'unlashtirishga alohida e'tibor beriladi. Hozir masjidlarning poydevor ishlar olib borilmoqda. Shuningdek, yuz kishiga xizmat ko'rsatishga mo'ljallangan tahoratxonalar, ma'muriy va xizmat xonalar qurish reja qilingan.
Dinimizda masjid qurish yoki unga hissa qo'shishning savobi ulug' amallardan. Qur'oni karimda marhamat qilinadi: “Albatta, Allohning masjidlarini faqat Allohga va oxirat kuniga iymon keltirganlar, namozni to'kis ado etganlar, zakotni berganlar va Allohdan boshqadan qo'rqmaganlargina obod qilurlar. Ajab emaski, ana o'shalar hidoyat topguvchilardan bo'lsalar” (Tavba surasi, 18-oyat).
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday deydilar: “Kim Alloh yo'lida masjid uchun bitta g'isht qo'ysa, Alloh u uchun jannatda bitta qasr barpo qiladi”, deganlar.
Bu dunyoda qilgan har bir savob amalimiz oxirat uchun zahiradir. Allohga suyukli makonlarni obod qilganlarga esa jannatda qasr bino etiladi, inshoalloh.






O'zbekiston musulmonlari idorasi matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV