بسم الله الرحمن الرحيم
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَم، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِهِ الأَكْرَم وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ اَمَّا بَعْدُ
RAMAZON HAYITINGIZ MUBORAK BO'LSIN!
Muhtaram jamoat! Alloh taolo muborak Ramazon oyida ojizona bajargan ibodatlarimizni qabul qilsin. O'zining ibodatiga tavfiq bergani uchun Rabbimiz Allohga beadad hamdu sanolarimiz bo'lsin!
Bugun Islom dinimizdagi katta bayramlardan biri – Iydul-fitr kuni. Bu vaqt – benihoya xursandchilik, Alloh taoloning fazli-marhamati bilan gunohlar kechiriladigan fursatdir.
Bu yil Ramazon kechalarida o'qilgan tarovehlar, xatmi Qur'onlar juda fayzli o'tdi. Mo'min-musulmonlar Qur'oni karimni boshidan-oxirigacha to'liq tinglash baxtiga muyassar bo'ldilar. Vaholanki, o'tgan yillar pandemiya sababli bu ne'matlarga eta olmagan edik. Allohga beadad shukrki, joriy yili pandemiya sharoitida bo'lsa ham, karantin qoidalariga qat'iy amal qilib, tarovih namozlarini ado qilish, xatmi Qur'onlarni amalga oshirish imkoniyatiga ega bo'ldik. Halqimizning tartibli, mas'uliyatli ekani yana bir bor isbotini topdi. Hatmi Qur'onlar chiroyli tartib bilan nihoyasiga etdi. Ulamolarimiz va imom-xatiblarimiz namozxonlarga o'zlarining va'z-nasihatlarini bu oyda ko'proq qilishga harakat qildilar.
Hullas, bu muborak oyni o'ziga yarasha hurmat va ehtirom bilan ko'ngildagidek kutib olib, risoladagidek kuzatishga muvaffaq bo'ldik, inshaalloh.
Mana shunday xursandchilik kunlarga eson-omon, xotirjamlikda etib kelganimiz uchun Alloh taologa shukronalar aytamiz. Zero Parvardigorimiz shukr qiluvchi bandalariga ne'matlarini ziyoda qiladi, noshukrlikning esa oxiri juda yomondir. Bu haqda Qur'oni karimda shunday deyiladi:
وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ
ya'ni: “Yana Rabbingiz e'lon qilgan (bu so'zlar)ni eslangiz: «Qasamki, agar (bergan ne'matlarimga) shukr qilsangiz, albatta, (ularni yanada) ziyoda qilurman. Bordi-yu, noshukrchilik qilsangiz, albatta, azobim (ham) juda qattiqdir” (Ibrohim surasi 7-oyat).
Garchi ushbu oyatda shukr qilish va noshukrlik oqibatlari aytilgan bo'lib, uning hukmi to Qiyomatga qadar keladigan barcha insonlarga tegishlidir. Shukr qilish o'z-o'zidan bo'lmaydi, balki o'zidagi moddiy va ma'naviy ne'matlar haqida ko'p mulohaza qilish, ular berilgan taqdirda qanday holatda bo'lishini tasavvur etish, o'zidan qashshoqroq, qiynalganroq kishilarni yodga keltirish insonni o'zidagi ne'matlar uchun Allohga shukr qilishga undaydi. Natijada ne'matning yanada ziyoda bo'lishiga sabab bo'ladi. Va aksincha, noshukrlik, nonko'rlik kabi holatlar in'om etuvchida nafrat va g'azab paydo bo'lishiga olib keladi. Natijada bergan ne'matlarini qaytarib olish yoki boshqa ofat yoxud musibatlarga duchor qilish yo'li bilan jazolashi mumkin bo'lib qoladi.
Noshukrlik insonlararo munosabatlarda ham o'zining salbiy natijalarini beradi. Yaxshilikni qadrlab, imkoni bo'lsa, qaytarish – aynan olijanoblikdir. (Shayx Abdulaziz Mansur).
Boshqa oyati karimada shunday deyiladi:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
ya'ni: “Ey, imon keltirganlar! Allohgagina ibodat qiluvchi bo'lsangiz, sizlarga Biz rizq qilib bergan pokiza narsalardan eb, Unga shukr qilingiz!” (Baqara surasi 172-oyat)
Bizga berilayotgan yaxshiliklarga imkonimiz boricha yaxshilik, solih amallar bilan javob qaytarmog'imiz lozim bo'ladi. Payg'ambarimiz sallallohu alayhi va sallam ham bu ma'noni ta'kidlab, aytadilar:
مَنْ لَمْ يَشْكُرِ النَّاسَ لَمْ يَشْكُرِ اللهَ
(رَوَاهُ الإمام التِّرْمِذِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضْيَ الله عَنْهُ)
ya'ni:“Odamlardan minnatdor bo'lmaydigan kishi, Allohga ham shukr qilmaydi” (Imom Termiziy rivoyatlari).
Aziz yurtdoshlar! Yurt tinchligi va farovonligi – katta ne'matlardan biridir. Mana shunday yurtda din-diyonat, fan va ilm-ma'rifat, iqtisodiy hayot rivojlanadi. Halqimiz bekorga: “Bir kun urush bo'lgan joydan qirq kun baraka ketadi” – demagan. Notinchlik, urush-janjal bo'lgan yurtlarda jamiyat hayotini qayta mo''tadil holatga keltirish uchun uzoq yillar talab qilinadi va urush-janjalning asoratlari ko'p muddatga cho'ziladi. Shunday ekan tinchlik ishiga hamma o'z hissasini qo'shishi – zimmasidagi burchdir. Buning uchun har bir kishi o'ziga loyiq halol kasb qilishi bilan birga, oilasi, jamiyat va vatani oldidagi burchlarini vijdonan bajarishi kerak.
Zero, barchamiz yurt tinchligiga rahna soladigan har qanday fitnalardan saqlanishimiz va yurt tinchligini dadil himoya qilishimiz shart. Yurt tashqarisidan yoki ichimizdan chiqib, xalq bilan davlatni qarama-qarshi qo'ymoqchi bo'lgan, o'rtaga sovuqchilik, o'zaro ishonchsizlik solmoqchi bo'lganlarga hech ham yon bermasligimiz kerak. Yaqinda ikki qo'shni mamlakat o'rtasida ro'y bergan fojiali voqealar, chegaradosh Afg'oniston mamlakati hududida kun sayin ro'y berayotgan, hatto yosh go'daklarning o'limiga sabab bo'layotgan terrorchilik harakatlari barchamizga achchiq saboq bo'lishi kerak. Doim Vatanimiz va odamlarga foydali kishi bo'lishga harakat qilishimiz lozim.
Shunday ekan, yon-atrofimizda kechayotgan, jamiyatimiz barqarorligi va taqdiri uchun muhim bo'lgan ijtimoiy-siyosiy jarayonlarga beparvo va loqayd bo'lmasligimiz, yurtimizda hukm surayotgan tinchlik-osoyishtalikni avaylab-asrashda barchamiz g'ayrat qilishimiz darkor.
Hadisi sharifda shunday deyiladi:
أَحَبُّ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ أَنْفَعُهُمْ لِلنَّاسِ، وَأَحَبُّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ سُرُورٌ تُدْخِلُهُ عَلَى مُسْلِمٍ، أَوْ تَكْشِفُ عَنْهُ كُرْبَةً، أَوْ تَطْرُدُ عَنْهُ جُوعًا، أَوْ تَقْضِي عَنْهُ دَيْنًا، وَلأَنْ أَمْشِيَ مَعَ أَخٍ لِي فِي حَاجَةٍ، أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَعْتَكِفَ فِي الْمَسْجِدِ شَهْرًا، وَمَنْ كَفَّ غَضَبَهُ سَتَرَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ، وَمَنْ كَتَمَ غَيْظَهُ، وَلَوْ شَاءَ أَنْ يُمْضِيَهُ أَمْضَاهُ، مَلأَ اللَّهُ قَلْبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ رِضًا، وَمَنْ مَشَى مَعَ أَخِيهِ فِي حَاجَةٍ حَتَّى يُثْبِتَهَا، أَثْبَتَ اللَّهُ قَدَمَيْهِ يَوْمَ تَزُولُ الأَقْدَامُ، وَإِنَّ سُوءَ الْخُلُقِ يُفْسِدُ الْعَمَلَ، كَمَا يُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ
(رواه الامام الطبراني في الكبير، والامام ابن أبي الدنيا)
ya'ni: “Odamlarning Alloh taologa eng sevimlisi – odamlarga eng foydasi ko'p teguvchisidir. Amallarning Alloh taologa eng sevimlisi – bir musulmonning qalbiga kiritadigan xursandchiligingiz yoki uni biror g'amini ketkazishingiz, yo uning nomidan qarzini ado qilishingiz, yo uni to'ydirishingizdir. Musulmon birodarimning hojatini ravo qilish uchun u bilan yurishim – masjidda bir oy e'tikof o'tirishimdan ko'ra menga sevimliroqdir. Kim g'azabini tiysa, Alloh taolo uning aybini yashiradi. Kim g'azabini sochishga qodir bo'la turib ham g'azabini yutsa, Alloh taolo Qiyomat kuni uning qalbini rozilik bilan to'ldiradi. Kim birodarining hojatini ravo qilish uchun, uning hojati ravo bo'lguncha birga yursa, Alloh taolo qadamlar toyiladigan Kunda uning qadamini sobit-mustahkam qiladi. Sirka asalni buzgani kabi yomon xulq amalni buzadi” (Imom Tabaroniy va Imom Ibn Abud-dunya rivoyat qilishgan).
Insondagi shukronalik qanoat va sabr kabi sifatlar bilan kamoliga etadi. Chunki odam har qancha ne'matlar va yutuqlarga erishmasin, qanoatli bo'lmas ekan, noshukrlikdan qutula olmaydi. Sabr-toqatli bo'lmas ekan, yaxshi kunlarga eta olmaydi. Oyati karimada sabr haqida shunday deyiladi:
إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
ya'ni: “...Darhaqiqat, kimki Allohdan qo'rqib, sabr qilsa, albatta, Alloh ezgu ish qiluvchilarning mukofotini zoye qilmagay” (Yusuf surasi 90-oyat).
Payg'ambarimiz alayhissalom qanoat haqida shunday deganlar:
قَدْ أَفْلَحَ مَن أَسْلَمَ، وَرُزِقَ كَفَافًا، وَقَنَّعَهُ اللَّهُ
(رواه الامامُ مسلم عن عبد الله بن عمرو)
ya'ni: “Musulmon bo'lgan, etarli rizq bilan nasibalangan va Alloh unga qanoat bergan kishi najot topibdi” (Imom Muslim rivoyatlari).
Azizlar! Ma'lumki, Yurtboshimiz tomonidan 2021 yil “Yoshlarni qo'llab-quvvatlash va aholi salomatligini mustahkamlash yili” deb e'lon qilindi. Har qanday jamiyat taraqqiyotida uning kelajagi bo'lmish yosh avlodning har jihatdan sog'lom va barkamol bo'lib voyaga etishi muhim hisoblanadi. Muborak hadisi sharifda “Hech bir ota o'z farzandiga chiroyli xulqu-odobdan buyukroq meros bera olmaydi”, deyiladi (Imom Buxoriy “Al-Adab al-mufrad” asari).
Yoshlarimiz jamiyatda o'ziga munosib o'rinni egallagach, Vataniga sodiq, elu xalqining xizmatiga tayyor, vijdonli va diyonatli bo'lishini, farzand o'stirgan har bir ota-ona albatta niyat qiladi. Ana shu orzu ko'rsatma va irshodlarga amal qilish – baxt-saodat garovidir. Demak, ota-onalar va ustozlar yosh farzandlarga odob-ahloq, ilm va kasb hunarlarni mukammal o'rgatib qiziqtirishlari lozim. Shu nuqtai nazardan, bugungi kunda mamlakatimizda iste'dodli yoshlarni qo'llab-quvvatlash maqsadida Prezident maktablari, Temurbeklar maktabi, ijod va ixtisoslashtirilgan maktablar ochish, yoshlarni qo'llab-quvvatlash borasida ulkan ishlar amalga oshirilmoqda.
Shuningdek, muqaddas dinimiz ta'limotlarida inson salomatligiga sabab bo'luvchi narsalarga buyurilgan va o'z navbatida salomatlikka zarar etkazuvchi har qanday ishlardan qaytarilgandir. Hususan, sog'liqqa zarur beruvchi barcha amallar oyati karima bilan ochiqdan-ochiq harom qilingan. Payg'ambarimiz alayhissalom va U Zotning sahobalari bu borada ummatga chiroyli o'rnak bo'lishgan. Darhaqiqat, xalqimiz “Sog'lom tanda – sog' aql” deb bejiz aytmagan. Albatta, insonning tani sog'lom bulsa, bor kuch-quvvatini, vaqtini va molini ilm o'rganishga va o'rgatishga sarf qiladi. Farzandlarimizni yoshligidan sog'lom turmush tarziga o'rgatib, shunga muvofiq tarzda hayot kechirishga odatlantirish – biz ota-onalarning burchimizdir.
Hurmatli jamoa! Ramazon oyi – xayru saxovat oyidir! Islom dinimiz nazdida “xayru saxovat” deganda, albatta, birinchi galda “muhtojlarga yordam berish” tushuniladi. Bu borada Alloh taolo quyidagicha marhamat qiladi:
مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِئَةُ حَبَّةٍ
وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
ya'ni: “Alloh yo'lida mollarini ehson qiluvchilar (savobining) misoli go'yo bir donga o'xshaydiki, u har bir boshog'ida yuztadan doni bo'lgan ettita boshoqni undirib chiqaradi. Alloh xohlagan kishilarga (savobini) yanada ko'paytirib beradi. Alloh (karami) keng va bilimdon zotdir” (Baqara surasi 261-oyat).
Alloh taolo O'z fazli bilan boy qilgan kishilar mollaridan muhtoj va kambag'allarga zakot, xayr ehson qilishlari – jamiyatda boy va faqir o'rtasida iliq munosabatlarni vujudga keltirish, Islom dinining naqadar insonparvar, mehr-muruvvatga targ'ib qiluvchi din ekanini namoyish qilish, qolaversa, zakot beruvchining molini poklab, yana ham ko'payishiga zamin tayyorlashdir.
Shu bois bu ulug' kunlarni g'animat bilib, savob va fazilatlaridan umidvor bo'lgan holda oilamiz, yaqinlarimiz, qo'ni-qo'shni va qarindoshlarimiz hollaridan xabar olishimiz darkor bo'ladi. Zero yaxshilikning ajri – faqat yaxshilikdir! Bunday ezgu ishlarimiz uchun xonadonimiz va yurtimizga Mehribon Parvardigorimiz fayzu futuh va barakotlarini ato etadi.
Qadrli yurtdoshlar! Hayit bu – xursandchilik, yaxshi kayfiyat va ezgu, savobli ishlardan iboratdir! Hayit namozini ado etgandan so'ng, birinchi o'rinda bizlarni dunyoga kelishimizga sababchi bo'lgan mehribon ota-onalarimiz, qarindosh-urug'larimiz hamda yoru-birodarlarimizni ziyorat qilamiz. Ulardan hol-ahvol so'rash va ko'ngillariga xursandchilik kiritishga harakat qilamiz. Ayrim sabablar bilan arazlashgan gina-kudratli kishilar ham bir-birlarini kechirsinlar, Alloh taoloning rahmatidan benasib bo'lmasinlar.
Bugun – musulmonlarga quvonch ulashiladigan kun! Shuning uchun bu ulug' kunlarni azaga, hafagarchilikka aylantirmaslik darkor. O'tganlarimizni eslash, ularni ruhlarini shod etib, duoyi hayrlar qilishimiz – yaxshi amal. Ammo bular Hayit bayramiga ta'sir qilmasligi zarur. Ayniqsa, hayit kunlari fotihaxonlik maqsadida xonama-xona yurishlarimizni qisqartirib, kishilarga ozor bermaydigan tarzda o'tkazsak, ma'qul bo'ladi.
Umuman, hayit kunlari karantin talablariga rioya etishni unutmasligimiz zarur. O'zini behol sezayotgan fuqarolar, ayniqsa, kovid alomatlarini his qilayotgan yurtdoshlarimizni uyda o'tirish, shifokorlarga murojaat qilish hamda jamoaviy tadbirlarda qatnashmaslikka chaqiramiz. Shuningdek, yoshi ulug' otaxon-onaxonlar bor oilalarda ziyoratlar davomida keksalarga koronavirus yuqtirib qo'yishni oldini olish bo'yicha qat'iy choralar ko'rib qo'yishimiz zarur.
Hurmatli azizlar! Ma'lumki, Shavvol oyi hijriy sananing uninchi oyi hisoblanadi. Bu oyda sog'ligi va imkoni bo'lgan kishi nafl ruzasini tutsa, Alloh taolo u bandaga ko'p ajru mukofotlarni berishini va'da qilgan. Bu haqda Payg'ambarimiz sallallohu alayhi vasallam bunday marhamat qilganlar:
مَنْ صَامَ رَمَضَانَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتًّا مِنْ شَوَّالٍ كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ
(رَوَاهُ الإمام مسلم عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)
ya'ni: “Kim Ramazon ro'zasini tutib, ketidan Shavvol oyidan olti kun ro'za tutsa, yil bo'yi ro'za tutgandek bo'ladi” (Imom Muslim rivoyatlari).
Demak, ushbu hadisi sharifga amal qilib, kishi Ramazon ro'zasini tutib, shavvolning olti kunida ro'za tutsa, bir yil davomida ro'za tutganlik savobini qozonar ekan.
Bu olti kunlik ro'zani Ramazon hayitining ertasidan boshlab tutish mumkin. Shuningdek Shavvol oyi davomida tutsa ham bo'ladi. Bu haqda “Zohiriyya” va “Hulosa” nomli fatvo kitoblarimizda aytib o'tilgan.
Azizlar! Endi hayit namozi qanday o'qilishi haqida suhbatlashamiz. Birinchi, niyat qilib namozga kirishiladi. Ya'ni “Ramazon hayiti namozini Qiblaga yuzlangan holda, imomga iqtido qilib, o'qishni niyat qildim” deb, “Allohu akbar”ni aytib quloq qoqiladi.
Keyin qo'lni qovushtirib, har kim ichida sano (Subhanakallohumma...) duosini o'qiydi. So'ngra imom qo'llarini quloqlariga ko'tarib, uch marta takbir aytadi. Jamoat ham uch marta takbir aytadi. Takbirlar orasida qo'llar bog'lanmaydi, yonga tashlanadi. To'rtinchi takbir aytilgach, qo'llar bog'lanadi, qiyom holida turiladi.
Keyin imom ichida “A'uzu”ni va “Bismillah”ni aytib, ovoz chiqarib “Fotiha” surasini va zam surani o'qiydi. Qavm jim eshitadi. Qiroatdan so'ng takbir aytib, ruku va sajdalar qilinib, ikkinchi rakatga turiladi.
Ikkinchi rakatda imom “Fotiha” surasi bilan zam sura o'qiydi. Qiroatdan so'ng rukuga bormay turib, xuddi birinchi rakatdagi kabi, imom va jamoat birgalikda uch marta takbir aytadilar. Takbirlar orasida qo'llarini bog'lamay, yonga tashlaydilar. Va to'rtinchi takbirni aytib, rukuga boradilar va sajda qiladilar. Sajdadan so'ng o'tirib, tashahhud, salovat va duo o'qib, salom berib, namozni tugatadilar.
Yana bir-bor barcha mo'min-musulmonlarni Ramazon Hayiti bilan samimiy muborakbod etamiz! Alloh taolodan yurtimiz hamisha obod, halqimiz tinch va ittifoqlikda yashashini, farovon bo'lishini so'rab duoi xayrlar qilamiz! Omin!
2021 yil Ramazon hayiti kuni va namozining vaqti
Muhtaram imom-domla! O'zbekiston musulmonlari idorasi joriy 2021 yil Ramazon hayiti (Iydul fitr)ning birinchi kuni 13 may (shavvol oyi 1 kuni) payshanba kuniga to'g'ri kelishi to'g'risidagi qarorini qabul qildi.
Shunga ko'ra, 2021 yil 13 may payshanba kuni Ramazon hayiti namozi Toshkent vaqti bilan soat 05:30 da, boshqa viloyatlarda namoz vaqtidagi tafovutni inobatga olib o'qiladi.
Alloh taolo Ramazon hayiti namozini barchamizdan qabul aylab, bu kunning sharofati bilan yurtimizni fayzu barakotga to'ldirsin! Omin!
Ramazon hayiti namozini viloyatlarda
o'qiladigan vaqtlari haqida
MA_''LUMOT
№ | Viloyat | Namoz vaqtlari |
1. | Andijon viloyati | 05:20 |
2. | Buxoro viloyati | 05:50 |
3. | Jizzax viloyati | 05:40 |
4. | Navoiy viloyati | 05:50 |
5. | Namangan viloyati | 05:20 |
6. | Samarqand viloyati | 05:40 |
7. | Sirdaryo viloyati | 05:35 |
8. | Surxondaryo viloyati | 05:40 |
9. | Toshkent viloyati | 05:35 |
10. | Toshkent shahri | 05:30 |
11. | Farg'ona viloyati | 05:20 |
12. | Horazm viloyati | 06:05 |
13. | Qashqadaryo viloyati | 05:45 |
14. | Qoraqolpog'iston Respublikasi | 06:10 |
Eslatma: Ushbu jadvalda ko'rsatilgan vaqtlar quyosh chiqqanidan keyin 15-20 daqiqalik farqni inobatga olib belgilandi.
Ayrim ilmsiz yoshlar eng nozik va qaltis masalalarni ko‘tarib, musulmonlar birligiga raxna solish bilan shug‘ullanmoqda. Dinda g‘uluvga ketib, g‘ayridinlar haqidagi oyat va hadislarni noto‘g‘ri talqin qilgan holda ularni musulmonlarni kofirga chiqarishga qurol qilmoqdalar. Bu juda ham xatarli va qaltis yo‘l. Bu yo‘lda ko‘pchilik toyilib, adashib ketgan. Shunday pallada yoshlarni xatarlardan ogoh etish har bir ziyoli, ma’rifatparvar insonning birlamchi vazifalari sirasiga kiradi.
“Takfir” tushunchasi “birovni kofirga chiqarish”, “kofir deb hisoblash” ma’nolarini anglatadi. Shariatimizda musulmon kishini aniq hujjat bo‘lmasdan “kofir” deb hukm qilish o‘ta xatarli bo‘lib, aslo mumkin emas.
Alloh taolo Qur’oni karimda bunday degan:
﴿ولا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً﴾
“...Sizga salom bergan kimsaga mo‘min emassan, demanglar” (Niso surasi, 94-oyat).
Demak, Alloh taolo bu oyati karimada shoshmashosharlik bilan birovning mo‘min emasligi haqida hukm chiqarishdan qaytarmoqda.
Shariatda musulmon insonni uning musulmon ekaniga qarshi dalil topilmagunicha musulmon deb hukm qilinadi. Mo‘min kishi iymon asoslarini ochiq inkor etishi yoki kufr kalimasini bilib turib, o‘zi xohlab talaffuz qilishi, Islomdagi qat’iy farz qilingan amallardan birini inkor qilishi yoki din shiorlaridan birini masxara qilishi bilan dindan chiqadi. Shunda ham darhol uning kofirligiga hukm chiqarilmaydi. Balki bu shar’iy masala bo‘lib, muftiy va qozilarning ishidir.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam “Laa ilaha illalloh, Muhammadur Rasululloh” deb turgan shaxsni kofirga chiqarish xatarini bir qancha hadislarida bayon qilganlar. Jumladan, Rasuli akram alayhissalom bunday dedilar:
ثَلاَثَةٌ مِنْ أَصْلِ الإِيمَانِ: الْكَفُّ عَمَّنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَلاَ نُكَفِّرُهُ بِذَنْبٍ وَلاَ نُخْرِجُهُ مِنَ الإِسْلاَمِ بِعَمَلٍ.
«Uch narsa iymonning aslidandir. “Laa ilaha illalloh” degan kimsaga tegmaslik, uni gunohi tufayli “kofir” demaymiz, amali tufayli Islomdan chiqarmaymiz» (Imom Abu Dovud rivoyati).
Ushbu hadisi sharifda musulmon kishi boshqa dindoshiga nisbatan qanday munosabatda bo‘lishi borasida aniq hukm berilmoqda. Ya’ni haqiqiy mo‘min boshqa birodarini gunohi tufayli kofirga chiqarmasligi, qilgan amali sababli unga “mo‘min emas” degan so‘zni aytmaslik lozimligi uqtirilmoqda.
Yana bir hadisi sharifda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday deganlar:
وَمَنْ قَذَفَ مُؤْمِناً بِكُفْرٍ فَهُوَ كَقَتْلِهِ.
“Kim mo‘min kishini kofirga chiqarsa, uni o‘ldirgandek (gunohkor) bo‘ladi” (Imom Buxoriy rivoyati).
Ushbu hadisga sharh yozgan ulamolarimiz: «Musulmonni o‘ldirgan qotil qancha gunoh olsa, musulmon insonni “kofir” deb hukm qilgan kimsa ham xuddi shunday gunohkor bo‘ladi», deganlar. Vaholanki, musulmonni o‘ldirish qanday gunoh ekani haqida Alloh taolo bunday marhamat qilgan:
﴿وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا﴾
“Kim bir mo‘minni qasdan o‘ldirsa, uning jazosi jahannamdir. Unda abadiy qolur. Unga Allohning g‘azabi va la’nati yog‘ilur. Va Alloh unga ulkan azobni tayyorlagandir” (Niso surasi, 93-oyat).
Kofirga chiqarishning xatari haqidagi mashhur hadisda Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam bunday deganlar:
أَيُّمَا امْرِئٍ قَالَ لأَخِيهِ: يَا كَافِر فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا إِنْ كَانَ كَمَا قَالَ وَإِلا رَجَعَتْ عَلَيْهِ.
«Agar kishi o‘z birodariga: “Ey kofir” desa, ikkisidan biri kofir bo‘ladi. Agar birodari haqiqatan ham kofir bo‘lsa, to‘g‘ri aytgan bo‘ladi, aks holda bu gapi kofir deguvchini o‘ziga qaytadi» (Imom Muslim rivoyati).
Shu ma’nodagi hadislarni yana ko‘plab keltirish mumkin. Ularning barchasida inson boshqa musulmonlarni kofirga chiqarishga shoshmasligi, ayblangan shaxs u aytganidek bo‘lmasa, o‘zi o‘sha sifatga doxil bo‘lib qolishi ta’kidlangan.
Rasulullohning ta’limlarini olgan sahobai kiromlar va ulardan keyingi ulamolarimiz ham musulmonni “kofir” deyishdan qattiq hazir bo‘lganlar. Chunki ular bu ishda katta gunoh borligi va bu gap o‘ziga qaytib qolishidan xabardor edilar.
Islom tarixidan ma’lumki, musulmonni gunohi sababli “kofir” deyishga birinchi bo‘lib jur’at etganlar xavorij firqasi bo‘ldi. Ular: “Mo‘min kishi gunoh ish qilsa, kofir bo‘ladi, Islomdan chiqadi”, dedi. Bora-bora xavorijlarning musulmonlarni kofirga chiqarishdan boshqa qiladigan ishlari qolmadi. Ularning shariatga zid bu ishlari musulmonlar orasida ixtilof va ziddiyatlarni chiqarib, qirg‘inbarot urushlarga, musulmonlarning qonlari to‘kilishiga olib keldi. Ulamolarimiz xavorijlarchalik Islomga katta zarar yetkazgan firqa bo‘lmaganini ta’kidlaydilar.
Afsuski, hozirgi kunda ham xavorijlarning g‘oyaviy izdoshlari chiqib turibdi. Zamonamiz xavorijlari ham qadimgi maslakdoshlaridan “o‘rnak” olib, fitna-fasod qilmoqdalar. Bularning ham, o‘tmishdagi maslakdoshlari kabi, musulmonlarni ayblashdan boshqa “g‘am”lari yo‘q. Bular iloji boricha ko‘proq musulmonni gunohi sababli kofirga chiqarishni o‘zlarining bosh vazifalari deb biladilar.
Ayni paytda bular ijtimoiy tarmoqlardan foydalangan holda davlat rahbarlaridan boshlab, o‘zlariga hamfikr bo‘lmagan har bir musulmonni osongina kofirga chiqaradilar. Ularning soxta fatvolarida hozirda musulmonman deb yurganlarning ko‘pchiligi mushrik va kofir bo‘lib ketgan, deyiladi (Alloh asrasin!). Ularning bu soxta “fatvosi”ning puch ekaniga Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning yuqorida zikri kelgan hadislaridagi: “Musulmonni gunohi tufayli kofir demaymiz”, degan qoidaning o‘zi kifoya qiladi.
Boshqa bir hadisi sharifda Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam aytadilar: “Kim biz o‘qigan namozni o‘qisa, qiblamizga yuzlansa, biz so‘ygan narsalardan yesa, u musulmondir. Bizga nima huquq bo‘lsa, unga ham shu huquq va bizga nima majburiyat bo‘lsa, unga ham shu narsa majburiyatdir” (Imom Buxoriy, Imom Muslim rivoyati).
Mashhur sahoba Jobir ibn Abdulloh roziyallohu anhudan bu masala borasida so‘raldi: «“Gunohlardan birortasini kufr, shirk yoki nifoq deb bilarmidinglar? U: “Alloh saqlasin! Biz gunoh qilgan kishini gunohkor mo‘min deb bilamiz”, dedi» (“Majma’uz zavoid va manbaul favoid”).
Ahli sunna val jamoa e’tiqodiga ko‘ra, barcha ulamolar bir ovozdan harom ish qilgan kishi, modomiki uni halol sanamas ekan, kofirga chiqarilmaydi, balki fosiq, gunohkor bo‘ladi, deydilar.
Qolaversa, mazhabboshimiz Imomi A’zam rahmatullohi alayh “Fiqhul akbar” kitobida bunday degan:
وَلاَ نُكَفِّرُ مُسْلِمًا بِذَنْبٍ مِنَ الذُّنُوبِ وَاِنْ كَانَتْ كَبِيْرَةً اِذَا لَمْ يَسْتَحِلَّهَا.
“Musulmon kishi katta gunohlardan birini qilsa ham, modomiki o‘shani halol sanamasa, kofirga chiqarmaymiz”.
Buyuk muhaddis olim Abu Ja’far Tahoviy Hanafiy “Aqidatu-Tahoviya” asarida bunday deganlar: “Qibla ahllarining birontasini gunohi sababli, modomiki uni halol sanamas ekan, kofirga chiqarmaymiz”.
Bu masalada Mulla Ali Qoriy rahmatullohi alayh bunday deganlar:
قَالَ عُلَمَاؤُنَا: إِذَا وُجِدَ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ وَجْهًا تُشِيْرُ إِلَى تَكْفِيْرِ مُسْلِمٍ وَوَجْهٌ وَاحِدٌ إِلَى إِبْقَائِهِ عَلَى إِسْلاَمِهِ
فَيَنْبَغِي لِلْمُفْتِي وَالْقَاضِي أَنْ يَعْمَلاَ بِذَلِكَ الْوَجْهِ.
Ulamolarimiz aytadilar: “Agar (biror so‘z yoki ish ustida) musulmonni kofir deyishga dalolat qiladigan to‘qson to‘qqizta dalil bo‘lsa-yu, musulmon deb bilishga dalolat qiluvchi birgina dalil bo‘lsa, muftiy va qozilar uchun o‘sha bitta dalilni olish lozim bo‘ladi” (“Sharhush shifo”).
Ammo hozirgi kundagi adashgan kimsalar bu masalada: “Mo‘min deyish uchun to‘qson to‘qqizta dalil bo‘lsa-yu, kofir deyish uchun birgina dalil bo‘lsa, to‘qson to‘qqiztasini chetga surib qo‘yib, o‘sha bir dalilni olish kerak”, deyishgacha borib yetdilar. Bu esa barcha ahli sunna ulamolarimizning tutgan yo‘llariga butunlay ziddir.
Hozirgi kundagi musulmonlarni kofirga chiqaruvchilarning asosiy xatolari – dinni puxta bilmaslik, oyat-hadislarni yengil-yelpi tushunish, mo‘tabar mujtahid ulamolar, mufassirlar va hadislarga sharh yozgan buyuk olimlarning so‘zlarini bilmasliklari yoki bilsalar ham, e’tiborga olmasliklaridir. Misol uchun ayrim johil toifalar
﴿فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ﴾
“Bas, Meni eslangiz, sizni eslarman. Va Menga shukr qilingiz, kufr qilmangiz” (Baqara surasi, 152) oyatidagi وَلَا تَكْفُرُونِ degan joyini “Menga kofir bo‘lmanglar” deb tafsir qilishadi. Ya’ni, gapni kofirlikka buradilar.
Vaholanki, biror mufassir bu so‘zni “kufr” deb tafsir qilmagan, balki, “noshukrlik” deb tafsir qilganlar. Masalan, Imom Qurtubiy buni shunday tafsir qilgan: فَالْكُفْرُ هُنَا سَتْرُ النِّعْمَةِ ya’ni, “bu joydagi “kufr” so‘zi Alloh bergan ne’matni yashirish – noshukrlik qilishdir”, degan.
Bunday misollarni Qur’oni karim va hadisi shariflardan ko‘plab keltirish mumkin.
Shunday ekan, Qur’oni karimda yoki hadisi shariflarda “kufr” so‘zi yoki unga o‘zakdosh kalimalar kelganda, undan faqat kofirlik nazarda tutilgan deb tushunmasdan, balki mo‘tabar mufassir va muhaddis ulamolarimizning tafsir va sharhlariga qarab xulosa chiqarishimiz shart bo‘ladi.
Xulosa o‘rnida shuni aytish mumkinki, musulmonni kofirga chiqarishga hech kimning haqqi yo‘q. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam, sahobai kiromlar, tobeinlar va ularga ergashgan ulamolarimiz gunohkor musulmonlarni murtad yoki kofirga chiqarmaganlar.
Shunday ekan, musulmon shaxs o‘zini sunnatga hamda salafi solihlar yo‘liga ergashishini da’vo qilar ekan ularning yo‘lini mahkam tutishi lozim.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi