بسم الله الرحمن الرحيم
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَم، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِهِ الأَكْرَم وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ اَمَّا بَعْدُ
RAMAZON HAYITINGIZ MUBORAK BO'LSIN!
Muhtaram jamoat! Alloh taolo muborak Ramazon oyida ojizona bajargan ibodatlarimizni qabul qilsin. O'zining ibodatiga tavfiq bergani uchun Rabbimiz Allohga beadad hamdu sanolarimiz bo'lsin!
Bugun Islom dinimizdagi katta bayramlardan biri – Iydul-fitr kuni. Bu vaqt – benihoya xursandchilik, Alloh taoloning fazli-marhamati bilan gunohlar kechiriladigan fursatdir.
Bu yil Ramazon kechalarida o'qilgan tarovehlar, xatmi Qur'onlar juda fayzli o'tdi. Mo'min-musulmonlar Qur'oni karimni boshidan-oxirigacha to'liq tinglash baxtiga muyassar bo'ldilar. Vaholanki, o'tgan yillar pandemiya sababli bu ne'matlarga eta olmagan edik. Allohga beadad shukrki, joriy yili pandemiya sharoitida bo'lsa ham, karantin qoidalariga qat'iy amal qilib, tarovih namozlarini ado qilish, xatmi Qur'onlarni amalga oshirish imkoniyatiga ega bo'ldik. Halqimizning tartibli, mas'uliyatli ekani yana bir bor isbotini topdi. Hatmi Qur'onlar chiroyli tartib bilan nihoyasiga etdi. Ulamolarimiz va imom-xatiblarimiz namozxonlarga o'zlarining va'z-nasihatlarini bu oyda ko'proq qilishga harakat qildilar.
Hullas, bu muborak oyni o'ziga yarasha hurmat va ehtirom bilan ko'ngildagidek kutib olib, risoladagidek kuzatishga muvaffaq bo'ldik, inshaalloh.
Mana shunday xursandchilik kunlarga eson-omon, xotirjamlikda etib kelganimiz uchun Alloh taologa shukronalar aytamiz. Zero Parvardigorimiz shukr qiluvchi bandalariga ne'matlarini ziyoda qiladi, noshukrlikning esa oxiri juda yomondir. Bu haqda Qur'oni karimda shunday deyiladi:
وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ
ya'ni: “Yana Rabbingiz e'lon qilgan (bu so'zlar)ni eslangiz: «Qasamki, agar (bergan ne'matlarimga) shukr qilsangiz, albatta, (ularni yanada) ziyoda qilurman. Bordi-yu, noshukrchilik qilsangiz, albatta, azobim (ham) juda qattiqdir” (Ibrohim surasi 7-oyat).
Garchi ushbu oyatda shukr qilish va noshukrlik oqibatlari aytilgan bo'lib, uning hukmi to Qiyomatga qadar keladigan barcha insonlarga tegishlidir. Shukr qilish o'z-o'zidan bo'lmaydi, balki o'zidagi moddiy va ma'naviy ne'matlar haqida ko'p mulohaza qilish, ular berilgan taqdirda qanday holatda bo'lishini tasavvur etish, o'zidan qashshoqroq, qiynalganroq kishilarni yodga keltirish insonni o'zidagi ne'matlar uchun Allohga shukr qilishga undaydi. Natijada ne'matning yanada ziyoda bo'lishiga sabab bo'ladi. Va aksincha, noshukrlik, nonko'rlik kabi holatlar in'om etuvchida nafrat va g'azab paydo bo'lishiga olib keladi. Natijada bergan ne'matlarini qaytarib olish yoki boshqa ofat yoxud musibatlarga duchor qilish yo'li bilan jazolashi mumkin bo'lib qoladi.
Noshukrlik insonlararo munosabatlarda ham o'zining salbiy natijalarini beradi. Yaxshilikni qadrlab, imkoni bo'lsa, qaytarish – aynan olijanoblikdir. (Shayx Abdulaziz Mansur).
Boshqa oyati karimada shunday deyiladi:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
ya'ni: “Ey, imon keltirganlar! Allohgagina ibodat qiluvchi bo'lsangiz, sizlarga Biz rizq qilib bergan pokiza narsalardan eb, Unga shukr qilingiz!” (Baqara surasi 172-oyat)
Bizga berilayotgan yaxshiliklarga imkonimiz boricha yaxshilik, solih amallar bilan javob qaytarmog'imiz lozim bo'ladi. Payg'ambarimiz sallallohu alayhi va sallam ham bu ma'noni ta'kidlab, aytadilar:
مَنْ لَمْ يَشْكُرِ النَّاسَ لَمْ يَشْكُرِ اللهَ
(رَوَاهُ الإمام التِّرْمِذِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضْيَ الله عَنْهُ)
ya'ni:“Odamlardan minnatdor bo'lmaydigan kishi, Allohga ham shukr qilmaydi” (Imom Termiziy rivoyatlari).
Aziz yurtdoshlar! Yurt tinchligi va farovonligi – katta ne'matlardan biridir. Mana shunday yurtda din-diyonat, fan va ilm-ma'rifat, iqtisodiy hayot rivojlanadi. Halqimiz bekorga: “Bir kun urush bo'lgan joydan qirq kun baraka ketadi” – demagan. Notinchlik, urush-janjal bo'lgan yurtlarda jamiyat hayotini qayta mo''tadil holatga keltirish uchun uzoq yillar talab qilinadi va urush-janjalning asoratlari ko'p muddatga cho'ziladi. Shunday ekan tinchlik ishiga hamma o'z hissasini qo'shishi – zimmasidagi burchdir. Buning uchun har bir kishi o'ziga loyiq halol kasb qilishi bilan birga, oilasi, jamiyat va vatani oldidagi burchlarini vijdonan bajarishi kerak.
Zero, barchamiz yurt tinchligiga rahna soladigan har qanday fitnalardan saqlanishimiz va yurt tinchligini dadil himoya qilishimiz shart. Yurt tashqarisidan yoki ichimizdan chiqib, xalq bilan davlatni qarama-qarshi qo'ymoqchi bo'lgan, o'rtaga sovuqchilik, o'zaro ishonchsizlik solmoqchi bo'lganlarga hech ham yon bermasligimiz kerak. Yaqinda ikki qo'shni mamlakat o'rtasida ro'y bergan fojiali voqealar, chegaradosh Afg'oniston mamlakati hududida kun sayin ro'y berayotgan, hatto yosh go'daklarning o'limiga sabab bo'layotgan terrorchilik harakatlari barchamizga achchiq saboq bo'lishi kerak. Doim Vatanimiz va odamlarga foydali kishi bo'lishga harakat qilishimiz lozim.
Shunday ekan, yon-atrofimizda kechayotgan, jamiyatimiz barqarorligi va taqdiri uchun muhim bo'lgan ijtimoiy-siyosiy jarayonlarga beparvo va loqayd bo'lmasligimiz, yurtimizda hukm surayotgan tinchlik-osoyishtalikni avaylab-asrashda barchamiz g'ayrat qilishimiz darkor.
Hadisi sharifda shunday deyiladi:
أَحَبُّ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ أَنْفَعُهُمْ لِلنَّاسِ، وَأَحَبُّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ سُرُورٌ تُدْخِلُهُ عَلَى مُسْلِمٍ، أَوْ تَكْشِفُ عَنْهُ كُرْبَةً، أَوْ تَطْرُدُ عَنْهُ جُوعًا، أَوْ تَقْضِي عَنْهُ دَيْنًا، وَلأَنْ أَمْشِيَ مَعَ أَخٍ لِي فِي حَاجَةٍ، أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَعْتَكِفَ فِي الْمَسْجِدِ شَهْرًا، وَمَنْ كَفَّ غَضَبَهُ سَتَرَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ، وَمَنْ كَتَمَ غَيْظَهُ، وَلَوْ شَاءَ أَنْ يُمْضِيَهُ أَمْضَاهُ، مَلأَ اللَّهُ قَلْبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ رِضًا، وَمَنْ مَشَى مَعَ أَخِيهِ فِي حَاجَةٍ حَتَّى يُثْبِتَهَا، أَثْبَتَ اللَّهُ قَدَمَيْهِ يَوْمَ تَزُولُ الأَقْدَامُ، وَإِنَّ سُوءَ الْخُلُقِ يُفْسِدُ الْعَمَلَ، كَمَا يُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ
(رواه الامام الطبراني في الكبير، والامام ابن أبي الدنيا)
ya'ni: “Odamlarning Alloh taologa eng sevimlisi – odamlarga eng foydasi ko'p teguvchisidir. Amallarning Alloh taologa eng sevimlisi – bir musulmonning qalbiga kiritadigan xursandchiligingiz yoki uni biror g'amini ketkazishingiz, yo uning nomidan qarzini ado qilishingiz, yo uni to'ydirishingizdir. Musulmon birodarimning hojatini ravo qilish uchun u bilan yurishim – masjidda bir oy e'tikof o'tirishimdan ko'ra menga sevimliroqdir. Kim g'azabini tiysa, Alloh taolo uning aybini yashiradi. Kim g'azabini sochishga qodir bo'la turib ham g'azabini yutsa, Alloh taolo Qiyomat kuni uning qalbini rozilik bilan to'ldiradi. Kim birodarining hojatini ravo qilish uchun, uning hojati ravo bo'lguncha birga yursa, Alloh taolo qadamlar toyiladigan Kunda uning qadamini sobit-mustahkam qiladi. Sirka asalni buzgani kabi yomon xulq amalni buzadi” (Imom Tabaroniy va Imom Ibn Abud-dunya rivoyat qilishgan).
Insondagi shukronalik qanoat va sabr kabi sifatlar bilan kamoliga etadi. Chunki odam har qancha ne'matlar va yutuqlarga erishmasin, qanoatli bo'lmas ekan, noshukrlikdan qutula olmaydi. Sabr-toqatli bo'lmas ekan, yaxshi kunlarga eta olmaydi. Oyati karimada sabr haqida shunday deyiladi:
إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
ya'ni: “...Darhaqiqat, kimki Allohdan qo'rqib, sabr qilsa, albatta, Alloh ezgu ish qiluvchilarning mukofotini zoye qilmagay” (Yusuf surasi 90-oyat).
Payg'ambarimiz alayhissalom qanoat haqida shunday deganlar:
قَدْ أَفْلَحَ مَن أَسْلَمَ، وَرُزِقَ كَفَافًا، وَقَنَّعَهُ اللَّهُ
(رواه الامامُ مسلم عن عبد الله بن عمرو)
ya'ni: “Musulmon bo'lgan, etarli rizq bilan nasibalangan va Alloh unga qanoat bergan kishi najot topibdi” (Imom Muslim rivoyatlari).
Azizlar! Ma'lumki, Yurtboshimiz tomonidan 2021 yil “Yoshlarni qo'llab-quvvatlash va aholi salomatligini mustahkamlash yili” deb e'lon qilindi. Har qanday jamiyat taraqqiyotida uning kelajagi bo'lmish yosh avlodning har jihatdan sog'lom va barkamol bo'lib voyaga etishi muhim hisoblanadi. Muborak hadisi sharifda “Hech bir ota o'z farzandiga chiroyli xulqu-odobdan buyukroq meros bera olmaydi”, deyiladi (Imom Buxoriy “Al-Adab al-mufrad” asari).
Yoshlarimiz jamiyatda o'ziga munosib o'rinni egallagach, Vataniga sodiq, elu xalqining xizmatiga tayyor, vijdonli va diyonatli bo'lishini, farzand o'stirgan har bir ota-ona albatta niyat qiladi. Ana shu orzu ko'rsatma va irshodlarga amal qilish – baxt-saodat garovidir. Demak, ota-onalar va ustozlar yosh farzandlarga odob-ahloq, ilm va kasb hunarlarni mukammal o'rgatib qiziqtirishlari lozim. Shu nuqtai nazardan, bugungi kunda mamlakatimizda iste'dodli yoshlarni qo'llab-quvvatlash maqsadida Prezident maktablari, Temurbeklar maktabi, ijod va ixtisoslashtirilgan maktablar ochish, yoshlarni qo'llab-quvvatlash borasida ulkan ishlar amalga oshirilmoqda.
Shuningdek, muqaddas dinimiz ta'limotlarida inson salomatligiga sabab bo'luvchi narsalarga buyurilgan va o'z navbatida salomatlikka zarar etkazuvchi har qanday ishlardan qaytarilgandir. Hususan, sog'liqqa zarur beruvchi barcha amallar oyati karima bilan ochiqdan-ochiq harom qilingan. Payg'ambarimiz alayhissalom va U Zotning sahobalari bu borada ummatga chiroyli o'rnak bo'lishgan. Darhaqiqat, xalqimiz “Sog'lom tanda – sog' aql” deb bejiz aytmagan. Albatta, insonning tani sog'lom bulsa, bor kuch-quvvatini, vaqtini va molini ilm o'rganishga va o'rgatishga sarf qiladi. Farzandlarimizni yoshligidan sog'lom turmush tarziga o'rgatib, shunga muvofiq tarzda hayot kechirishga odatlantirish – biz ota-onalarning burchimizdir.
Hurmatli jamoa! Ramazon oyi – xayru saxovat oyidir! Islom dinimiz nazdida “xayru saxovat” deganda, albatta, birinchi galda “muhtojlarga yordam berish” tushuniladi. Bu borada Alloh taolo quyidagicha marhamat qiladi:
مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِئَةُ حَبَّةٍ
وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
ya'ni: “Alloh yo'lida mollarini ehson qiluvchilar (savobining) misoli go'yo bir donga o'xshaydiki, u har bir boshog'ida yuztadan doni bo'lgan ettita boshoqni undirib chiqaradi. Alloh xohlagan kishilarga (savobini) yanada ko'paytirib beradi. Alloh (karami) keng va bilimdon zotdir” (Baqara surasi 261-oyat).
Alloh taolo O'z fazli bilan boy qilgan kishilar mollaridan muhtoj va kambag'allarga zakot, xayr ehson qilishlari – jamiyatda boy va faqir o'rtasida iliq munosabatlarni vujudga keltirish, Islom dinining naqadar insonparvar, mehr-muruvvatga targ'ib qiluvchi din ekanini namoyish qilish, qolaversa, zakot beruvchining molini poklab, yana ham ko'payishiga zamin tayyorlashdir.
Shu bois bu ulug' kunlarni g'animat bilib, savob va fazilatlaridan umidvor bo'lgan holda oilamiz, yaqinlarimiz, qo'ni-qo'shni va qarindoshlarimiz hollaridan xabar olishimiz darkor bo'ladi. Zero yaxshilikning ajri – faqat yaxshilikdir! Bunday ezgu ishlarimiz uchun xonadonimiz va yurtimizga Mehribon Parvardigorimiz fayzu futuh va barakotlarini ato etadi.
Qadrli yurtdoshlar! Hayit bu – xursandchilik, yaxshi kayfiyat va ezgu, savobli ishlardan iboratdir! Hayit namozini ado etgandan so'ng, birinchi o'rinda bizlarni dunyoga kelishimizga sababchi bo'lgan mehribon ota-onalarimiz, qarindosh-urug'larimiz hamda yoru-birodarlarimizni ziyorat qilamiz. Ulardan hol-ahvol so'rash va ko'ngillariga xursandchilik kiritishga harakat qilamiz. Ayrim sabablar bilan arazlashgan gina-kudratli kishilar ham bir-birlarini kechirsinlar, Alloh taoloning rahmatidan benasib bo'lmasinlar.
Bugun – musulmonlarga quvonch ulashiladigan kun! Shuning uchun bu ulug' kunlarni azaga, hafagarchilikka aylantirmaslik darkor. O'tganlarimizni eslash, ularni ruhlarini shod etib, duoyi hayrlar qilishimiz – yaxshi amal. Ammo bular Hayit bayramiga ta'sir qilmasligi zarur. Ayniqsa, hayit kunlari fotihaxonlik maqsadida xonama-xona yurishlarimizni qisqartirib, kishilarga ozor bermaydigan tarzda o'tkazsak, ma'qul bo'ladi.
Umuman, hayit kunlari karantin talablariga rioya etishni unutmasligimiz zarur. O'zini behol sezayotgan fuqarolar, ayniqsa, kovid alomatlarini his qilayotgan yurtdoshlarimizni uyda o'tirish, shifokorlarga murojaat qilish hamda jamoaviy tadbirlarda qatnashmaslikka chaqiramiz. Shuningdek, yoshi ulug' otaxon-onaxonlar bor oilalarda ziyoratlar davomida keksalarga koronavirus yuqtirib qo'yishni oldini olish bo'yicha qat'iy choralar ko'rib qo'yishimiz zarur.
Hurmatli azizlar! Ma'lumki, Shavvol oyi hijriy sananing uninchi oyi hisoblanadi. Bu oyda sog'ligi va imkoni bo'lgan kishi nafl ruzasini tutsa, Alloh taolo u bandaga ko'p ajru mukofotlarni berishini va'da qilgan. Bu haqda Payg'ambarimiz sallallohu alayhi vasallam bunday marhamat qilganlar:
مَنْ صَامَ رَمَضَانَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتًّا مِنْ شَوَّالٍ كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ
(رَوَاهُ الإمام مسلم عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)
ya'ni: “Kim Ramazon ro'zasini tutib, ketidan Shavvol oyidan olti kun ro'za tutsa, yil bo'yi ro'za tutgandek bo'ladi” (Imom Muslim rivoyatlari).
Demak, ushbu hadisi sharifga amal qilib, kishi Ramazon ro'zasini tutib, shavvolning olti kunida ro'za tutsa, bir yil davomida ro'za tutganlik savobini qozonar ekan.
Bu olti kunlik ro'zani Ramazon hayitining ertasidan boshlab tutish mumkin. Shuningdek Shavvol oyi davomida tutsa ham bo'ladi. Bu haqda “Zohiriyya” va “Hulosa” nomli fatvo kitoblarimizda aytib o'tilgan.
Azizlar! Endi hayit namozi qanday o'qilishi haqida suhbatlashamiz. Birinchi, niyat qilib namozga kirishiladi. Ya'ni “Ramazon hayiti namozini Qiblaga yuzlangan holda, imomga iqtido qilib, o'qishni niyat qildim” deb, “Allohu akbar”ni aytib quloq qoqiladi.
Keyin qo'lni qovushtirib, har kim ichida sano (Subhanakallohumma...) duosini o'qiydi. So'ngra imom qo'llarini quloqlariga ko'tarib, uch marta takbir aytadi. Jamoat ham uch marta takbir aytadi. Takbirlar orasida qo'llar bog'lanmaydi, yonga tashlanadi. To'rtinchi takbir aytilgach, qo'llar bog'lanadi, qiyom holida turiladi.
Keyin imom ichida “A'uzu”ni va “Bismillah”ni aytib, ovoz chiqarib “Fotiha” surasini va zam surani o'qiydi. Qavm jim eshitadi. Qiroatdan so'ng takbir aytib, ruku va sajdalar qilinib, ikkinchi rakatga turiladi.
Ikkinchi rakatda imom “Fotiha” surasi bilan zam sura o'qiydi. Qiroatdan so'ng rukuga bormay turib, xuddi birinchi rakatdagi kabi, imom va jamoat birgalikda uch marta takbir aytadilar. Takbirlar orasida qo'llarini bog'lamay, yonga tashlaydilar. Va to'rtinchi takbirni aytib, rukuga boradilar va sajda qiladilar. Sajdadan so'ng o'tirib, tashahhud, salovat va duo o'qib, salom berib, namozni tugatadilar.
Yana bir-bor barcha mo'min-musulmonlarni Ramazon Hayiti bilan samimiy muborakbod etamiz! Alloh taolodan yurtimiz hamisha obod, halqimiz tinch va ittifoqlikda yashashini, farovon bo'lishini so'rab duoi xayrlar qilamiz! Omin!
2021 yil Ramazon hayiti kuni va namozining vaqti
Muhtaram imom-domla! O'zbekiston musulmonlari idorasi joriy 2021 yil Ramazon hayiti (Iydul fitr)ning birinchi kuni 13 may (shavvol oyi 1 kuni) payshanba kuniga to'g'ri kelishi to'g'risidagi qarorini qabul qildi.
Shunga ko'ra, 2021 yil 13 may payshanba kuni Ramazon hayiti namozi Toshkent vaqti bilan soat 05:30 da, boshqa viloyatlarda namoz vaqtidagi tafovutni inobatga olib o'qiladi.
Alloh taolo Ramazon hayiti namozini barchamizdan qabul aylab, bu kunning sharofati bilan yurtimizni fayzu barakotga to'ldirsin! Omin!
Ramazon hayiti namozini viloyatlarda
o'qiladigan vaqtlari haqida
MA_''LUMOT
№ | Viloyat | Namoz vaqtlari |
1. | Andijon viloyati | 05:20 |
2. | Buxoro viloyati | 05:50 |
3. | Jizzax viloyati | 05:40 |
4. | Navoiy viloyati | 05:50 |
5. | Namangan viloyati | 05:20 |
6. | Samarqand viloyati | 05:40 |
7. | Sirdaryo viloyati | 05:35 |
8. | Surxondaryo viloyati | 05:40 |
9. | Toshkent viloyati | 05:35 |
10. | Toshkent shahri | 05:30 |
11. | Farg'ona viloyati | 05:20 |
12. | Horazm viloyati | 06:05 |
13. | Qashqadaryo viloyati | 05:45 |
14. | Qoraqolpog'iston Respublikasi | 06:10 |
Eslatma: Ushbu jadvalda ko'rsatilgan vaqtlar quyosh chiqqanidan keyin 15-20 daqiqalik farqni inobatga olib belgilandi.
Rabbining elchisi ekanini tasdiqlash uchun har payg‘ambarga ham xos kitob nozil bo‘lishi shart emas
Olimlar payg‘ambarni bunday ta’riflagan: «Payg‘ambar – shariat vahiy qilingan inson». Demak, payg‘ambarlik Alloh taoloning O‘zi bandalari orasidan tanlab olgan zotga vahiy nozil qilishi orqali yuzaga chiqadi. Alohida kitob tushishi payg‘ambarlik shartlariga kirmaydi. Bunga quyidagi dalillar dalolat bo‘ladi.
1. Payg‘ambarlik xabari vahiy orqali yetkaziladi. Alloh taolo biror bandasini payg‘ambarlik yo elchilikka tanlar ekan, unga saylanganini bildirib qo‘yadi. Bu bildirish nubuvvat va risolatning asosi bo‘lgan vahiyning bir turidir. Undan keyin Alloh taolo o‘sha payg‘ambarga kitob nozil qilishi ham, qilmasligi ham mumkin.
Nubuvvat xabari ba’zan kitob tushishi bilan boshlanadi. Masalan, Muhammad sollallohu alayhi vasallamga ilk vahiy bo‘lib Alaq surasining «Yaratgan Zot bo‘lmish Parvardigoringiz nomi bilan o‘qing!» oyati nozil qilingan. Biroq payg‘ambarlik ko‘pincha kitob tushishidan boshqa yo‘llar bilan boshlangan va aksar payg‘ambarlarda shunday bo‘lgan.
2. Nubuvvatning tasdig‘i payg‘ambarning so‘zlari va u keltiradigan mo‘jizalarga bog‘liq. Alloh taolo tanlagan bandasiga payg‘ambarlik berganidan keyin odamlar orasida bu nubuvvat va risolatning haqiqiyligi faqat ikki hodisa bilan sobit bo‘ladi:
Birinchisi: Payg‘ambar o‘z ummatiga: «Alloh taolo meni sizlarga payg‘ambar va elchi qilib yubordi», deb e’lon qiladi.
Ikkinchisi: Alloh taolo ushbu da’voni tasdiqlash uchun o‘sha zot orqali mo‘jiza ko‘rsatadi.
Payg‘ambarning «Men Allohning elchisiman, Alloh meni sizlarga nabiy qilib yubordi» degan so‘zlari tilovat qilinmaydigan vahiy (ya’ni, muqaddas kitobning bir qismi) bo‘lib, payg‘ambarlikning, elchilikning, shariat va dinga oid barcha hukmlarning haqligini e’tirof etish mana shu so‘zning tasdig‘iga tayanadi.
3. Kitobning ilohiyligi g‘ayri matluv (tilovat qilinmaydigan) vahiy bilan tasdiqlanadi: Alloh taolo biror elchisiga kitob nozil qilganida, u payg‘ambarga tushishi hamono «Allohning huzuridan tushgan kitob» bo‘lib qolmaydi, ya’ni odamlar buni birdan bila qolmaydi. Bu kalom Alloh taoloning huzuridan tushganini sobit qilish elchining «Bu kitob Alloh taoloning huzuridan nozil qilingandir» degan so‘zlari orqali amalga oshadi.
Demak, rasullarning bu guvohligi Alloh taolo ularga bildirgan tilovat qilinmaydigan vahiydir. Kitob ko‘rinishidagi tilovat qilinadigan vahiyning haqligi mana shu tilovat qilinmaydigan vahiy ustiga bino bo‘ladi.
4. Agar payg‘ambarlik faqat kitob tushishi bilan amalga oshadi, deb hisoblansa, unda o‘ziga kitob nozil qilinmagan barcha haq payg‘ambarlarning nubuvvati botil bo‘lib qolgan bo‘lardi. Shuningdek, bunday payg‘ambar minglab mo‘jizalar ko‘rsatib, rostgo‘yligiga minglab dalillar keltirsa ham, hech kim unga imon keltirishga majbur bo‘lmas va bu gunoh sanalmas edi.
Vaholanki, Alloh taolo alohida kitob tushirmasdan minglab payg‘ambarlar yuborgani barchaga ma’lum va ijmo’ qilingan (barcha ulamolar bir ovozdan tasdiqlagan, haq deb ittifoq qilgan) haqiqatdir. Alloh u zotlarga yo tilovat qilinmaydigan vahiy orqali bildirilgan hukmlarga amal qilishni, yo o‘zidan oldingi payg‘ambarlarning kitobiga muvofiq ish tutishni buyurgan. Masalan, Muso alayhissalomdan keyin Bani Isroilga yuborilgan payg‘ambarlar Tavrotga amal qilinishiga mas’ul edi. Alloh taolo Iso alayhissalom haqida bunday deydi: «Iso ibn Maryam: «Ey Bani Isroil, albatta, men o‘zimdan oldin kelgan Tavrotni tasdiqlovchi va mendan keyin keluvchi Ahmad ismli Rasulning bashoratini beruvchi, Alloh sizlarga yuborgan Payg‘ambarman», deganini eslang. (Ahmad) ularga haq bilan kelgan vaqtda esa, “bu ochiq-oydin sehrdir” dedilar» [Sof surasi, 6-oyat].
Iso alayhissalomga ham Bani Isroilning boshqa payg‘ambarlari kabi Tavrot hukmlariga amal qilish buyurilgan edi. Payg‘ambarlarga kitob tushmagan bo‘lsa-da, ularni yolg‘onchiga chiqargan qavmlarni Alloh taolo turli azoblarga mubtalo qildi va bu jazolarning bir qismini Qur’oni karimda bayon etib ham o‘tdi.
5. Kitoblar va sahifalar faqatgina ba’zi payg‘ambarlar va nabiylarga nozil qilingani, ularning aksariyatiga esa hech qanday kitob ham, sahifa ham tushmagani ijmo’ qilingan haqiqatdir. Ularga faqat vahiyning o‘zi – kitobsiz, sahifasiz – nozil qilingan. Shu bilan payg‘ambarligi mukammal, nubuvvati sobit bo‘lgach, ular yuborilgan qavmlar uchun hujjat-dalil tayyor holatga kelgan va endi odamlar imon keltirish va ergashishga majbur bo‘lgan.
6. Mana Bu qissa Shuaro, Naml, Qasas, Toha va Noziot suralarida bayon qilingan bo‘lib, voqealar Muso alayhissalomga Tavrot nozil qilinishidan oldin yuz bergan. Alloh taolo ushbu qissada Musoning bir qibtiyni (qibtiylar – qadimgi Mirs xalqi) o‘ldirib qo‘ygani sababli Fir’avn va uning qavmidan qochib, Misrdan chiqib ketganini, Madyan tomon yo‘l olganini va u yerdagi solih kishining qiziga uylanganini zikr qiladi. Keyin u ahli ayoli bilan Misrga qaytayotganda Tur tog‘i tomonida bir olovni ko‘rib qoladi. Alloh taolo aytadi: «Bas, u(olov)ga kelganida, nido qilindi: «Ey Muso! Albatta, Men O‘zim sening Rabbingdirman. Kavushlaringni yech. Chunki sen muqaddas Tuvo vodiysidasan. Men seni ixtiyor qilib oldim. Vahiy qilinadigan narsaga quloq os. Albatta, Men, O‘zim, Allohdirman. Mendan o‘zga iloh yo‘q. Bas, Menga ibodat qil va meni zikr etish uchun namozni to‘kis ado et» [Toha surasi, 11-14-oyatlar].
Alloh azza va jalla unga payg‘ambar ekanini xabar qildi va unga vahiy qilinayotgan narsaga quloq tutishni, ibodat qilish va namozni ado etishni buyurdi. So‘ng Haq taolo ikki mo‘jiza bo‘lishi uchun unga qo‘lidagi asoni tashlashni, keyin esa qo‘lini qo‘yniga qo‘yishni buyurdi. Shundan keyin buyuk Zot unga Fir’avn huzuriga borishni amr etdi: «Biz senga buyuk mo‘jizalarimizni ko‘rsatish uchun (shunday qildik). Fir’avnga bor, albatta u tug‘yonga ketdi», dedi». [Toha surasi, 23-24-oyatlar].
So‘ngra Alloh taolo Muso alayhissalom bilan Fir’avn o‘rtasida nimalar bo‘lganini zikr qiladi.
Demak, Fir’avnga Muso alayhissalomning da’vati yetib borishi va bu da’vatga ulkan mo‘jizalar hamroh bo‘lishi bilan hukmdor uchun hujjat qoyim bo‘lgan edi. Vaholanki, u paytda Muso alayhissalomga hali Tavrot nozil qilinmagandi. Chunki, Tavrot u zot Bani Isroil bilan birga Misrdan chiqib ketgani va Fir’avn g‘arq qilinganidan keyin nozil bo‘lgan. Bu Qasas surasidagi oyatlarda bayon etilgan.
Shunday qilib, hujjat vahiy nozil bo‘lganidan keyin da’vatning yetib borishi va unga mo‘jizalar hamrohlik qilishi bilan qoyim bo‘ladi. Faqat kitob bilangina qoyim bo‘lganida edi, Fir’avn uchun hujjat kuchga kirmagan va Alloh taolo tomonidan unga va qavmiga dalilsiz azob berilgan bo‘lar edi. bu esa, Al-Adl bo‘lgan Allohning sifatiga umuman to‘g‘ri kelmaydi.
Yuqorida zikr qilganlardan kelib chiqib aytish mumkinki, vahiylarning hammasi ham tilovat qilinadigan emas, balki ba’zida kitobsiz va sahifasiz ham bo‘lishi mumkin. Payg‘ambarlikning yuzaga chiqishi va sobit bo‘lishida asosiy mezon – vahiyning nozil bo‘lishi. Kitob esa Alloh taolo elchilari orasidan saralab olgan zotlarga xoslab berilgan vahiydir.
7. Payg‘ambarlik kitob tushishi bilan emas, balki vahiy nozil bo‘lishi bilan amalga oshishiga va vahiylarning hammasi ham tilovat qilinadigan emasligiga dalolat bo‘ladigan jihatlardan yana biri – Alloh taoloning biror kitobi borligi ma’lum bo‘lmagan va Alloh taolo kitob ato etmagan payg‘ambarlari bilan so‘zlashganidir. Biz bu so‘zlashuvlarni Haq taolo so‘nggi Kitobida zikr qilgani tufayli bilganmiz. Quyida Qur’oni Karimda Alloh taoloning kitob nozil qilinmagan payg‘ambarlari bilan so‘zlashgani haqida hikoya qilingan voqealardan namunalar keltiramiz.
1. Odam alayhissalom bilan. Alloh taolo aytadi: “Va: “Ey Odam, sen o‘z jufting ila jannatda maskan top. Unda nimani xohlasalaringiz, yenglar, osh bo‘lsin, faqat mana bu daraxtga yaqin kelmanglar, bas, u holda zolimlardan bo‘lasizlar”, dedik” [Baqara surasi, 35-oyat].
Haq taolo dedi: “Rabbi ularga nido qilib: «Sizlarni ana o‘sha daraxtdan qaytargan emasmidim va, albatta, shayton ikkovingizga ochiq-oydin dushmandir, demaganmidim?!» dedi» [A’rof surasi, 22-oyat].
Bu voqealar ular Yerga tushirilishidan oldin, jannatda bo‘lganida yuz bergan.
Ular Yerga tushirilganidan keyin Alloh taolo bunday degan: “Odam o‘z Rabbidan so‘zlarni qabul qilib oldi, keyin U Zot uning tavbasini qabul qildi. Albatta, U tavbani qabul qiluvchi va rahmli Zotdir” [Baqara surasi, 37-oyat].
Bu ham Odam alayhissalomga biror kitob nozil qilinmasdan oldin bo‘lgan ishlar sirasidandir.
2. Nuh alayhissalom bilan. Haq taolo Nuh alayhissalom bilan uning qavmi o‘rtasida kechgan voqealarni zikr qilganidan keyin bunday deydi: “Va Nuhga: «Qavming orasidan avval imon keltirganlardan boshqa hech kim imon keltirmas va ularning qilmishlaridan qayg‘uga tushmagin. Bizning rioyatimiz va vahiyimiz ila kema yasagin hamda zulm qilganlar to‘g‘risida Menga gap ochmagin, albatta, ular g‘arq bo‘lguvchilardir», deb vahiy qilindi. U kema yasamoqda. O‘z qavmidan bo‘lgan zodagonlar qachon oldidan o‘tsalar, uni masxara qildilar. U: «Agar bizni masxara qilsangiz, biz ham xuddi siz bizni masxara qilganingizdek sizlarni masxara qilamiz. Bas, yaqinda kimga sharmanda qiluvchi azob kelishini va kimning ustiga muqim azob tushishini bilib olursiz», dedi. Toki Bizning amrimiz kelib, tannur favvora otganda: «U (kema)ga har narsadan bir juftdan va ahlingdan avval so‘z ketmaganini va imon keltirganlarni ol», dedik. U bilan birga imon keltirganlar juda oz edi. U: «Kemaga mininglar, uning yurishi ham, turishi ham Allohning ismi ila bo‘lur. Albatta, Rabbim mag‘firatli va rahmlidir», dedi. U (kema) ularni tog‘lardek to‘lqinda olib ketayotganida, Nuh bir chetda turgan o‘g‘liga: «Ey o‘g‘lim, biz bilan birga (kemaga) mingin, kofirlar bilan birga bo‘lmagin», dedi. U (o‘g‘il): «Toqqa joylashib olsam, meni suvdan saqlaydi», dedi. U esa: «Bugun Allohning amridan saqlovchi yo‘qdir. Kimga rahm qilsagina (saqlar)», dedi. Shunda ular orasini to‘lqin to‘sdi va u (o‘g‘il) g‘arq bo‘lganlardan bo‘ldi. «Ey Yer, suvingni yutgin, ey osmon, o‘zingni tutgin», deyildi. Suv quridi. Farmon bajarildi va (kema) Judiy (tog‘i)ga joylashdi. «Zolim qavmlar yo‘qolsin!» deyildi. Nuh Rabbiga nido qilib: «Rabbim, albatta, o‘g‘lim ahlimdandir, albatta, va’dang haqdir va Sen hukm qilguvchilarning eng hikmatlisisan», dedi. U Zot: «Ey Nuh, albatta u (o‘g‘il) ahlingdan emas. Albatta, u yaxshi amal emasdir. O‘zing bilmagan narsani zinhor so‘ramagin. Men senga johillardan bo‘lmasligingni nasihat qilaman», dedi. U: «Rabbim, men o‘zim bilmagan narsani Sendan so‘ramoqdan panoh tilayman. Agar meni mag‘firat qilmasang va menga rahm ko‘rsatmasang, ziyon ko‘rguvchilardan bo‘laman», dedi. «Ey Nuh, Bizdan senga va sen bilan birga bo‘lgan ummatlarga tinchlik va barakotlar ila (kemadan) tushgin. Yana bir ummatlar bo‘lur, ularni biroz huzurlantirurmiz, so‘ngra ularni bizdan bo‘ladigan alamli azob tutar», deyildi” [Hud surasi, 36-48-oyatlar].
So‘ng Alloh taolo Payg‘ambari Muhammad sollallohu alayhi vasallamga dedi: “Ana shu g‘ayb xabarlarini sizga vahiy qilmoqdamiz. Bundan oldin ularni siz ham bilmas edingiz va qavmingiz ham. Bas, sabr qiling, albatta, oqibat taqvodorlarnikidir” [Hud surasi, 49-oyat].
Xo‘sh, Alloh taoloning Nuh alahissalomga bu vahiysi va unga qaratilgan xitobi biror kitobda kelganmidi?! Yoki bu Alloh taolo unga to‘g‘ridan to‘g‘ri so‘zlagan xitob bo‘lib, u yerda o‘qiladigan hech qanday kitob bo‘lmaganmidi?!
Ushbu oyatlarning uslubi va undagi nidoning yo‘sini Alloh taoloning Nuh alayhissalomga to‘g‘ridan to‘g‘ri xitob qilganini, o‘qiydigan biror kitobni nozil etish orqali amr etmaganini ko‘rsatadi.
3. Yusuf alayhissalom bilan. U quduq tubida yotganda Alloh taolo vahiy qilib, hali akalariga ularning qilmishlari haqida xabar berajagini aytdi: “Bas, uni olib ketishgach va uni quduqning qa’riga tashlashga kelishib olishgach (uni amalga oshirdilar), (Biz) unga: «Bu ishlari to‘g‘risida ularga (kezi kelganda), albatta, xabar berursan, vaholanki, ular (Yusuf ekaningni) sezmaydilar», deb vahiy qildik.” [Yusuf surasi, 15-oyat]. Keyinchalik u Misr azizi (Bosh vaziri) bo‘lganidan keyin ularga bu haqda xabar berdi.
Xo‘sh, u quduqda bo‘lganida kelgan bu vahiy haqiqiy vahiy bo‘la turib, tilovat qilinadigan vahiymidi (muqaddas kitobning bir qismi edimi)? Yo‘q, u g‘ayri matluv vahiy edi.
Alloh taolo payg‘ambarlariga xitobni tilovat qilinadigan vahiy ko‘rinishida (kitob holida) tushirmagani borasidagi oyatlar bular bilan cheklanmaydi. Qur’oni karimda bunday oyatlar juda ko‘p bo‘lib, eslatib o‘tish maqsadida ozginasini keltirish bilan kifoyalandik, xolos.
Demak, payg‘ambarlikning asosi alohida bir kitob nozil bo‘lishiga emas, balki bevosita Alloh taoloning tanlangan bandasiga vahiy yuborishiga bog‘liqdir. Qur’oniy qissalar va tarixiy dalillar ko‘rsatganidek, vahiylar faqatgina kitob shaklidagi (tilovat qilinadigan) matnlardan iborat bo‘lmay, ko‘p hollarda payg‘ambarlarga to‘g‘ridan to‘g‘ri bildirilgan (tilovat qilinmaydigan) ilohiy xitoblar ko‘rinishida kelgan. Shu sababli insoniyatga haqiqatni yetkazish va ularga qarshi ilohiy hujjatni qoyim qilish uchun faqatgina vahiyning o‘zi yetarli bo‘lgan, kitob esa Alloh taolo O‘zi xohlagan elchilarigagina ato etgan maxsus vahiydir.
Nurmuhammad Matkarimov,
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Hadis ilmi maktabi o‘qituvchisi,
Imom Buxoriy xalqaro ilmiy tadqiqot
markazi ilmiy xodimi
Mazkur maqolaga
.Din ishlari bo‘yicha qo‘mitaning 2026 yil 7 iyuldagi 02/2 -sonli xulosasi olingan