MOVAROUNNAHRDA TAFSIR ILMI
Avval ham aytib o'tganimizdek, tafsir kitoblari juda ham ko'p. Har zamon, makon, xalq, millat, elat, mazhab va yo'nalishning o'z tafsiri bor, desak, mubolag'a qilmagan bo'lamiz. Butun dunyoning, ayniqsa musulmon olamining Qur'oni Karimga bo'lgan cheksiz qiziqishi ulamolarni doimo uni o'rganishga, uning tafsirini yozishga chorlab kelgan. Qadimdayoq tafsirlar va mufassirlar haqida alohida katta-katta kitoblar bitilgani fikrimizning dalilidir.
Qo'lingizdagi kitob Ulumi Qur'on mavzusida yozilgan o'zbek tilidagi dastlabki kitob bo'lgani uchun Movarounnahrdagi tafsir ilmi va mufassirlar haqida ham ikki og'iz so'z yuritishni lozim topdik.
Qadimgi Islom manbalarida hozirgi Urta Osiyo Movarounnahr va Huroson nomlari ila zikr qilingan. Islomiy tarix kitoblarida Buxoro, Samarqand, Nasaf, Termiz, Koson, Shosh, Farg'ona, Marv, Nasaf, Urganch, Uzgan va boshqa shaharlarning nomlari ham zikr qilingan. Mazkur shaharlarning barchasi diyorimizdadir, ulardan ko'plari hozirgi vaqtgacha o'zining qadimiy nomlari bilan ataladi.
Butun Islom olamiga ma'lum va mashhurki, bu o'lka barcha ilmlarda, jumladan, Islom ilmlarida ham jahonga dong taratgan buyuk allomalarni etishtirgan. Mazkur ilmlar ichida hadis, tavhid, nahv, fiqh va boshqa ko'pgina ilmlar bor. Biz esa hozir faqat Movarounnahrdagi tafsir va mufassirlar haqida so'z yuritmoqchimiz.
Musulmonlar kelib, fath qilganlaridan so'ng Alloh subhanahu va taolo bu diyorlarni ham Islom nuri bilan munavvar qildi. Yerlyk aholi Islomni qabul qilganlaridan so'ng avvalgi musulmonlar yangi musulmonlarga Islom ilmlarini o'rgata boshladilar. Ushbu ilmlar ichida tafsir ilmi ham bor edi. Ma'lumki, bu diyorlarning tub aholisi Islomdan avval ham ba'zi bir ilm va madaniyat turlaridan xabardor edilar.
Ushbu sababga ko'ra, alloma Ibn Haldun ta'kidlaganidek, ularda Islom ilmlarini qabul qilish va rivojlantirishga loyiq malaka bor edi. Bir oz vaqt o'tishi bilan muhaddislar madrasasi paydo bo'ldi va ular Qur'on tafsiri to'g'risidagi asarlarni jamlagan birinchi kishilar deb e'tirof qilindilar. Ularning sardori imom Abu Abdulloh Muhammad ibn Ismoil Buxoriy edi. «Kashfuz-zunnun» nomli kitobda zikr qilinishiga ko'ra, u zot «At-Tafsirul-kabir» nomli alohida bir tafsir kitobini ta'lif qilgan ekan. Lekin afsuski, mazkur kitob bizgacha etib kelmagan,
Shunga qaramasdan, imom Buxoriy tafsir ilmida ulkan asar qoldirib ketgan, u zotning «Al-Jami'us-sahih» kitobida Qur'oni Karim tafsiriga oid mingdan ziyod hadis mavjud.
Ikkinchi hijriy asrda tafsir ilmi hadisdan ajrab, alohida ilm bo'lgandan so'ng, Movarounnahrdan ulkan mufassirlar etishib chiqdilar va shuhratlari butun jahonga taraldi. Ulardan ba'zilarini zikr qilib o'tamiz:
U kishi Hanafiy mazhabida bo'lib, imom A'zamning shogirdlari imom Muhammad ibn Hasan rahmatullohi alayhining ikki vosita ila shogirdi bo'lgan. Ya'ni u kishining ustozi imom Muhammadning shogirdi bo'lgan.
Imom Abu Mansur Moturidiy rahmatullohi alayhi fuqaholar va muhaddislar chaqirgan narsaga chaqirgan. U kishi juda ham mashhur bo'lib, Movarounnahrda barcha unga murojaat qilgan. Ular u kishidan fiqh, usuli fiqh va boshqa diniy ilmlarni o'rganganlar.
Imom Abu Mansur Moturidiy rahmatullohi alayhi usul bo'yicha «Kitabul-jadal»ni va fiqxda «Maaxizush-shari'a»ni ta'lif qilganidan keyin shuhrati yana ham oshib ketdi. Shundan keyin ilmi kalomda shuhrat qozonib, Huroson ahli ushlagan mazhab sohibiga aylandi. Imom Abu Mansur Moturidiy rahmatullohi alayhining aqiydadagi mazhabi Abulhasan Ash'ariyning mazhabiga teng bo'ldi.
Imom Abu Mansur Moturidiy rahmatullohi alayhi o'zining «Ta'vilatu ahlis-sunna» nomli tafsirida mo''tazila, xavorij, rofiza, karromiy, jahmiy, mushabbiha, munajjim, folbin va boshqalarning fikrlarini munoqasha qilgan va hammalariga raddiya bergan. U kishi Ahli sunna va jamoaning mazhabini qo'llab-quvvatlagan.
Sa'duddin Taftazoniy, imom Tahoviy, imom Umar Nasafiy, Faxrulislom Bazdaviy, Ibn Humom va boshqa ulamolar aqoid ilmining moturidiya yo'nalishida ko'zga ko'ringan ulamolardan bo'ldilar.
Imom Moturidiy o'zining «Ta'vilatu ahlis-sunna» nomli tafsirida ilmi kalom ulamolari yo'lidan borgan va Qur'oni Karim oyatlarini aqiydada Ahli sunna va jamoa mazhabini qo'llab, tafsir qilgan.
Imom Moturidiy o'z tafsirida asarlarni naql qilish bilan birga, ra'yni ham ishlatgan, naql bilan birga, aqlni ham ishlatgan.
Imom Moturidiy muayyan mazhabga taassub qilmagan, haqiqatni izlagan. U kishi masalaga umumiy tarzda nazar solgan.
Imom Moturidiy Qur'oni Karimni Qur'on bilan, Sunnat bilan, sahobalar va tobe'inlarning so'zlari bilan tafsir qilishga alohida ahamiyat bergan. Shu bilan birga, Hanafiy bo'lgani uchun tafsirda ra'y maktabi bo'yicha aqlni ham o'z o'rnida ishlatgan. Bir oyatning ta'vilida bir necha qavl bo'lsa, ularni ham keltirgan.
Imom Moturidiy o'z tafsirida sababi nuzuyani ham zikr qilgan. O'zidan avval o'tgan mufassirlarning qavllaridan ham foydalangan. Y kishining tafsirida fiqh, lug'at va kalom ilmi ham keragicha o'rin olgan.
Hulosa qilib aytadigan bo'lsak, imom Moturidiyning «Ta'vilatu ahlis-sunna» nomli tafsiri qomusiy asardir. Ammo ming afsuslar bo'lsinkim, bu tafsir yaqingacha nashr etilmagan edi. Faqatgina milodiy 2005 yilga kelib, doktor Majdiy Boslum bu ulug' tafsirni uchta qo'lyozmasi asosida nashrga tayyorladi va chop qildi. «Ta'vilatu ahlis-sunna» tafsirini Bayrutdagi «Darul-kutubil-ilmiyya» nashriyoti birinchi bor nashr etdi. Kitob o'n jilddan ibo-rat bo'lib, 6230 betdan iboratdir.
Imom Abu Lays Samarqandiy ko'plab kitoblar ta'lif qilgan. Jumladan, fiqh bo'yicha «An-Navazil» kitobi va «Hizanatul-fiqh» nomli kitob, va'z-nasihat xususidagi «Tanbihul-g'ofilin» kitobi shu kishining qalamiga mansubdir.
Imom Abu Lays Samarqandiy tafsirga oid kitobini «Bahrul-ulum» deb nomlagan va bu tafsir «At-tafsir bil-ma'sur» toifasidandir.
Imom Abu Lays Samarqandiy o'z tafsirida sahoba va tobe'inlardan ko'plab rivoyatlarni keltirgan. Ammo sanadlarini zikr qilmagan.
Imom Abu Lays Nasr ibn Muhammad ibn Ahmad ibn Ibrohim Samarqandiyning «Bahrul-ulum» tafsiri qo'lyozmasi Aliy Muhammad, Odil Ahmad va Zakariyo Abdulmajid tomonidan tahqiq qilindi hamda 1413 hijriy yilda Bayrutdagi «Darul-kutubil-ilmiyya» nashriyoti tomonidan birinchi bor nashr etildi.
Bu ulug' imom Horazmning Zamaxshar qishlog'ida 467 hijriy sanada tavallud topgan va hijriy 538 sanada vafot etgan. U zot o'zi tug'ilgan yurtda dafn qilingan. Imom Zamaxshariy turli ilmlarga doir ko'plab kitoblar tasnif qilgan. Eng mashhur muallafotlaridan biri «Al-Kashshaf an haqoiqi va uyunil-aqovil fi vujuhit-ta'vil» nomli tafsir kitobi bo'lib, u ko'pchilikka «Kashshof» nomi bilan mashhurdir.
Bu tafsir eng mashhur tafsirlardan biridir. U o'zidan keyingi ko'plab tafsirlarga manba bo'lgan.
«Kashshof» tafsiri haqida ulamolar juda ko'plab yaxshi maqtovlarni aytganlar. Ba'zilar: «Agar «Kashshof» bo'lmaganida, Qur'oni Karimning ma'nolari to'liq kashf bo'lmay qolar edi», degan.
Ulamolar «Kashshof»ning quyidagi xususiyatlarini alohida ta'kidlaydilar:
«Kashshof»ning maqtovida aytilgan gaplar juda ham ko'p. Shu bilan birga, uni tanqid qilganlar ham oz emas. Tanqidlarning xulosasi ikki narsaga borib taqaladi. Birinchisi – muallifning mo''taziliy fikrlari va tafsir-da hadislarning zaif hamda to'qimalarini ham keltirgani.
Keyingi ulamolardan ikkitasi «Kashshof»dagi ushbu ikki nuqsonni ham to'ldirganlar. Imom Ahmad ibn Muhammad ibn Munir «Al-Insof» nomli kitob yozib, «Kashshof»dagi mo''taziliy fikrlarni to'g'rilashni yo'lga qo'ydi.
Imom Abdulloh ibn Yusuf Zayla'iy «Kashshof»dagi zaif va soxta rivoyatlarni aniqlab chiqdi. «Kashshof» tafsiri ushbu ikki ilova ila nashr qilindi. Bu juda katta foyda berdi.
U kishining «Mafatiyhul-g'oyb» nomli tafsir kitobi ilm axdi o'rtasida oyatlar orasidagi munosabatlarni va suralar o'rtasidagi bog'lanishlarni bayon qilish va boshka bir qancha imtiyozlari bilan mashhur bo'lgan. Imom Roziy xijriy 606 sanada vafot etgan. («Mafatiyhul-g'oyb» to'g'risidagi ma'lumotlar oldin o'tdi.)
Nasafiyning tafsir kitobi «Madarikut-tanzil va haqoiqut-ta'vil» deb nomlangan. Bu kitob ko'pchilikning tahsiniga sazovor bo'lgan va bo'lib kelmoqda. U hajmi o'rtacha bo'lishiga qaramay, eng ulug' kitoblardandir. Iboralari oson. E'rob, qiroat, badi' va bayon, balog'at va fasohat ilmlarini o'z ichiga olgan. Aqiydada Axli sunna va jamoaning qavlini keltirgan. Bid'at va zalolatlardan xoli. Uzun ham, qisqa ham emas.
Imom Nasafiy o'zining «Madarikut-tanzil» nomli tafsir kitobini ta'lif qilishda Imom Zamaxshariyning «Kashshof» nomli tafsiridan foydalangan. Imom Nasafiyning «Madarikut-tanzil» nomli bu kitobi hozirgi kunimizgacha ulamoyu tolibi ilmlar orasida zo'r e'tibor bilan shuhrat topib kelmoqda va ko'pgina Islom o'quv yurtlarida qo'llanma sifatida ishlatib kelinmoqda.
Bundan tashqari, Movarounnahrda «Itqon», «Tafsiri Nu'moniy», «Tafsiri Tibyon», «Tafsiri Mavlono Charxiy» kabi mahalliy tillarda ta'lif qilingan ko'plab tafsirlar mavjud. Ular tojik, o'zbek, tatar va boshqa tillarda yozil gan. Eslatib o'tmoq lozimki, mazkur mashhur mufassirlarning kitoblari hozirgi vaqtda O'zbekistonning kutubxona va muzeylarida mavjuddir, jumladan, Movarounnahr musulmonlari diniy idorasi qoshidagi kutubxonada ham bor. Bu kitoblardan ulamolar va ilm toliblari Islom va musulmonlar xizmati uchun bo'layotgan ilmiy bahslarida istifoda qilmoqdalar. Alloh taolo ularning barchalarini O'zi xush ko'rgan va rozi bo'lgan xayrli ishlarga muvaffaq kilsin! Omin!
YaNGI TAFSIRLAR
Zamon o'zgarib, odamlar qadimgi kitoblarning uslubi va tilidan uzoqlashib qoldilar. Ushbu sabab tufayli katta ulamolardan boshqalar eski tafsirlardan foydalanishni o'ylamay ham qo'ydilar. Shunda ba'zi tushungan ulamolar tafsir ilmida ham yangilanish bo'lishi lozimligini o'ylay boshladilar. O'y-fikrlar va maslahatlar tafsir bo'yicha yangi, zamona ruhini aks ettiradigan, musulmonlarning ehtiyojlarini qondiradigan tafsir yozilishi zamonning talabi ekaniga ishonch hosil qilish bilan yakunlandi.
Yangi tafsir qilish va yozish Misrdan boshlandi. Bizga etib kelgan ma'lumotlarga qaraganda, birinchi bo'lib Misrning islohotchi olimlaridan shayx Muhammad Abdux «Amma» porasiga tafsir yozdi. Shuningdek, Al-Azhardagi darslarida Qur'oni Karimning birinchi besh porasini tafsir qildi.
- Al-Azharning shayxi Mahmud Shaltut birinchi o'n popaga tafsir yozdi.
Ba'zi yangi tafsirlar haqida qisqacha ma'lumotlar
Shayx Ahmad Mustafo Marog'iy o'zining «Tafsirul-Marog'iy» deb nomlangan kitobini kichik hajmda o'ttiz juz qilib yozdi. Bu tafsir katta hajmda o'n jildda nashr etilgan.
Shayx Ahmad Mustafo Marog'iy rahmatullohi alayhi o'z tafsirida avval oyatni keltirib, keyin alohida so'zlarning tafsirini qilgan. Keyin umumiy ma'noni bayon qilib, so'ngra izoh berishga o'tgan. Jumlalarni oson til bilan, ko'pchilikka tushunarli bo'lishini e'tiborga olib, tuzgan.
U kishi kitobning avvalida ish uslubini ham bayon qilgan.
- Ma'lum oyatlar majmuasini avval keltirib olish.
So'ngra mazkur oyatlarning umumiy ma'nosini bayon qilish.
Mufassirlar keltirgan rivoyatlarni saralash.
Bu kitobni chop qilish 1365 hijriy sananing birinchi kunidan boshlangan.
Muallif kitobning avvalida uni yozishda o'zi foydalangan o'ttizta manbaning ro'yxatini ham keltirgan.
Tunisning ko'zga ko'ringan olimlaridan biri bo'lmish shayx Tohir ibn Oshur rahmatullohi alayhi «At-Tahrir vat-Tanvir» nomli katta va mukammal tafsir yozgan. Shayx Tohir ibn Oshurning shogirdlari va mutaxassislarning ta'kidlashlaricha, u kishi o'z tafsirini yigirma yilda yozib bitirgan. Bu tafsirning egasi har bir narsani erinmay, mukammal bayon qilgan. Ayniqsa, u kishining lug'at bo'yicha olib borgan tadqiqotlari, shuningdek, ilmiy tadqiqotlari ham tahsinga sazovor. Shayx Tohir ibn Oshur fiqhiy masalalarni ham batafsil yoritgan. Yangi paydo bo'lgan hayotiy muammolar va madaniy qarashlarni ham o'z joyida hal qilgan.
Shayx Muhammad Tohir ibn Oshur rahmatullohi alayhining o'zi muqaddimasida ta'kidlashicha, quyidagi tafsirlar muhim hisoblanadi:
«Al-Kashshaf» – Zamaxshariy.
«Al-Muharrar al-Vajiyz» – Ibn Atiyya.
«Mafatiyhul-g'oyb» – Faxriddin Roziy.
«Anvarut-tanzil va asrorut-ta'vil» imom Bayzoviy,
«Ruhul-ma'aniy» – imom Olusiy.
Abu Sa'ud tafsiri.
Qurtubiy tafsiri.
Tabariy tafsiri.
Tiybiy, Qazviyniy, Qutb va Taftazoniy tarafidan «Kashshof»ga yozilgan hoshiyalar.
Hafochining Bayzoviy tafsiriga yozgan hoshiyasi.
Albatta, shayx Tohir ibn Oshur rahmatullohi alayhi o'zining tafsirida mazkur tafsirlardan foydalangan. Ammo o'zining aytishicha, cho'zilib ketmasligi uchun qayerdan olganini aytmagan.
Shayx Tohir ibn Oshur rahmatullohi alayhi Qur'oni Karim e'jozi turlariga, balog'at nuqtalariga, badiiy uslublarga katta e'tibor bergan. Shuningdek, oyatlarning bir-biriga bog'lanish munosabatlarini ham bayon qilgan. Har bir suraning maqsadlarini ham batafsil aytib o'tgan. Har bir so'zning arab tilidagi ma'nolarini chuqur tushuntirgan.
Shayx Tohir ibn Oshur rahmatullohi alayhining aytishicha, kitobning to'liq nomi «Tahriru ma'nas-sadid va tanviru aqlil-jadid min tafsiri kitabil-majid»dir.
Muallif o'z tafsirining avvalida Qur'oni Karim va uning tafsiriga oid o'nta muqaddima yozgan, so'ngra Fotiha surasini tafsir qilishni boshlagan.
Har bir suraning ismi, uning nozil bo'lish vaqti va sharoiti hamda unga bog'liq boshqa ma'lumotlarni bataf-sil keltirgan. Ma'lumotlarning xulosasini aytgan.
Baqara surasining tafsiri avvalida «Alif laam mim» harflarini keltirib, shu va shunga o'xshash hijo harflari haqidagi ko'plab ma'lumotlarni taqdim qilgan. Shu tariqa kitob katta ma'lumotlar to'plamiga aylangan.
Men turli sabablarga ko'ra, shayx Tohir ibn Oshur rahmatullohi alayhining ba'zi shogirdlari bilan suhbatlarda bo'ldim. Ularning aytishlaricha, ustozlari juda ham talabchan kishi ekan. Tafsirni yozgandan keyin ham har varaqning qo'lyozmasini qayta-qayta ko'rar, tahrir qilar va tuzatishlar kiritar ekan.
Men bu tafsir bilan chet elda o'qib yurgan kezlarimda tanishgan edim. Keyinroq, ayniqsa Qur'oni Karim ma'nolarini va «Tafsiri Hilol»ni rus tiliga o'girish jarayonida uni asosiy manbalardan qilib oldim. Shu tariqa ushbu kitob bilan juda yaqindan tanishdim va uning haqiqatda ham maqtovga sazovor ilmiy ish ekaniga to'la ishonch xosil qildim.
Alloh bu tafsirning muallifi Shayx Tohir ibn Oshurni O'z rahmatiga olgan bo'lsin.
Bu tafsirning ikkinchi nomi «Tafsirul Qosimiy»dir. Tafsirning muallifi esa Shomning mashhur ulamolari-dan biri Muhammad Jamoluddin Qosimiydir. U kishi o'z tafsirini yozishni hijriy 1316 yilda Shavvol oyining birinchi o'n kunligida boshlagan. Kitobning birinchi juzi tafsir ilmi borasidagi qoidalardan iborat. Unda Qur'oni Karim va uning tafsiri bo'yicha juda ko'p ma'lumotlar jamlangan.
Bu tafsirning muallifi Al-Azhar universitetining olimlaridan bo'lib, u kishi avval tafsirini bir juzdan tayyorlab, yozib bo'linganini nashr etib boravergan. Keyin esa alohida qilib, katta hajmda uch juzda chop ettirgan.
Bu tafsirning tili oson va ravon bo'lib, ko'pchilikka mo'ljallangan. Unda avval so'zlarning lug'atdagi ma'nosi berilgan. Keyin esa oyatning to'liq ma'nosi engil uslub-da bayon etilgan. Oyatlarning ma'lum majmuasiga alohida sarlavhalar ham qo'yilgan. Arab tilini biladigan har bir kishi o'qisa, tushunadigan darajada tafsir qilingan.
Men ham talabalik paytimda ushbu tafsirni avvalidan oxirigacha qiziqish bilan o'qib chiqqanman. Juda ko'p foyda olsa bo'ladigan tafsir.
Iordaniyalik hamasr olimlardan Sa'id Havvo rahmatullohi alayhi uch qismdan iborat asarlar silsilasini rejalashtirgan. Bu silsila quyidagi asarlardan iborat bo'lgan;
Muallifning tafsir muqaddimasida yozishicha, shaxsiy sabablarga ko'ra, bu asarni yozish jarayonida asosan «Tafsiru Ibn Kasir» va «Tafsiru Nasafiy»dan foydalangan.
Sa'id Havvo rahmatullohi alayhi Qur'oni Karimning suralari va oyatlari orasidagi bog'lanishlarga alohida e'tibor bergan. Bu maqsadni amalga oshirish niyatida oyatlarning bir-biriga bog'lanishi ham, suralarning bir-biriga bog'lanishi ham erinmasdan bayon qilingan. Ammo avvalida katta ahamiyat bilan bayon qilib borilgan suralar orasidagi bog'lanish keyinroq zaiflashgan va to'xtab ham qolgan.
Tafsir yozish to'xtab, yangi tafsir yozish yo'lga qo'yilguncha o'tgan davrda er yuzida juda ko'p ilmlar, tushunchalar, nazariyalar paydo bo'ldi, hodisa va voqealar bo'lyb o'tdi. Ushbu tafsirda ana o'sha narsalarga Qur'oni Karim va Islomning munosabati qanday, degan savolga javob berishga harakat qilingan.
Bizning asrimizda Qur'oni Karimga nisbatan turli shubhalar va e'tirozlar paydo bo'ldi. Shuningdek, unga qarshi tushunchalar va yo'nalishlar ham yuzaga chiqdi. «Al-Asas fit-tafsir» kitobida musulmon inson mazkurlarga nisbatan qanday munosabatda bo'lishi kerakligi bayon qilingan.
Utgan davr ichida musulmonlar Qur'oni Karimdan va Islom ta'limotlaridan ancha uzoqlashib ketgan edilar.
Sa'id Havvo rahmatullohi alayhi o'z kitobida musulmon larning Qur'oni Karimga va Islomga qanday yaqinlashishlari yo'llarini bayon qilishga harakat qilgan.
Hayot tarzi o'zgarishi tufayli musulmonlar har bir mavzu bo'yicha tayyor xulosani izlaydigan bo'lib qoldilar. Uzlari izlanishni, tahlil qilish va xulosa chiqarishni o'ylamay qo'ydilar. Eski tafsirlardan esa tayyor xulosani topish qiyin. «Al-Asas fit-tafsir» bu masalani ham o'rniga qo'yish harakatida bo'lgan.
Aqiyda va din masalalari bo'yicha musulmonlarning turli qarashlari paydo bo'lgan edi. Har kim o'z fikrini qo'llab, boshqanikini rad etar edi. Sa'id Havvo rahmatullohi alayhi o'zining ushbu kitobida bu masala bo'yicha ham tahlillar olib bordi.
«Al-Asas fit-tafsir» asari hijriy 1397 yilda nashrga berilgan. Uning birinchi nashri «Darus-Salam» nash-riyoti tomonidan hijriy 1405 – milodiy 1985 yilda o'n bir jild qilib chop etilgan.
Mashhur olim va faqih, doktor Vahba Mustafo Zuhayliy hazratlari o'zining biz hozir u haqda so'z yuritmoqchi bo'lgan «At-Tafsir al-Munir» nomli kitobining muqaddimasida aytishicha, ushbu tafsirni yozishga katta ilmiy ishlarni amalga oshirib bo'lganidan keyingina jur'at qilgan. Avval usuli fiqh bo'yicha ikki jildli katta kitob yozgan. Keyin hammaga mashhur bo'lgan «Al-Fiqhul-islamiyyu va adillatuhu» deb nomlangan barcha mazhablarni o'z ichiga olgan sakkiz jildli qomusiy asarini chiqargan. Oliy o'quv yurtlarida o'ttiz yil ustozlik qilgan. Imom Samarqandiyning «Tuhfatul-fuqoha» kitobidagi hadislarni tahqiq qilgan. Bir ming to'rt yuzga yaqin hadislarni o'z ichiga olgan «Al-Mustofa min ahadisi Mustofa» nomli kitobni yozgan. Yana boshqa o'ttizdan ortiq entsiklopedik asarlarni bitgan.
Shayx Vahba Mustafo Zuhayliy hazratlari «At-Tafsir al-Munir»ning muqaddimasida qayd etishicha, bu tafsirni yozishdan maqsad musulmonni ham, musulmon emasni ham hozirda bus-butun turgan yagona ilohiy vahiy bilan bog'lashdir.
U kishi o'z tafsirida naql bilan aqlni jamlagan. Yangi va eski mo''tabar tafsirlardan foydalangan. Shuningdek, Qur'oni Karim, uning nozil bo'lish sabablari haqidagi boshqa yozuvlardan ham istifoda qilgan.
Shayx Vahba Mustafo Zuhayliy «At-Tafsir al-Munir»ni yozishda quyidagi reja asosida ish yuritgan:
Shayx Vahba Mustafo Zuhayliy hazratlarining «At-Tafsir al-Munir» deb atalgan ushbu tafsiri o'ttiz juzdan iborat bo'lib, o'n besh jildda chop etilgan. Uttiz birinchi va o'ttiz ikkinchi juzlar alohida o'n oltinchi jildda bo'-lib, tafsirning fihristidan (mundarijasidan) iboratdir. U orqali tafsirdagi istagan mavzuni osonlik bilan topib olish imkoni mavjud.
Iordaniya davlatida qozilar raisi bo'lib ishlagan shayx Ibrohim Qatton rahmatullohi alayhi «Taysirut-Tafsir» deb nomlangan bir kitob yozgan. Kitobning nomi bizning tilimizga «Tafsirni osonlashtirish» deb tarjima qilinadi. Shuning o'zidan muallifning ko'zlagan maqsadi nima ekanini bilib olish qiyin emas.
Shayx Ibrohim Qatton rahmatullohi alayhi o'z tafsiriga yozgan muqaddimasida Qur'oni Karimning musulmonlarga ta'siri haqida anchagina ma'lumotlar keltirgan. Keyin bu ilohiy Kitob nafaqat musulmonlarga, balki musulmon bo'lmagan boshqa insonlarga ham ta'sir ko'rsatayotgani haqida so'z yuritib, Qur'oni Karimdan ta'sirlangan g'ayrimusulmon kishilarning bu ilohiy Kitob haqidagi so'zlaridan namunalar keltirgan. Shayx Ibrohim Qatton rahmatullohi alayhi bu kitobida frantsiyalik mashhur tabib Moris Bukayning gaplariga alohida e'tibor qaratadi.
Keyin doktor Mustafo Mahmudning Qur'oni Karim uslubi haqidagi «Qur'on tirik mavjudotdir» degan ajoyib ilmiy bahsini keltiradi. So'ng yana bir qancha qo'shimcha ma'lumotlar taqdim qilinganidan keyin bevosita tafsirni boshlaydi.
Shayx Ibrohim Qatton rahmatullohi alayhi avval har bir suraning umumiy ma'nosini keltiradi. Keyin esa oyatlarni tafsir qilishga o'tadi.
Bu tafsirning tili ravon bo'lib, o'quvchining malol olishiga yo'l qo'ymaydi. Tafsir to'rt jildda nashr qilingan.
Shayx Abdulhamid Kishk bu tafsirni yozishni 1981 yilda boshlagan. Yozib bitirilgan juzlarni nashrga berib, qolganlarini yozishda davom etavergan.
Tafsirning muqaddimasida Qur'oni Karimga oid ko'pgina foydali ma'lumotlarni keltirgan. Keyin suralarni tafsir qilishni boshlagan. Har bir suraga uning haqidagi alohida ma'lumotlarni qo'shib, muqaddima qilgan. Suralar orasidagi bog'lanishlar haqida ham bahs yuritgan. Bir mavzudagi oyatlar majmuasiga alohida sarlavha qo'ygan.
Shayx Abdulhamid Kishk o'z tafsirida juda ko'p ma'lumotlarni keltirgan. Bu tafsir katta hajmda, sakkiz jildda chop etilgan. Birinchi jildning o'zi ming betdan ko'p bo'lgan.
Muallif bilan bo'lgan shaxsiy suhbatda u kishi bu kitobni avval devoniyada odamlarga taqdim qilganini, keyin esa kitob shaklida chop etilganini aytib o'tgan edi. «Devoniya» Kuvaytga xos so'z bo'lib, bizdagi ba'zi kishilarning ulfat bo'lib, uylarida navbat bilan o'tkazadigan suhbatla-riga o'xshash majlis u erda shunday ataladi. Farq shundaki, ularda bir kishi uyida devoniya ochilganini e'lon qiladi va ma'lum kunlarda kishilar mazkur devoniyaga keladilar. Roshid Abdulloh Farhon janoblari Qur'oni Karimni o'z devoniyasiga kelgan kishilarga tafsir qilib bergan.
Muallif muqaddimada o'z tafsirini o'rtacha qilishni, uning olimga ham, ilm tolibiga ham mos bo'lishini iroda qilganini ta'kidlagan.
Roshid Abdulloh Farhon janoblari o'z tafsirida izohga ehtiyoji bor har bir so'zni sharhlashga harakat qilgan. Bunda arab tili lug'at ilmi ulamolarining gaplaridan keng foydalangan. Shuningdek, so'zlarning balog'at va fasohat, e'robga tegishli joylarini ham bayon qilgan.
Muallif o'z kitobida qiroatlarga oid ma'lumotlarni ham o'z o'rnida tushuntirib ketgan. Oyatlarning nozil bo'lish sabablari ham bayon qilingan. Shaxslar va makonlarning nomlari ham sharhlangan. Fiqhiy masalalarga ham keragicha ahamiyat berilgan.
Roshid Abdulloh Farhon janoblari o'z tafsirlarini yozishda ko'plab mo''tabar manbalardan foydalanganlar.
Kitob 1993 yilda to'rt jildda chop etilgan.
Bu tafsir shia mazhabidagi mo''tadil zamonaviy tafsirning namunasidir. Tafsir muallifi Muhammad Javod Mag'niya bir necha kitoblar nashr qilganidan so'ng ushbu tafsirni ta'lif qilgan. Tafsir oson, ravon til bilan zamonaviy uslubda yozilgan. Muallif hozirgi zamon o'quvchisiga Islom va Qur'on haqiqatini anglatishga harakat qilgan. Ularning hozirgi zamon talablariga qanday javob berishini yorqin misollar bilan ko'rsatgan.
Oyat yoki oyatlar majmuasini keltirgandan keyin avval lug'atga oid bahs yuritgan, keyin e'robni bayon qilgan, so'ngra umumiy ma'noni aytgan.
«At-Tafsirul-Kashif» etti jildda chop etilgan.
KYeYINGI MAVZU:
Qur'oni Karim ma'nolarining tarjimasi
Rabbining elchisi ekanini tasdiqlash uchun har payg‘ambarga ham xos kitob nozil bo‘lishi shart emas
Olimlar payg‘ambarni bunday ta’riflagan: «Payg‘ambar – shariat vahiy qilingan inson». Demak, payg‘ambarlik Alloh taoloning O‘zi bandalari orasidan tanlab olgan zotga vahiy nozil qilishi orqali yuzaga chiqadi. Alohida kitob tushishi payg‘ambarlik shartlariga kirmaydi. Bunga quyidagi dalillar dalolat bo‘ladi.
1. Payg‘ambarlik xabari vahiy orqali yetkaziladi. Alloh taolo biror bandasini payg‘ambarlik yo elchilikka tanlar ekan, unga saylanganini bildirib qo‘yadi. Bu bildirish nubuvvat va risolatning asosi bo‘lgan vahiyning bir turidir. Undan keyin Alloh taolo o‘sha payg‘ambarga kitob nozil qilishi ham, qilmasligi ham mumkin.
Nubuvvat xabari ba’zan kitob tushishi bilan boshlanadi. Masalan, Muhammad sollallohu alayhi vasallamga ilk vahiy bo‘lib Alaq surasining «Yaratgan Zot bo‘lmish Parvardigoringiz nomi bilan o‘qing!» oyati nozil qilingan. Biroq payg‘ambarlik ko‘pincha kitob tushishidan boshqa yo‘llar bilan boshlangan va aksar payg‘ambarlarda shunday bo‘lgan.
2. Nubuvvatning tasdig‘i payg‘ambarning so‘zlari va u keltiradigan mo‘jizalarga bog‘liq. Alloh taolo tanlagan bandasiga payg‘ambarlik berganidan keyin odamlar orasida bu nubuvvat va risolatning haqiqiyligi faqat ikki hodisa bilan sobit bo‘ladi:
Birinchisi: Payg‘ambar o‘z ummatiga: «Alloh taolo meni sizlarga payg‘ambar va elchi qilib yubordi», deb e’lon qiladi.
Ikkinchisi: Alloh taolo ushbu da’voni tasdiqlash uchun o‘sha zot orqali mo‘jiza ko‘rsatadi.
Payg‘ambarning «Men Allohning elchisiman, Alloh meni sizlarga nabiy qilib yubordi» degan so‘zlari tilovat qilinmaydigan vahiy (ya’ni, muqaddas kitobning bir qismi) bo‘lib, payg‘ambarlikning, elchilikning, shariat va dinga oid barcha hukmlarning haqligini e’tirof etish mana shu so‘zning tasdig‘iga tayanadi.
3. Kitobning ilohiyligi g‘ayri matluv (tilovat qilinmaydigan) vahiy bilan tasdiqlanadi: Alloh taolo biror elchisiga kitob nozil qilganida, u payg‘ambarga tushishi hamono «Allohning huzuridan tushgan kitob» bo‘lib qolmaydi, ya’ni odamlar buni birdan bila qolmaydi. Bu kalom Alloh taoloning huzuridan tushganini sobit qilish elchining «Bu kitob Alloh taoloning huzuridan nozil qilingandir» degan so‘zlari orqali amalga oshadi.
Demak, rasullarning bu guvohligi Alloh taolo ularga bildirgan tilovat qilinmaydigan vahiydir. Kitob ko‘rinishidagi tilovat qilinadigan vahiyning haqligi mana shu tilovat qilinmaydigan vahiy ustiga bino bo‘ladi.
4. Agar payg‘ambarlik faqat kitob tushishi bilan amalga oshadi, deb hisoblansa, unda o‘ziga kitob nozil qilinmagan barcha haq payg‘ambarlarning nubuvvati botil bo‘lib qolgan bo‘lardi. Shuningdek, bunday payg‘ambar minglab mo‘jizalar ko‘rsatib, rostgo‘yligiga minglab dalillar keltirsa ham, hech kim unga imon keltirishga majbur bo‘lmas va bu gunoh sanalmas edi.
Vaholanki, Alloh taolo alohida kitob tushirmasdan minglab payg‘ambarlar yuborgani barchaga ma’lum va ijmo’ qilingan (barcha ulamolar bir ovozdan tasdiqlagan, haq deb ittifoq qilgan) haqiqatdir. Alloh u zotlarga yo tilovat qilinmaydigan vahiy orqali bildirilgan hukmlarga amal qilishni, yo o‘zidan oldingi payg‘ambarlarning kitobiga muvofiq ish tutishni buyurgan. Masalan, Muso alayhissalomdan keyin Bani Isroilga yuborilgan payg‘ambarlar Tavrotga amal qilinishiga mas’ul edi. Alloh taolo Iso alayhissalom haqida bunday deydi: «Iso ibn Maryam: «Ey Bani Isroil, albatta, men o‘zimdan oldin kelgan Tavrotni tasdiqlovchi va mendan keyin keluvchi Ahmad ismli Rasulning bashoratini beruvchi, Alloh sizlarga yuborgan Payg‘ambarman», deganini eslang. (Ahmad) ularga haq bilan kelgan vaqtda esa, “bu ochiq-oydin sehrdir” dedilar» [Sof surasi, 6-oyat].
Iso alayhissalomga ham Bani Isroilning boshqa payg‘ambarlari kabi Tavrot hukmlariga amal qilish buyurilgan edi. Payg‘ambarlarga kitob tushmagan bo‘lsa-da, ularni yolg‘onchiga chiqargan qavmlarni Alloh taolo turli azoblarga mubtalo qildi va bu jazolarning bir qismini Qur’oni karimda bayon etib ham o‘tdi.
5. Kitoblar va sahifalar faqatgina ba’zi payg‘ambarlar va nabiylarga nozil qilingani, ularning aksariyatiga esa hech qanday kitob ham, sahifa ham tushmagani ijmo’ qilingan haqiqatdir. Ularga faqat vahiyning o‘zi – kitobsiz, sahifasiz – nozil qilingan. Shu bilan payg‘ambarligi mukammal, nubuvvati sobit bo‘lgach, ular yuborilgan qavmlar uchun hujjat-dalil tayyor holatga kelgan va endi odamlar imon keltirish va ergashishga majbur bo‘lgan.
6. Mana Bu qissa Shuaro, Naml, Qasas, Toha va Noziot suralarida bayon qilingan bo‘lib, voqealar Muso alayhissalomga Tavrot nozil qilinishidan oldin yuz bergan. Alloh taolo ushbu qissada Musoning bir qibtiyni (qibtiylar – qadimgi Mirs xalqi) o‘ldirib qo‘ygani sababli Fir’avn va uning qavmidan qochib, Misrdan chiqib ketganini, Madyan tomon yo‘l olganini va u yerdagi solih kishining qiziga uylanganini zikr qiladi. Keyin u ahli ayoli bilan Misrga qaytayotganda Tur tog‘i tomonida bir olovni ko‘rib qoladi. Alloh taolo aytadi: «Bas, u(olov)ga kelganida, nido qilindi: «Ey Muso! Albatta, Men O‘zim sening Rabbingdirman. Kavushlaringni yech. Chunki sen muqaddas Tuvo vodiysidasan. Men seni ixtiyor qilib oldim. Vahiy qilinadigan narsaga quloq os. Albatta, Men, O‘zim, Allohdirman. Mendan o‘zga iloh yo‘q. Bas, Menga ibodat qil va meni zikr etish uchun namozni to‘kis ado et» [Toha surasi, 11-14-oyatlar].
Alloh azza va jalla unga payg‘ambar ekanini xabar qildi va unga vahiy qilinayotgan narsaga quloq tutishni, ibodat qilish va namozni ado etishni buyurdi. So‘ng Haq taolo ikki mo‘jiza bo‘lishi uchun unga qo‘lidagi asoni tashlashni, keyin esa qo‘lini qo‘yniga qo‘yishni buyurdi. Shundan keyin buyuk Zot unga Fir’avn huzuriga borishni amr etdi: «Biz senga buyuk mo‘jizalarimizni ko‘rsatish uchun (shunday qildik). Fir’avnga bor, albatta u tug‘yonga ketdi», dedi». [Toha surasi, 23-24-oyatlar].
So‘ngra Alloh taolo Muso alayhissalom bilan Fir’avn o‘rtasida nimalar bo‘lganini zikr qiladi.
Demak, Fir’avnga Muso alayhissalomning da’vati yetib borishi va bu da’vatga ulkan mo‘jizalar hamroh bo‘lishi bilan hukmdor uchun hujjat qoyim bo‘lgan edi. Vaholanki, u paytda Muso alayhissalomga hali Tavrot nozil qilinmagandi. Chunki, Tavrot u zot Bani Isroil bilan birga Misrdan chiqib ketgani va Fir’avn g‘arq qilinganidan keyin nozil bo‘lgan. Bu Qasas surasidagi oyatlarda bayon etilgan.
Shunday qilib, hujjat vahiy nozil bo‘lganidan keyin da’vatning yetib borishi va unga mo‘jizalar hamrohlik qilishi bilan qoyim bo‘ladi. Faqat kitob bilangina qoyim bo‘lganida edi, Fir’avn uchun hujjat kuchga kirmagan va Alloh taolo tomonidan unga va qavmiga dalilsiz azob berilgan bo‘lar edi. bu esa, Al-Adl bo‘lgan Allohning sifatiga umuman to‘g‘ri kelmaydi.
Yuqorida zikr qilganlardan kelib chiqib aytish mumkinki, vahiylarning hammasi ham tilovat qilinadigan emas, balki ba’zida kitobsiz va sahifasiz ham bo‘lishi mumkin. Payg‘ambarlikning yuzaga chiqishi va sobit bo‘lishida asosiy mezon – vahiyning nozil bo‘lishi. Kitob esa Alloh taolo elchilari orasidan saralab olgan zotlarga xoslab berilgan vahiydir.
7. Payg‘ambarlik kitob tushishi bilan emas, balki vahiy nozil bo‘lishi bilan amalga oshishiga va vahiylarning hammasi ham tilovat qilinadigan emasligiga dalolat bo‘ladigan jihatlardan yana biri – Alloh taoloning biror kitobi borligi ma’lum bo‘lmagan va Alloh taolo kitob ato etmagan payg‘ambarlari bilan so‘zlashganidir. Biz bu so‘zlashuvlarni Haq taolo so‘nggi Kitobida zikr qilgani tufayli bilganmiz. Quyida Qur’oni Karimda Alloh taoloning kitob nozil qilinmagan payg‘ambarlari bilan so‘zlashgani haqida hikoya qilingan voqealardan namunalar keltiramiz.
1. Odam alayhissalom bilan. Alloh taolo aytadi: “Va: “Ey Odam, sen o‘z jufting ila jannatda maskan top. Unda nimani xohlasalaringiz, yenglar, osh bo‘lsin, faqat mana bu daraxtga yaqin kelmanglar, bas, u holda zolimlardan bo‘lasizlar”, dedik” [Baqara surasi, 35-oyat].
Haq taolo dedi: “Rabbi ularga nido qilib: «Sizlarni ana o‘sha daraxtdan qaytargan emasmidim va, albatta, shayton ikkovingizga ochiq-oydin dushmandir, demaganmidim?!» dedi» [A’rof surasi, 22-oyat].
Bu voqealar ular Yerga tushirilishidan oldin, jannatda bo‘lganida yuz bergan.
Ular Yerga tushirilganidan keyin Alloh taolo bunday degan: “Odam o‘z Rabbidan so‘zlarni qabul qilib oldi, keyin U Zot uning tavbasini qabul qildi. Albatta, U tavbani qabul qiluvchi va rahmli Zotdir” [Baqara surasi, 37-oyat].
Bu ham Odam alayhissalomga biror kitob nozil qilinmasdan oldin bo‘lgan ishlar sirasidandir.
2. Nuh alayhissalom bilan. Haq taolo Nuh alayhissalom bilan uning qavmi o‘rtasida kechgan voqealarni zikr qilganidan keyin bunday deydi: “Va Nuhga: «Qavming orasidan avval imon keltirganlardan boshqa hech kim imon keltirmas va ularning qilmishlaridan qayg‘uga tushmagin. Bizning rioyatimiz va vahiyimiz ila kema yasagin hamda zulm qilganlar to‘g‘risida Menga gap ochmagin, albatta, ular g‘arq bo‘lguvchilardir», deb vahiy qilindi. U kema yasamoqda. O‘z qavmidan bo‘lgan zodagonlar qachon oldidan o‘tsalar, uni masxara qildilar. U: «Agar bizni masxara qilsangiz, biz ham xuddi siz bizni masxara qilganingizdek sizlarni masxara qilamiz. Bas, yaqinda kimga sharmanda qiluvchi azob kelishini va kimning ustiga muqim azob tushishini bilib olursiz», dedi. Toki Bizning amrimiz kelib, tannur favvora otganda: «U (kema)ga har narsadan bir juftdan va ahlingdan avval so‘z ketmaganini va imon keltirganlarni ol», dedik. U bilan birga imon keltirganlar juda oz edi. U: «Kemaga mininglar, uning yurishi ham, turishi ham Allohning ismi ila bo‘lur. Albatta, Rabbim mag‘firatli va rahmlidir», dedi. U (kema) ularni tog‘lardek to‘lqinda olib ketayotganida, Nuh bir chetda turgan o‘g‘liga: «Ey o‘g‘lim, biz bilan birga (kemaga) mingin, kofirlar bilan birga bo‘lmagin», dedi. U (o‘g‘il): «Toqqa joylashib olsam, meni suvdan saqlaydi», dedi. U esa: «Bugun Allohning amridan saqlovchi yo‘qdir. Kimga rahm qilsagina (saqlar)», dedi. Shunda ular orasini to‘lqin to‘sdi va u (o‘g‘il) g‘arq bo‘lganlardan bo‘ldi. «Ey Yer, suvingni yutgin, ey osmon, o‘zingni tutgin», deyildi. Suv quridi. Farmon bajarildi va (kema) Judiy (tog‘i)ga joylashdi. «Zolim qavmlar yo‘qolsin!» deyildi. Nuh Rabbiga nido qilib: «Rabbim, albatta, o‘g‘lim ahlimdandir, albatta, va’dang haqdir va Sen hukm qilguvchilarning eng hikmatlisisan», dedi. U Zot: «Ey Nuh, albatta u (o‘g‘il) ahlingdan emas. Albatta, u yaxshi amal emasdir. O‘zing bilmagan narsani zinhor so‘ramagin. Men senga johillardan bo‘lmasligingni nasihat qilaman», dedi. U: «Rabbim, men o‘zim bilmagan narsani Sendan so‘ramoqdan panoh tilayman. Agar meni mag‘firat qilmasang va menga rahm ko‘rsatmasang, ziyon ko‘rguvchilardan bo‘laman», dedi. «Ey Nuh, Bizdan senga va sen bilan birga bo‘lgan ummatlarga tinchlik va barakotlar ila (kemadan) tushgin. Yana bir ummatlar bo‘lur, ularni biroz huzurlantirurmiz, so‘ngra ularni bizdan bo‘ladigan alamli azob tutar», deyildi” [Hud surasi, 36-48-oyatlar].
So‘ng Alloh taolo Payg‘ambari Muhammad sollallohu alayhi vasallamga dedi: “Ana shu g‘ayb xabarlarini sizga vahiy qilmoqdamiz. Bundan oldin ularni siz ham bilmas edingiz va qavmingiz ham. Bas, sabr qiling, albatta, oqibat taqvodorlarnikidir” [Hud surasi, 49-oyat].
Xo‘sh, Alloh taoloning Nuh alahissalomga bu vahiysi va unga qaratilgan xitobi biror kitobda kelganmidi?! Yoki bu Alloh taolo unga to‘g‘ridan to‘g‘ri so‘zlagan xitob bo‘lib, u yerda o‘qiladigan hech qanday kitob bo‘lmaganmidi?!
Ushbu oyatlarning uslubi va undagi nidoning yo‘sini Alloh taoloning Nuh alayhissalomga to‘g‘ridan to‘g‘ri xitob qilganini, o‘qiydigan biror kitobni nozil etish orqali amr etmaganini ko‘rsatadi.
3. Yusuf alayhissalom bilan. U quduq tubida yotganda Alloh taolo vahiy qilib, hali akalariga ularning qilmishlari haqida xabar berajagini aytdi: “Bas, uni olib ketishgach va uni quduqning qa’riga tashlashga kelishib olishgach (uni amalga oshirdilar), (Biz) unga: «Bu ishlari to‘g‘risida ularga (kezi kelganda), albatta, xabar berursan, vaholanki, ular (Yusuf ekaningni) sezmaydilar», deb vahiy qildik.” [Yusuf surasi, 15-oyat]. Keyinchalik u Misr azizi (Bosh vaziri) bo‘lganidan keyin ularga bu haqda xabar berdi.
Xo‘sh, u quduqda bo‘lganida kelgan bu vahiy haqiqiy vahiy bo‘la turib, tilovat qilinadigan vahiymidi (muqaddas kitobning bir qismi edimi)? Yo‘q, u g‘ayri matluv vahiy edi.
Alloh taolo payg‘ambarlariga xitobni tilovat qilinadigan vahiy ko‘rinishida (kitob holida) tushirmagani borasidagi oyatlar bular bilan cheklanmaydi. Qur’oni karimda bunday oyatlar juda ko‘p bo‘lib, eslatib o‘tish maqsadida ozginasini keltirish bilan kifoyalandik, xolos.
Demak, payg‘ambarlikning asosi alohida bir kitob nozil bo‘lishiga emas, balki bevosita Alloh taoloning tanlangan bandasiga vahiy yuborishiga bog‘liqdir. Qur’oniy qissalar va tarixiy dalillar ko‘rsatganidek, vahiylar faqatgina kitob shaklidagi (tilovat qilinadigan) matnlardan iborat bo‘lmay, ko‘p hollarda payg‘ambarlarga to‘g‘ridan to‘g‘ri bildirilgan (tilovat qilinmaydigan) ilohiy xitoblar ko‘rinishida kelgan. Shu sababli insoniyatga haqiqatni yetkazish va ularga qarshi ilohiy hujjatni qoyim qilish uchun faqatgina vahiyning o‘zi yetarli bo‘lgan, kitob esa Alloh taolo O‘zi xohlagan elchilarigagina ato etgan maxsus vahiydir.
Nurmuhammad Matkarimov,
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Hadis ilmi maktabi o‘qituvchisi,
Imom Buxoriy xalqaro ilmiy tadqiqot
markazi ilmiy xodimi
Mazkur maqolaga
.Din ishlari bo‘yicha qo‘mitaning 2026 yil 7 iyuldagi 02/2 -sonli xulosasi olingan