عن جابر بن عبدالله يقول جاءت ملائكة إلى النبي صلى الله عليه و سلم وهو نائم فقال بعضهم إنه نائم وقال بعضهم إن العين نائمة والقلب يقظان فقالوا إن لصاحبكم هذا مثلا فاضربوا له مثلا فقال بعضهم إنه نائم وقال بعضهم إن العين نائمة والقلب يقظان فقالوا مثله كمثل رجل بنى دارا وجعل فيها مأدبة وبعث داعيا فمن أجاب الداعي دخل الدار وأكل من المأدبة ومن لم يجب الداعي لم يدخل الدار ولم يأكل من المأدبة فقالوا أولوها له يفقهها فقال بعضهم إنه نائم وقال بعضهم إن العين نائمة والقلب يقظان فقالوا فالدار الجنة والداعي محمد صلى الله عليه و سلم فمن أطاع محمدا صلى الله عليه و سلم فقد أطاع الله ومن عصى محمدا صلى الله عليه و سلم فقد عصى الله ومحمد صلى الله عليه و سلم فرق بين الناس
رواه البخاري
Jobir ibn Abdulloh roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: Nabiy sollallohu alayhi vasallam uxlab yotgan chog'larida u zotning huzurlariga farishtalar keldilar. Ularning ba'zilari: “U uyqudaku?!” deyishdi. Ba'zilari esa: “Ko'zi uyquda-yu, qalbi uyg'oq”, dedilar. Ular: “Bu sohibingiz uchun masal (oliy namuna) bor. Bunga uni keltiringlar”, dedilar. Ularning ba'zilari: “U uyqudaku?!”, deyishdi. Ba'zilari esa: “Ko'zi uyquda-yu, qalbi uyg'oq”, dedilar. Bas, ular aytdilarki: “Uning misoli bir hovli qurib, u erga dasturxon tuzagan va unga odamlarni chaqirish uchun chaqiruvchini yuborgan kishiga o'xshaydi. Bas, kimdir chaqiruvchiga ijobat qilib hovliga kiradi va u bilan birgalikda dasturxondan tanovul qiladi. Va kimdir chaqiruvchiga ijobat qilmay, hovliga kirmaydi va dasturxondan tanovul qilmaydi.” Bas, ular yana dedilar: “Bu o'xshatishlikni yaxshiroq tushunishi uchun unga ochiqroq izohlab beringlar”. Ba'zilari: “U uyqudaku?”, deyishdi. Yana ba'zilari: “Albatta, ko'zlari uyquda va qalbi esa uyg'oq”, dedilar. Ular: “Hovlining misoli jannatdir. Chaqiruvchi Muhammad sollallohu alayhi vasallamdir. Bas, kimki Muhammad sollallohu alayhi vasallamga itoat qilsa, batahqiq Allohga itoat qilibdi. Va kimki Muhammad sollallohu alayhi vasallamga bo'ysunmagan bo'lsa, batahqiq Allohga bo'ysunmabdi. Va Muhammad sollallohu alayhi vasallam odamlar o'rtasini (mo''min va kofirga) ajratuvchidir.” dedilar. (Imom Buxoriy rivoyati.)
Sharh. Ushbu hadisi sharifda hazrat Jobir ibn Abdulloh roziyallohu anhu bir voqeani bayon qiladilar. Unda Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam orom olayotgan paytlarida farishtalar u zotning huzurlariga kelganlari aytilgan. Ular Payg'ambarimizga bir zarbulmasal (o'xshatishni misol) qildilar. Go'yoki, u zot bir hovlini bino qilib, u erda dasturxon hozirlab, mehmon chorlashga bir kishini jo'natgan kishiga o'xshaydilar. Kimki bu chaqiriqqa ijobat qilib uyga kelsa, taomdan tanovul qiladi va unga manfaat hosil bo'ladi. Kimda kim kelmaydigan bo'lsa, taomdan mahrum bo'ladi va manfaat ham hosil qilolmaydi. Bu zarbulmasalni farishtalar quyidagicha ta'vil qildilar: Hovli - jannat, chorlaguvchi - Muhammad sollallohu alayhi vasallam, taom esa, jannat ne'matlaridir. Kimda kim Payg'ambar Muhammad sollallohu alayhi vasallamning da'vatlarini qabul qilib, Kitob va sunnatni tutsa, u Allohga itoat qilgan bo'ladi va jannatga doxil bo'ladi. Kimki Muhammad sollallohu alayhi vasallamga itoatsizlik qilsa, Allohga itoatsizlik qilgan bo'ladi va do'zaxga doxil bo'ladi. Muhammad sollallohu alayhi vasallam insonlar o'rtasini mo'minu kofirga ajratuvchidirlar.
Hadisi sharifni o'qigan kishini zehniga “Payg'ambar Muhammad sollallohu alayhi vasallamning huzurlariga kelgan farishtalarni Jobir roziyallohu anhu qanday qilib ko'rganlar?”, degan savol kelishi aniq. Bunga javob shuki, Jobir roziyallohu anhu buni Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning xabar berishlaridan bilganlar.
Yana savol paydo bo'ladi: Nima uchun farishtalar Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning uxlayotganlari haqida aytganlarida ba'zilari u zotning ko'zlari uxlashi va qalblari uyg'oq bo'lishini aytdilar? Buning javobi shuki, Payg'ambarlar (solavotullohi alayhim ajma'in)ning barchalarining idroklarining madori zohiriy hislarning o'ziga bog'liq emas. Balki, botiniy hislarga ham bog'liqdir.
Bu erda bir muammo yuzaga keladi: bu hadis “Namoz kitobi”da keladigan ta'ris (tunab qolish) kechasi borasidagi hadis bilan to'qnashadi. Chunki bu hadisda Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning qalblari uyg'oq bo'ladi, deyildi. Ta'ris kechasi hadisida esa, u zot Bilol roziyallohu anhuni tunda navbatchi qilib tayinlaganlari, biroq o'sha kechasida barcha uxlab qolgani va bomdod namozi qazo bo'lgani zikr qilinadi. Muammo shundaki, Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam ham o'sha kechasi bomdod namozini qazo qilib qo'ydilar. Shu sabab bu ikki hadis o'rtasida qarama-qarshilik bo'lmayaptimi? Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning qalblari doimo uyg'oq bo'lsa, nima uchun subhi sodiq chiqib ketganini bilmadilar?
Bunga ulamolar bir necha javoblarni berganlar.
Birinchi javob: Ba'zi ulamolar Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning qalblari uyg'oq bo'lishi aksar vaqtlarga xos, doimiy emas, ba'zida u zotning ham qalblari uyqudan ta'sirlanardi, dedilar. Lekin bu munosib javob emas. Chunki, Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamga uyqularida ham vahiy kelar edi. Agar Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning qalblari ba'zi vaqtlarda uyqudan ta'sirlangan, deyilsa, ba'zi vahiylarga e'timod qilinmay qolinadi. Bu ehtimol esa durust emas.
Ikkinchi javob: Aksar ulamolar bu hadisning ta'ris hadisi bilan biror jihatdan zidligi yo'q, deydilar. Ular bu savolga ajoyib tarzda javob beradilar: Har a'zoning alohida-alohida vazifasi bor. Subhi sodiqni ko'rish uchun ko'z ochiq bo'lishi kerak. Farazan bir odamning ko'zi ojiz bo'lsa-yu, lekin o'zi uyg'oq bo'lsa, u subhi sodiqni ko'rolmaydi. Ta'ris kechasida subhi sodiqni ko'rilmasligining sababi, u vaqtda ko'z uxlayotgan edi. Qalb uyg'oq bo'lsa-da, tashqarini ko'rolmasdi.
Hadisni o'rganish davomida yana bir necha savollar zehnga keladi. Shu savollarga javoblarni ham aytib o'tsak:
Savol: Farishta o'xshatish qilgan chog'ida to'rt narsani zikr qildi: kishi, hovli, dasturxon va chaqirguvchi. Ammo uning tafsilotida ikkita narsani: hovli va chorlaguvchini aytdi xolos. Hovlini jannat, chorlaguvchini Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam, dedi. Nima uchun kishi va dasturxonning tafsilotini bayon qilmadi?
Birinchi javob: Bu narsalarning zikri zohiran mashhur va ravshan bo'lganligi uchun aytilmadi. Chunki, kishining zikri kelishidanoq insonning xayoli Alloh taologa ketadi. Lekin, uning tafsilotini Alloh taoloning nomi bilan bayon qilish - qabih sanaladi. Qalbidan barcha buni tushungani bois, uning tafsilotiga kirishilmadi.
Savol: Hadis avvalida Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamni bir kishining misoliga o'xshatildi va tafsilotida u zotni chorlaguvchi deyildi. Nima uchun bu erdagi tashbehda muvofiqlik bo'lmayapti?
Javob: Bir-biriga munosib bo'lmasligi mufradni mufradga o'xshatganda bo'ladi. Ya'ni, Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamni bir kishiga o'xshatganda bu holat bo'ladi. Lekin, hadisdagi tashbeh tamsiliy o'xshatish sanaladi. Unda bir necha holatlarning majmuasidan iborat hay'atni boshqa hay'atga o'xshatiladi.
Savol: Bu hadisda hovlini jannat deyildi. Keyin keladigan hadisda hovlini Islom deyildi. Bu jihatdan ham ikki hadis bir-biriga zid emasmi?
Javob: Bu ikki hadis o'rtasida qarama-qarshilik yo'q. Chunki, biri musabbab bilan, ikkinchisi sabab bilan tafsil qilindi. Bu hadisda jannat musabbab (sabab bo'lgan narsa), keyingi hadisda esa Islom sabab bo'ldi.
Hikmatulloh Abiyev,
Toshkent shahar “Ahmadjon qori”
jome' masjidining imom noibi
Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.
Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.
Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.
Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.
Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.
Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.
Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.
O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.
Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.
Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.
Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.
Nafaqat muzey, balki intellektual platforma
Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.
Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.
O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash
Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.
Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.
Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.
«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»
Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.
Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.
Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.
Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.
O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi
Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.
Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.
Uchinchi Renessansning asosiy kuchi
Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.
Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.
Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.
Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.
Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.
Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati