Sayt test holatida ishlamoqda!
11 Avgust, 2026   |   28 Safar, 1448

Toshkent shahri
Tong
03:58
Quyosh
05:28
Peshin
12:30
Asr
17:24
Shom
19:32
Xufton
21:00
Bismillah
11 Avgust, 2026, 28 Safar, 1448

Qalbi uyg'oq zot

08.01.2021   2510   9 min.
Qalbi uyg'oq zot

عن جابر بن عبدالله يقول جاءت ملائكة إلى النبي صلى الله عليه و سلم وهو نائم فقال بعضهم إنه نائم وقال بعضهم إن العين نائمة والقلب يقظان فقالوا إن لصاحبكم هذا مثلا فاضربوا له مثلا فقال بعضهم إنه نائم وقال بعضهم إن العين نائمة والقلب يقظان فقالوا مثله كمثل رجل بنى دارا وجعل فيها مأدبة وبعث داعيا فمن أجاب الداعي دخل الدار وأكل من المأدبة ومن لم يجب الداعي لم يدخل الدار ولم يأكل من المأدبة فقالوا أولوها له يفقهها فقال بعضهم إنه نائم وقال بعضهم إن العين نائمة والقلب يقظان فقالوا فالدار الجنة والداعي محمد صلى الله عليه و سلم فمن أطاع محمدا صلى الله عليه و سلم فقد أطاع الله ومن عصى محمدا صلى الله عليه و سلم فقد عصى الله ومحمد صلى الله عليه و سلم فرق بين الناس

 رواه البخاري

Jobir ibn Abdulloh roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: Nabiy sollallohu alayhi vasallam uxlab yotgan chog'larida u zotning huzurlariga farishtalar keldilar. Ularning ba'zilari: “U uyqudaku?!” deyishdi. Ba'zilari esa: “Ko'zi uyquda-yu, qalbi uyg'oq”, dedilar. Ular: “Bu sohibingiz uchun masal (oliy namuna) bor. Bunga uni keltiringlar”, dedilar. Ularning ba'zilari: “U uyqudaku?!”, deyishdi. Ba'zilari esa: “Ko'zi uyquda-yu, qalbi uyg'oq”, dedilar. Bas, ular aytdilarki: “Uning misoli bir hovli qurib, u erga dasturxon tuzagan va unga odamlarni chaqirish uchun chaqiruvchini yuborgan kishiga o'xshaydi. Bas, kimdir chaqiruvchiga ijobat qilib hovliga kiradi va u bilan birgalikda dasturxondan tanovul qiladi. Va kimdir chaqiruvchiga ijobat qilmay, hovliga kirmaydi va dasturxondan tanovul qilmaydi.” Bas, ular yana dedilar: “Bu o'xshatishlikni yaxshiroq tushunishi uchun unga ochiqroq izohlab beringlar”. Ba'zilari: “U uyqudaku?”, deyishdi. Yana ba'zilari: “Albatta, ko'zlari uyquda va qalbi esa uyg'oq”, dedilar. Ular: “Hovlining misoli jannatdir. Chaqiruvchi Muhammad sollallohu alayhi vasallamdir. Bas, kimki Muhammad sollallohu alayhi vasallamga itoat qilsa, batahqiq Allohga itoat qilibdi. Va kimki Muhammad sollallohu alayhi vasallamga bo'ysunmagan bo'lsa, batahqiq Allohga bo'ysunmabdi. Va Muhammad sollallohu alayhi vasallam odamlar o'rtasini (mo''min va kofirga) ajratuvchidir.” dedilar. (Imom Buxoriy rivoyati.)

Sharh. Ushbu hadisi sharifda hazrat Jobir ibn Abdulloh roziyallohu anhu bir voqeani bayon qiladilar. Unda Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam orom olayotgan paytlarida farishtalar u zotning huzurlariga kelganlari aytilgan. Ular Payg'ambarimizga bir zarbulmasal (o'xshatishni misol) qildilar. Go'yoki, u zot bir hovlini bino qilib, u erda dasturxon hozirlab, mehmon chorlashga bir kishini jo'natgan kishiga o'xshaydilar. Kimki bu chaqiriqqa ijobat qilib uyga kelsa, taomdan tanovul qiladi va unga manfaat hosil bo'ladi. Kimda kim kelmaydigan bo'lsa, taomdan mahrum bo'ladi va manfaat ham hosil qilolmaydi. Bu zarbulmasalni farishtalar quyidagicha ta'vil qildilar: Hovli - jannat, chorlaguvchi - Muhammad sollallohu alayhi vasallam, taom esa, jannat ne'matlaridir. Kimda kim Payg'ambar Muhammad sollallohu alayhi vasallamning da'vatlarini qabul qilib, Kitob va sunnatni tutsa, u Allohga itoat qilgan bo'ladi va jannatga doxil bo'ladi. Kimki Muhammad sollallohu alayhi vasallamga itoatsizlik qilsa, Allohga itoatsizlik qilgan bo'ladi va do'zaxga doxil bo'ladi. Muhammad sollallohu alayhi vasallam insonlar o'rtasini mo'minu kofirga ajratuvchidirlar.

Hadisi sharifni o'qigan kishini zehniga “Payg'ambar Muhammad sollallohu alayhi vasallamning huzurlariga kelgan farishtalarni Jobir roziyallohu anhu qanday qilib ko'rganlar?”, degan savol kelishi aniq. Bunga javob shuki, Jobir roziyallohu anhu buni Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning xabar berishlaridan bilganlar.

Yana savol paydo bo'ladi: Nima uchun farishtalar Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning uxlayotganlari haqida aytganlarida ba'zilari u zotning ko'zlari uxlashi va qalblari uyg'oq bo'lishini aytdilar? Buning javobi shuki, Payg'ambarlar (solavotullohi alayhim ajma'in)ning barchalarining idroklarining madori zohiriy hislarning o'ziga bog'liq emas. Balki, botiniy hislarga ham bog'liqdir.

Bu erda bir muammo yuzaga keladi: bu hadis “Namoz kitobi”da keladigan ta'ris (tunab qolish) kechasi borasidagi hadis bilan to'qnashadi. Chunki bu hadisda Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning qalblari uyg'oq bo'ladi, deyildi. Ta'ris kechasi hadisida esa, u zot Bilol roziyallohu anhuni tunda navbatchi qilib tayinlaganlari, biroq o'sha kechasida barcha uxlab qolgani va bomdod namozi qazo bo'lgani zikr qilinadi. Muammo shundaki, Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam ham o'sha kechasi bomdod namozini qazo qilib qo'ydilar. Shu sabab bu ikki hadis o'rtasida qarama-qarshilik bo'lmayaptimi? Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning qalblari doimo uyg'oq bo'lsa, nima uchun subhi sodiq chiqib ketganini bilmadilar?

Bunga ulamolar bir necha javoblarni berganlar.

Birinchi javob: Ba'zi ulamolar Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning qalblari uyg'oq bo'lishi aksar vaqtlarga xos, doimiy emas, ba'zida u zotning ham qalblari uyqudan ta'sirlanardi, dedilar. Lekin bu munosib javob emas. Chunki, Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamga uyqularida ham vahiy kelar edi. Agar Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning qalblari ba'zi vaqtlarda uyqudan ta'sirlangan, deyilsa, ba'zi vahiylarga e'timod qilinmay qolinadi. Bu ehtimol esa durust emas.

Ikkinchi javob: Aksar ulamolar bu hadisning ta'ris hadisi bilan biror jihatdan zidligi yo'q, deydilar. Ular bu savolga ajoyib tarzda javob beradilar: Har a'zoning alohida-alohida vazifasi bor. Subhi sodiqni ko'rish uchun ko'z ochiq bo'lishi kerak. Farazan bir odamning ko'zi ojiz bo'lsa-yu, lekin o'zi uyg'oq bo'lsa, u subhi sodiqni ko'rolmaydi. Ta'ris kechasida subhi sodiqni ko'rilmasligining sababi, u vaqtda ko'z uxlayotgan edi. Qalb uyg'oq bo'lsa-da, tashqarini ko'rolmasdi.

Hadisni o'rganish davomida yana bir necha savollar zehnga keladi. Shu savollarga javoblarni ham aytib o'tsak:

Savol: Farishta o'xshatish qilgan chog'ida to'rt narsani zikr qildi: kishi, hovli, dasturxon va chaqirguvchi. Ammo uning tafsilotida ikkita narsani: hovli va chorlaguvchini aytdi xolos. Hovlini jannat, chorlaguvchini Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam, dedi. Nima uchun kishi va dasturxonning tafsilotini bayon qilmadi?

Birinchi javob: Bu narsalarning zikri zohiran mashhur va ravshan bo'lganligi uchun aytilmadi. Chunki, kishining zikri kelishidanoq  insonning xayoli Alloh taologa ketadi. Lekin, uning tafsilotini Alloh taoloning nomi bilan bayon qilish - qabih sanaladi. Qalbidan barcha buni tushungani bois, uning tafsilotiga kirishilmadi.

Savol: Hadis avvalida Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamni bir kishining misoliga o'xshatildi va tafsilotida u zotni chorlaguvchi deyildi. Nima uchun bu erdagi tashbehda muvofiqlik bo'lmayapti?

Javob: Bir-biriga munosib bo'lmasligi mufradni mufradga o'xshatganda bo'ladi. Ya'ni, Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamni bir kishiga o'xshatganda bu holat bo'ladi. Lekin, hadisdagi tashbeh tamsiliy o'xshatish sanaladi. Unda bir necha holatlarning majmuasidan iborat hay'atni boshqa hay'atga o'xshatiladi.

Savol: Bu hadisda hovlini jannat deyildi. Keyin keladigan hadisda hovlini Islom deyildi. Bu jihatdan ham ikki hadis bir-biriga zid emasmi?

Javob: Bu ikki hadis o'rtasida qarama-qarshilik yo'q. Chunki, biri musabbab bilan, ikkinchisi sabab bilan tafsil qilindi. Bu hadisda jannat musabbab (sabab bo'lgan narsa), keyingi hadisda esa Islom sabab bo'ldi.

Hikmatulloh Abiyev,

Toshkent shahar “Ahmadjon qori”

jome' masjidining imom noibi

Maqolalar
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Chin usta qoldimi? (qidiryapman)

10.08.2026   2826   8 min.
Chin usta qoldimi? (qidiryapman)

Bugunning gapi

“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
 

“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
 

 “Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
 

Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.


Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.


Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!


Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).


Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.


Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.


Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.


Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.


Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.


Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.


Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.


Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.


Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.


Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.


Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:

  •  Men ham (har bir shaxs) jamiyatning a’zosiman. Uy qurmoqchiman, lekin quruvchilik qo‘limdan kelmaydi. Demak, ustaga ehtiyojim bor. Uning oldiga borib, uy qurmoqchiman, shartnoma tuzaylik, deyman. Ustalar kasbi ortidan rizq topadi. Ular bilan kelishib, bugungi naxr bo‘yicha muayyan summa belgilanadi. Muddati va sifat ko‘rsatkichlari kelishib olinadi. Hozirga kunda, Alloh biluvchiroq, ustaman deganlarning 70 foizi aldamchi, nayrangboz, hiylakor: kelishilgan kunda belgilangan manzilga yetib kelmaydi, ishga kech kelib, erta ketadi, vazifasini puxta bajarmaydi, ishini bitirmasdan oldin pul so‘raydi. Takasaltang, taralla-bedod qilib yuradi. Uyning egasi ham xijolatda qoladi. Aksariyati shunaqa. Bunday ustalarga kim ishonadi? Ularga kim ish beradi? Bunday toifalar o‘ziga o‘zi qiladi, ular omadsizlikni o‘zlariga chorlab oladilar.


O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.


Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.

 

Tolibjon NIZOM

Maqolalar