وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ٢٣٤
234. Sizlardan vafot etib, juftlarini qoldirganlaringizning xotinlari to'rt oyu o'n kun o'zlarini intizorda saqlashadi. Muhlatlari tugagach, o'zlari borasidagi qiladigan yaxshi ishlarida sizlarga gunoh yo'qdir. Alloh qilayotgan ishlaringizdan xabardordir.
Bundan ilgari kelgan oyatlarda taloq qilingan xotinga uch hayz muddatida intizor o'tirish (idda) hukm bo'lgan edi. Endi vafot etgan kishining qolgan xotini to'rt oyu o'n kun o'zini intizorda saqlashi aytilmoqda. Agar bu muddat ichida xotinning homilador emasligi aniq bo'lsa, iddasi tugaganidan keyin boshqa kishi bilan nikohlana oladi, agar bolasi borligi ma'lum bo'lsa, u tug'ilgunicha kutadi. Ibn Abbos roziyallohu anhumo bunday deganlar: "Eri vafot etgan ayol to'rt oyu o'n kun idda saqlaydi" degan oyat "Eri o'lgan xotin bir yil erining uyidan chiqmay o'tiradi" oyatini bekor qildi". Ato roziyallohu anhu bunday degan: "Hotin, agar xohlasa, marhum eri uyida uning vasiyatiga binoan idda saqlaydi, xohlamasa, chiqib ketaveradi" degan oyatni Alloh taoloning: "Ular o'zlaricha qilgan ishlarda sizlarga gunoh yo'q" degan so'zi quvvatlaydi. Keyin meros haqida oyat nozil bo'lib, xotinning marhum er uyida idda saqlashining vojibligini bekor qildi, endi u o'zi istagan joyda idda saqlaydigan bo'ldi" (Buxoriy rivoyati).
وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاۚ وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَٱحۡذَرُوهُۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ٢٣٥
235. Uayollargaishorabilansovchilikqilishlaringyokibunidilingizdasaqlashlaringninggunohiyo'q. Allohularhaqidao'ylashlaringnibiladi. Lekinularbilanyashirinchava'dalashmanglar. Yaxshigaplaraytsangiz, mayli. Iddalaritugamagunichanikohbog'lashgaqasdqilmanglar. Anglabolinglarki, Allohdillaringizdagilarnibiladi. Undanehtiyotbo'linglar, Allohkechiruvchivahalimdir.
Oyatdagi "aknantum" so'zi "ko'nglingizga tugdingiz, dilingizda saqladingiz" kabi ma'nolarda bo'lib, berkitilgan, o'zgalardan yashirilgan har bir narsani anglatadi. Bu oyati karimaga ko'ra, iddadagi xotinning intizor muddati tugamagunicha bir kishi nikohiga ololmaydi, uning ochiq va'dasiga ko'z tutolmaydi, nikohsiz qo'shilsa gunohga botadi. Lekin dilida "shu xotinning iddasi tugasa, unga uylanaman" deb niyat qilsa yoki bu maqsadini ayolga ishoralar bilan (masalan, "men bir xotin axtarib yuruvdim" deyish) bildirsa, hechqisi yo'q. Bundan ortiq so'zlashish shariatda man etilgan. Alloh taolo dillaringizdagi hamma narsani bilib turadi, Uning amrlaridan chekinishdan ehtiyot bo'linglar. Alloh taolo gunohlaringizni kechiruvchi, halim Zotdir. Ibn Abbos oyatdagi: "fima arroztuhum bihi min xitbatin-nisai" jumlasi haqida bunday deganlar: "Masalan, "men uylanmoqchiman, dilimda biror soliha ayolning o'zimga muyassar bo'lishini istayman", deydi". Qosim esa: "Biror ayolga uylanishni diliga tugib qo'ygan kishi o'sha ayolga: "Sen menga ardoqlisan, ko'nglimdagi ayolsan, Alloh taolo senga yaxshilikni ravo ko'rsin" kabi so'zlarni aytishi mumkin", deganlar. Ato bunday deydi: "Ishora bilan ma'lum qiladi, oshkora aytmaydi. "Men bir xotin olish niyatidaman, Allohga shukr, sen hamma orzu qiladigan ayolsan!" deydi, ayol ham erkak qay yo'sinda gap qilgan bo'lsa, shunday gap qiladi, zarracha ortiqcha gapirmaydi. Ayolning valiyi undan yashirincha birovga va'da bermaydi. Ayol agar iddada o'tirgan vaqtida biror kishi bilan va'dalashgan bo'lsayu, keyin u uni o'z nikohiga olgan bo'lsa, ularni ajratib bo'lmaydi". Hasan bunday deydi: "La tuva'iduhunna sirron" (ular bilan yashirincha va'dalashmanglar) oyati zamirida zino mavjuddir". Ibn Abbos roziyallohu anhumo aytadilar: "Al-kitabu ajalah" – iddasi tugagunicha" demakdir" (Buxoriy rivoyati).
لَّا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمۡ تَمَسُّوهُنَّ أَوۡ تَفۡرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةٗۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلۡمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلۡمُقۡتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَٰعَۢا بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِينَ٢٣٦
236. Teginmayyobirormahrinianiqqilmayturibxotinlaringiznitaloqqilishingizninggunohiyo'q. Boylaringizqodirligigaqarab, yo'qlaringizqo'lidankelganicha, ularnimanfaatlantiringlar. Buyaxshilikqiluvchilarburchidir.
Agar nikoh vaqtida mahr zikr qilinmay, mahrsiz nikoh bo'lib qolsa, hechqisi yo'q, mahr keyin aytilsa ham bo'laveradi. Lekin shu holatda er xotini bilan yaqinlashmay turib, talog'ini bersa, erga hech qanday mahr lozim bo'lmaydi. Shunga qaramay, erning o'z holatiga qarab xotinga uch sidra kiyim, ko'ylak, ro'mol kabi narsalarni xursandchilik bilan berishi lozimdir. Hotinga qo'shilmay turib uning javobini berish gunoh bo'lmaydi. Alloh taoloning bunday ogohlantirishi bor: "EyPayg'ambar, sizlar (mo'minlar) xotinlaringiznitaloqqilsangizlar, ularningiddalaridataloqqilingvaiddanisanang. ParvardigoringizAllohdanqo'rqinglar. (Iddatugaguncha) ularni (yashabturgan) uylaridanhaydabchiqarmangizvaularhamo'zlarichachiqibketishmasin... BuAllohningchegaralaridir, kimAllohchegaralaridantajovuzqilibo'tsa, demak, uo'zjonigazulmqilibdi" (Taloq, 1).
وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةٗ فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ ٱلنِّكَاحِۚ وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ٢٣٧
237. Agar mahrini belgilab qo'ygan holda teginmay turib ularni taloq qilsanglar, belgilanganining yarmini berasizlar. Lekin ayol va nikoh bitimi qo'lida bo'lgan kishi mahrni kechib yuborsa, bermaysizlar. Kechib yuborishingiz taqvoga yaqindir. O'zaro bir-biringizga yaxshilik qilishni unutmanglar, Alloh nima qilayotganlaringni ko'rib turadi.
Agar nikoh vaqtida mahr belgilanib, keyin er teginmay turib xotinini taloq qilsa, ana shu belgilangan mahrning yarmini beradi. Agar xotin yo er afv etishsa, bu holda uni bermasa ham bo'ladi. Hotinning afvi shuki, o'sha sobit bo'lgan haqning yarmini ham olmaydi. Erning afvi shuki, xotiniga belgilangan mahrning hammasini beradi yoki oldin mahrini to'la bergan bo'lsa, yarmini qaytarib ham olmaydi. Erning afv etishi taqvoga yaqindir, chunki Alloh taolo nikoh aqdi (tuguni)ni unga topshirgan, nikohni buzmaslik, uni asrash uning qo'lidadir.
Bugunning gapi
“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
“Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.
Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.
Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!
Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).
Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.
Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.
Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.
Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.
Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.
Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.
Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.
Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.
Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.
Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.
Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:
O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.
Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.
Tolibjon NIZOM